Stars and Stripes

 

 

 

Gek om een land te bezoeken dat je zo goed kent.

En dit ondanks dat je er nooit bent geweest!

Iedereen kent coca cola,de space shuttle, het vrijheidsbeeld, mickey mouse, het witte huisfast food,... Sommige jonkies kunnen misschien wel een heel dozijn basket ploegen uit het hoofd opzeggen (ik bijvoorbeeld) of meer filmsterren op foto herkennen dan de doorsnee L.A.-er.

Maar hoe goed kenen we alles hier echt.

Tja, toch niet zo goed als ons eigen landje,hoor.

 

 

                   Los Angeles          DISNEYLAND         YOSEMITE    

 

                       San Fransisco       Las Vegas    Chicago       Washington

          

                   Florida

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                        www.ellgurd.be                                 Guestbook                             The Journey

                                                                                    Gastenboek                              De Reis

 

 

 

 

 

Up

California

 

Los Angeles

 

Na een twaalf uur durende vlucht landen we op LAX international airport, we krijen er een dagje bij(tijdsverschil van 18 uur,dus voor het eerst lopen we achterop jullie!) en zijn dus een dag verknapt, zonder facelift!

Wereldreizigers die we de laatste weken waren tegengekomen en die de omgekeerde richting deden, vertelden ons hoe gejaagd , stresserend en gespannen LA wel was.

Wel buschauffeur Jim bewijst ons dadelijk het tegendeel.

Bij gebrek aan nuttige info op het vliegveld, sprongen we op zijn bus richting stad.

De man is zalig!

Hij heet ons hartelijk welkom, geeft uitleg over de stad, geeft ons twee gratis dagpasjes voor de bus en belt zelf een hostel op om ons aan slaapplaats te helpen.

De rit duurt een kleine twee uur naar Hollywood en we leren de man (en zijn land) een beetje kennen.

We dienen over te stappen en maken feitelijk dadelijk veel vrienden.

Iedereen is mega-behulpzaam en vriendelijk.

Even later lopen we over een tal van sterren op de walk of fame.

We passeren cinemazaaltjes met rode lopers die zich klaarmaken voor premieres en tal van verklede mensen : maandag is het Halloween!

Het hele weekend door komen we geflipte , feestelijke uitgedoste winkelbedienden, arbeiders of partypoepers tegen.

We verblijven in een hostelletje op Hollywood Boulevard en zitten dus te midden van de glitter en glamour van 's werelds grootse filmindustrie.

Yes, Sigurd flipt!

 

 

Het is zondag en we stappen door Beverly hills en third street promenade in Santa Monica.

Hier gaan we het trand op en komen aan Muscle Beach. Waar we eindelijk na 8 maand mensen tegen komen die hun Yoga, Kung Fu of acrotoestanden gewoon op het strand beoefenen.

Als er op twee meter van ons nen 100 jarige goeroe-achtige mens zich zachtjes opdrukt naar een eenamige handenstand op de brug met gelijke leggers(Het hele strand staat vol met acro en gym toestellen), zijn we onder de indruk en steken de handen uit de mouwen.

Tussendoor genieten we van een groepje ongeregeld die een (voor ons) nieuwe acrodiscipline beoefenen.

Met een arm slingeren ze van ring tot ring die verspreid hangen aan een ijzeren constructie.

Schitterend.

We gaan verder richting het befaamde Venice Beach. Hier zijn de Doors van start gegaan. Jim Morrison is dan ook nog alom vertegenwoordigt door psychedelisch dansende hippies, dromerige poeten die hun ding zij aan zij doen met experimentele schilders.

De hele promenade staat er vol mee.

Dagkunstenaars, reggeavendors, HipHop-bandjes, Breackers, mimes, enzoverder enzovoorts.

Je kan het zo gek niet bedenken of je vindt het hier.

Het einde van de dag wordt traditioneel afgesloten met een massale percussie-jam-en-shake-sessie tot de californische zon helemaal verdwijnt acher een lege oceaanhorizon.

Eerlijk? Amerika zoals we het droomden.

 

 

De rest van de week kijken we onze ogen uit in een plaats waar echt alle rassen door elkaar en naast elkaar bestaan. Kloppen we de hele hype een veel op? Wel ,OK. Zoals iede5een ook wel weet, wil je niet in Downtown rondkuieren als het donker is.

De dag dat we tussen 1st en 8th steet rond hingen, merkten we maar al te goed hoe samen met het langer worden van de schaduwen er steeds meer menselijke schaduwen te voorschijn komen. Hier zijn veel daklozen.

Langzaam aan komt er ook ruiger en ruiger volk te voorschijn... Wel, we zijn niet blijven hangen om verdere ontwikkelingen uit te vissen.

Keerzijde van de medaille,huh.

Ook ons hostelletje toont meer van de American dream. Gek hoor, de voordeur gaat hier bijvoorbeeld nooit op slot en ook de deuren van de kamers blijven dag en nacht open(de badkamerdeur doet het wel!) Mensen die hier wonen zijn of wees,werkend op twee jobs en schoolgaand of Japans imigrant illegaal werkend en voornamelijk Japans sprekend,of Isrealisch illegaal of...

Ne mens zijn mensenkennis wordt stevig aangescherpt!

In het algemeen krijgen we hier sterk de indruk dat het wel echt de menen zijn die het land hier maken. Staatsdiensten lijken vaker nog erger dan in Europa(je moet hier maar eens een postpakket proberen te versturen. Postpakketdozen :onbestaand, plakband : bring your own....).

Terwijl de meeste mensen hun winkels 24/7 openhouden.

 

 

 

's Maandags lopen we rond in downtown, winnen informatie in, nemen een kijkje in de Mexicaanse en Japanse buurt en eten een 1 dollar hamburger ding.

Er is hier inderdaad veel fastfood ,maar in tegenstelling tot bij ons is het hier wel te eten.

De tacos zijn zelfs heerlijk en deze ochtend ontbeten we met een 1dollar kip burger, die voorzien was van een lichte dressing, sla en geloof het of niet, ook naar kip smaakte.

's Avonds maken we ons klaar voor ...HALLOWEEN. Roeiend met de reiskleren die we hebben trachten we ons zo origineel mogelijk uit te dossen.

Zoals gewoonlijk zijn we niet de enige verkledepippos op Hollywood Blvd.

Alswe een beetje verder gaan , vermindert het aantal partyganger we値l sterk. Euh.. Tja . En we staan al niet zo graag in de belangstelling.

We nemen een bus richting clubs on Sunset Boulevard.

Verdekken , Johnny Depp geeft een prive feestje in zijn Vipers Room en we geraken niet binnen. Maar we vinden wel de weg naar de parade.

Oh yeah, baby. Daar is duidelijk een feestje bezig , ne wat voor 1.

Jammer genoeg hebben we een beetje problemen met het opladen van ons fototoestelletje en kunnen we jullie niet uitgebreid laten delenin al die fantastische pakjes.

We zeggen het niet graag ,maar karnaval is hier niets tegen.

Originliteit gaat hand in hand met een eerste klas afwerking en kunstzinnigheid. Naast eigen brouwsels (Mariuhaantje : naakt afroamerikaanse meid met enkel wietblaadjes aan!, dakzitters:twee aziaten die te samen op een huisje zitten, springduivel: chitterend uitgedoste duivel met springstelten en dus sprongen van twee meter,...) zijn er natuurlijk massas filmsterren. Naast de Elvissen en Marylin Manroes,vind je the 'kill bill' bride, darth vaders en stormtroopers en jediknghts alom. Catwoman ziet er meestal heel lekker uit en komt al eenssamenmet batmannen, spider, -  super,...mannen a font.

Maar ook Woverine loopt rond,blauwe ,gele en zeker massas roze travestieten, sexy nonnen, agentes en zusters, noemmaar op.

Hoe bloter , hoe beter soms. Maar desondanks gaat het er nooit vugair of agressief aan toe.

De hoofdactiviteit is hier niet(luister goed Belgen) zuipen,maar we値l iemand vinden wiens kostuum je te gek vindt en dan met hem of haar op de foto!

Geciviliseerde amerikanen!

We genieten met volle teugen, worden soms ook gevraagd voor een fotootje en shaken tot een goed stuk in de nacht!

 

 

Dinsdag op tijd uit de veren; op zoek naar Universalstudios en NBC.

We vinden ze beide en om 16:30 zitten we in het publiek van de tonightshow with Jay Leno.

Mr.Leno warmt zelf zijn publiek op.

Waw. De man is echt Beregoed. Geen truukjes of foefjes.

Kwareirtje voor de opname placeert hij een woordje, der worden een aantal fotos genomen, de man gaat 10 min tevoren backstge,wordt geschminkt en gekleed,er worden T-shirts uitgedeeld, muziek gespeelt en voor dat we het weten zijn we vertrokken voor een live on tape uitzending die geen 1 keer wordt onderbroken en dit terwijl er aan een razend tempo jokes worden verteld, filmpjes bekeken , gasten ontvangen, ....

Indrukwekkend.

Een uurtje later staan we buiten, content om dit gezien te hebben en nog een beetje naijgend van de hype.

 

Donderdag nemen we genoegen met de dingen die we gezien hebben(alleen Mulolland drive niet afgestapt) en nemen de bus richting...

 

 

 

 

 

 

 

 

Up

 

DISNEYLAND.

The house of the mouse.

 

 

Ja we smijten het geld er ier toch door dus vinden dat we dit toch zeker niet mogen missen...

We komen toe in Anaheim, kopen twee ticketje voor de dag erna(een goei 50 dollar per persoon) en gaan op zoek naar een slaapplaats.

1 madam vraagt 40 dollar om ons tentje op te zetten, een motel kamer komt op 60...

Net als we er overnadenken om ergens in de boskes te gaan liggen, vinden we de RV Anaheim Park, war we voor 26 dollar kunnen kamperen.

Twee toffe madammen aan de receptie en 1 van hun twee heeft leuk nieuws :

Ze kent iemand die in Disneyland werkt en die morgen zijn Kleinzoon meeneemt, blijkbaar mogen ze om de zoveel tijd drie mensen meenemen.

We wij zijn die andere twee!

E hebben natuurlijk we値l al zelf ons ticket en besluiten dus om er een tweedaagse van te maken.

's Anderendaags gaan we met Glenmee nar binnen en krijgen tickets waar we ook mee in California Adventures , het tweelingpark nextdoor, binnen geraken!

De Holywood tower of terror is onze eerste attractie, en cteraf gezien bleek het ook de ergste te zijn!

Op en neer in een dienstlift van een terror hotel.

Beuh, we houden net ons ontbijt binnen.

Bugsland : super 3D movie, een ritje in Heimlichs buik, rondvliege en varen.

Iets na de middag bekijken we een 50 minuten durende musical van Aladin.

Mooi , grappig en massas vlieg en verdwijntruuks.

Onze favoriet wordt de California screaming , een achtbaan die Elly wlt blijven doen.

Reuzerad, vliegstoeltjes, 3D filmje en een schitterende vlucht over California : ingebonden in stoeltjes wordt je de hoogte ingesuist terwijl onder,voor, boven,links en rechts beelden worden geprojecteerd op een Imax-achtig, halfrond scherm.

Splendid.We doen het nog een keer!

Tegen de vijven maken we ons los van California adventures en gaan het echte Disneyland binnen.

Indiana Jones thrill ride, Haunted Mansion, big thunder railroad, Mickey toontown moeten er aan geloven.Daarna doenwe een dozijn keer de Alice in Wonderland ride, de de draaiende theekopjes afgewisselde met Mr>toads wild ride.

Snowwhiteen Pinocchio.

De starcade, hosted by de echte 3CPO en R2D2, vliegend door het universum en al schietend helpen we Buzz Lightyear Zordor te verdrijven.

Yihaa! We sluiten af met nog eens drie keer de thunder rail te doe en twee keer Alice!

Tevreden ,nog redelijk zwaar naflahend bereiken we de tent en vallen gelukkig in slaap.

Dag 2! Yihaa , meer van da!

Wij ( het publiek )worden helemaal verkleint in de 4D experience , Honey, I shrunked the audience.

We boeken tickets voor space moutain, doen de splashmoutan, Elly race door auopia en we bobsleeen een berg af.

Dan suisen door de sterren: spacemountain.

Animatielachen aan de Horseshoe, schitterende rondvaart met de Pirates of the Carraiben, honing smullen met Winnie de Pooh, getting framed with Roger Rabbit, bezoekje brengen aan Donalds boot, knabbel en babbels boom, minnies huisje en anschuiven omdoor zijne exelentie, mr. Mouse ontvangen te worden iin een prive audientie(we hebben Handtekeningen verzamelt voor de kleinsten(en iets grotere)!)

's Avonds gaan we aan de river of the USA zitten voor het Fantasmic spectakel.

 

And oh yeah! Van Spectakel gesproken!

We zitten lans de bocht van een rivier van zo een 40 m breed.

Aan de overkant bevindt zich overdag Tom Sawyers eiland, s avnds doet het dienst als podium.

Het spectakel wordt ingeleid door een jazzband die op een vlot staat te spelen. Ze dobberen zo een 20 tal minuutjes rond en maken dan plaats voor de sow.

Guess wo's on first. Yep, everbodys favorite : the mouse!

Ij zalzijn fantasie vanavond voor ons allemaal trachten te visualiseren.

Nog maar net begonnen of hij tovert al een hele boel vuurwerk(letterlijk) uit zijn vingers.

Tussen de glitter hiervan worden we verwent met animatie beelden van sterretjes en waterspatten op drie gigantische waterschermen, die uit het niet lijken te ontstaan en die elk waarscijnlijk een 200-300 vierkante meter scherm vormen.(eat your heart out, h2o!) De synchronisatie tussen de beelden en Mickey er net acter zijn magisch. Een stel danser vervoegen hem onder de vormvan een gigantische waterlelie die zich  opent.

Ook op de video krijgen we animatie waterlelies. Pfff, t wordt moeilijk om een onderscheid te maken.

Meer kleuren, waterspatten en vormen en dan plots drie vlotten met bei passende duetten : Beaty and the beast, Snowwhite and her prince charming and Ariel(lees de kleine zeemeermin) met ne waterige knapperd. We herkennen stukjes van hun soundtracks die er live worden tussengezogen.

Deez is de moment dat we onze eerste zucht laten.

Hoe leuk moet het niet zin om zoiets te maken en?of er in mee te spelen.

De Zierebeek in schepdaal is echter niet groot genoeg.

Enfin,de vlotten komen langs en varen terug weg.

Plots lijkt Mickey in de problemen te geraken, en zijn fantasien drijgen hem mee te sleuren onderwater.

Boem. We maken zijn innerlijk strijd mee dmv een ware zeeslag, want oh ja, daarkomt plots zo een echte driemaster van 1500 en, te voorschijn.(we spreken hier dus nie van een opgefokt dekorstukske dat op een tweelitermotor wordt rond gesjeesd,he)

Het schip is gigantisch. Van de ene kant naarde andere vliegt ... Peter Pan, himself.

Hij tracht door zijn saltos en duizelwekkende vliegstukken Wendy uit de klauwen van Hook te houden.

Dit mond uit in een historisch duel op een touw tussen de twee grootste masten. Hook kan de broek nog net droog houden door aan een touw achter de boot te gaan hangen, maar bemerkt dan de gigantisch krokodil die hem achter volgt.

Tik tak tik tak!

Peter heeft dan we値l gewonnen maar Mickey is n niet uit de problemen, de boze stiefmoeder-koniging uit sneeuwwitje tracht de touwtjes in handen te nemen.

Wat er na komt is moeilijk te beschrijven. Een aantal duistere handlangers lijken de konigin de vervoegen en ze veranderen gezamelijk in een gigantische vuurdraak die de helft van de rivier in de fik zet.

We krijgen het echt warm.

Maar mickey mouse zal mickey mouse nie zijn als hij niet plots, heldhaftig met een zwaard staat te zwaaienvoor de draaks neus, en heftig beweerd, dat dit zijn droom is.

Ik geef toe het klinkt onozel, he is onozel maar het ziet er GEWELDIG uit omda muizeke den draak te zien neerflitsen, te verdwijnen om dan plots helemaal boven(was daar ook podium) triomfantelijk te zien staan grijzen met zijn tovernaarsmantelken aan terwijl er boot nummer twee( zo een ggantisch stoombooot ding van op de missisipi) aan komt gevaren met alle cartoons in opperste beste feest stemming.

Vuurwerk , dans, truukjes, meer vuurwerk en muziek en het gede heef weer getriomfeert.

Die Walt toch!

 

Naflippend bereiken we sanderdags terug LA , blijven een nachtje plakken, beslissen om een railpass voor de komende dertig dagen te kopen en reizen richting Yosemite National park.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Up

 

Yosemite.

 

 

SAvonds zijn we verplicht om de nacht door te brengen in Merced, in een vies motelleke met massas friends en X-files op de kabel.

SAnderendaags beginnen we moedig te stapen richting station als onze zwarte vriend ,Walter een U-turn maakt vor onze neus met zijn 52 passagiersbus.

We gaan waarschijnlijk naar Yosemite en zijn onderweg naar het station waar  hij ons zou oppikken.

All right , off we go.

The guy is hilarious!

Hij verteld op zijn rustige, relaxe manier joke na joke ons ondertussen informerend over het park, the love of Jesus christ en zijn eigen elve.

Prachtig! Net als Yosemite zelf trouwens.

Nieuw zealand was mooi maar hier toekomend merken e wat we daar misten : kleur.

De geel-oranje-rode herfstkleuren vormen een volmaakt tafereel met de

1km hoge canyonwanden en dito watervallen. Man het is hier mooi!

We zetten ons tentje op net voor het begint te regenen, maken vriendjes met de aardige madam aan de ingang en mogen de rest van de tijd gratis kamperen.

Daarna delen we nog een gezellige avondbabbel met een lesbisch koppeltje en stoppen enigszins paranoia al onze etenswaren(en tandpastas en wat maar een beetje geur heeft) weg in de beerbestendige boxen. Het regent maar we wagen het toch niet om worstje te zitte eten in onze tent. Picnic in de WC dan maar. We profiteren van onze eerste betaalbare slaapplats en slapen uit enkel gewekt door de stilte en rust van de natuur rondom.

SAnderdaags proberen we ons ontbijt zo veel mogelijk uit de klauwen van de eekhoorns te houden en maken ons klaar om de hoogten te erkennen.

Halverwege botsen we weer op een vriendelijk kampbewaarderman die ons ronduit verteld over de beren en bergleeuwen,....

Hij had nog een mutske gevonden en rara het past op Elly haar hoofd.

Finally(disco!) geraken we op eenzame hoogten boven de valley.

We doen het rustig aan en vinden het niet erg om de top niet te halen.

Relaxe terug naarbeneden en dan doen we nog een toerke in hetdonker(het wordt hier nu al donker om 4:30) door het park.

Oei! We verschieten ns een hoedje als in eens  Meneertje hert op een halve meter van ons zijn kop omdraait en ons star aanijkt, om daarnaongestoort verder te grazen.

We blijven effe hangen maar een (h)echte babbel komt er niet van.

SAnderdaags ochtends botsen we op de rest van zijn familie en bewonderen een jakhals die behoedzaam door de kamping sluipt.

De dag vliegt voorbij en savonds is Walter er terug die ons onder zijn hoede neemt en ons afzet aan de trein richting San Francisco.

We zijn ondertussen een uurtje onderweg in onze supersonisch dubbedekkertrein onderweg naardat rood brugske met , natuurlijk een bloem in ons haar!

People in Motion! People in Motion!

Love and peace!

 

 

 

 

 Up

 

San Fransisco

 

We値l de stad viel een beetje tegen.

We hoopten echt om hier een hippiestad aan te treffen, maar waren blijkbaar echt we値l 30 jaar te laat.

We vielen zelfs uit de toon met ons bloemen in ons haar. Oh, boy.

We zitten in een megagrote hoste(met sauna!) en exploreren van daaruit de stad.

Een groot deel is chinatown, gezellig chinees dus.

We wandelen tot boven op 1 van de vele heuvels en genieten van het uitzicht.

Daarna via trappenen platformpjes naar beneden, onder en tussenmassas huisjes.

Beautiful!

Uiteraard zien we een dozijn van de wereldbekende tramtrolleys.

(SF is dusdie stad met al die bergkes en die ouwe trams,he. De eerste film die me te binnen schiet is 'Stop! Or my mum will shoot you' met de Sly)

Elly heeft een shoppingcenter gevonden en we maken ons klaar voor ons eerste bezoekje aan 1 van die supermalls.

We doorkruisen de halve stad en komenuiteindelijk aan een shppingcenter wat feitelijk... Een sextyshop is.

Tja,de kleine letterkes niet gelezen.

We bestuderen dus nauwkeurig wat en hoe voor solos, duos, multis; man-vrouw, vrouw-vrouw,...

Ge wilt het waarschijnlijk allemaal niet weten!

Daarna dus weer dezelfden helft van de stad door en komen moekes thuis.

Dag 2 besluiten we omsavonds een stapke inde wereldte zetten.

We vinden niet echt een geschikt, btaalbaar theater dus duiken we een club binnen

Shake it!

Ons oog valt weer onbewust op en ongeloflijk fel wijf(xuse my french)

Onze achterdocht is gewekt een na nadere bestudering komen we tot de conclusie dat het weer ne vent is.

Gek , maar hoe vaker hoe mee amerikanen blijken zich ne kie ge te lote goan!

Dag erna lpen we nog door haightstreet en into Golden gate park.

Hier vinden we nog een aantal winkeltjes zoals in de agora in Bxl en in het park langs de ene kant mamas en papas die met de kindjes eensoccertoernooi uitvechten en aan de andere kant tochnog een aantal happy-hipy flks die een gezamelijke jamsessie houden.

We genieten van allebei.

SAvonds terug op de bus, dan de trein,en uiteindelijk weer een bus.

Nog met veel 'vaak' komen we toe in San Diego.

Het is 5 uur.

We nemen een treintje tot aan de grens met Tihujana in Mexico.

Weer een land bij!

We zijn weleen beetje teleurgesteld en verbaasd want er is dus helemaal geen controe.

We wandele Mexico binnen zonder enige douaneding en krijgen dus ook zo geen cool stempelke in ns paspoort.

Het is nog vroeg en we wachten op de eerste winkeltjes om open te gaan.

Daarna snuisteren we rond tussen de sigaren, sombrellos, gitaarkes,...

We komen bijdie ene manzijn staletje en laten ons verleiden tot de aankoop van nog een masker(we hebben al een hele collectie opgestuurd vanuit Bali en Fiji)

Het is een duivelskop die de man zelf maakt en eerlijk, de dingen zijn prachtig.

We worden nog getrakteerd op een hele filosofie over de drie verlangens in het leven, f zoiet.

De conversatie gebeurt voornamelijk in 't Spaans en een kwartiertje later komen we vol nieuwe inzichten en een steviggiechel uit het winkeltje.

'Me gustan los mehicanos'

SAvonds terug naar SanDiego , we crashen in een kot van nen hostel en bereiden ons sAvonds op het strand psychologisch voor op ons tripje naar Las Vegas 

 

 Up

 

Las Vegas

 

Pompende beats van gokmachines en flikkerende verlangens van stripteaseshows gemengd met grtis cocktais en gigantische cyber of Klassieke hotels : Las Vegas, de ultieme speeltuin voor de volwssene.

Man , man wat een beleefenis.

Half groggy komen we toe na een nieuwe busreis,verblind door veel glitter en glamour.

We vinden eenmooi hotelkmertjeen gaan op zoek naar het topje van de Americn dream.

Zoveel geld dat jan met de pet, zijn vrouw en blijkbaar ook hun beide ouders er hier door jagen.

Sommige komen hier jarlijks.Voor anderen is het een once in a lifetime experience.

Sommige op zoek naar luxe en genietend van het geld uit te geven, nderen met een gespannen indruk, hopend op grote winst.

Zalig om hier door te lopen, 5 cent in een jckpot te gooien, prompt een ocktail naarkeuze aangeboden te krijgen en mee drijven in een heel special sfeertje.

Je ziet hier mensen 500 dollar winnen op de rouette, en een kwartiertje later als je weer langskomt, merk je dat alle chips weer weg zijn!

Crazy place.

De hotels zijn fabuleus!

Zo groot en vol met gadgets.

Fonteinen, zeeslagen en kstelen in de voortuin,leeuwen en dolfijnen in de achtertuin.

Eeljk ezegd, onbschrijfelijk, dit is iets dat je zelf moet zien.

Als in een roes trachten wwe zo veel mogelijk mee te pikken.

We slapen 4-5 uurtjes per dag en eindigen de latste avond met 'Zumanity' de ero show van...Cirque du soleil.

Oh yeah, baby.

De klassieke opbouw maaralles overgoten met een sexsausje

gastheren zijn een verlepte , ouwe travestiet met nen ongelooflijk vuilen bek en een atletisch halfman halfvrouw halfbeest, volledig sex, creature.

De klassieke eerste act zijn de contrasonisten maar dan we値l naakt over, onder en in elkar  glijdend in een groot glas water.

Ik zeg u :het puntje van uwe stoel!

Een van de clowns toont ons in alle geuren en kleuren hoe je zelf je eigen borstvergroting kan realiseren, gevolgd door een schitterend kamasutraevenwicht acrobatie tussen man en vrouw.

Een binkenstriptease act van nen zuidamerikaanseschone.

Vier mannen worden verleidt door de strptease kunstjes van vier vrouwen, tot ze worden opgesloten in een kooi, waarna een passionele tango ontstaat van neem en geef tussen twee van die binkskes.

en meer :tissue(our favorite) tussen de host en de witte feeof zoiets, bondage op 10 meterhoogte met alleen maar gekreun op de soundtrack en tenslotte, acroorgie war het publiek de hoofdrol speelt.

Tja...

Twastof.

 

 

Uitgeput verlaten we denacht erna Vegas.

Twee uurtjes bus, stoppen, een uur later, uur bus, stoppen, uurtje wachten in het treinstation en een uurtje buiten tot de met vertrging trein . Dit heel de tijd in het gezelschap van een tiental oudjes, warvan der sommge met moeite nog kunnen lopen.

Dolle pret, weinig slap.

Om 6u komen  we toe in het ijzig koude flaggstaf waar we om 8 een bus nemen tot aan de Grand Canyon.

We instaleren ons tentje en aanschouwen 1 van de 7 wereldwonderen.

Waw. Supermooi  en een totaal nieuw soort landschap.

Naar het schijnt was het min 8 s nachts.

Tja, frisjes dus.

SAnderdags staan we om 6 op en na de zonsondergang gisteren zien we nu de zonsopgang.

Daarna dalenwe af tot in de 1mijl diepe klof.

Aardig wandelingetje. Er was ons gezegd dat heen en terug 6-9uur zou duren.

Mmmh. 4uur en een beetje later zijn we terug. New Zealand spirit , I guess.

Genieten van een frisse avond en slapen de eerste keer sinds lang uit.

Sanderdaags nog een beetje rondkuieren langs de rand, een klapke doen met een aantal ekhoorns, herten En a mouse, ofte we値l een eland!

Mooie afsluiter en s avonds keren we terug naar Flaggstaff.

We leren Chris en Martin, twee Britten kennen, en beslissen om de kosten van de overnachting een beetje te drukken , met zijn vieren in 1 motel kamer te kruipen.

De deal is dat je betaalt vor de kamer, no mather hoeveel mensen. Bedden zat, dus.

We kijken nog naar Waynes world II, en gaan tegen den elve maffen.

5u : Belg numer une y Belg numero duo staan op om hun 6o clock trein te halen.

De UK blijft lekker maffen.

Aangekomen aan het station blijkt onze trein twee uur vertraging te hebben.

We wisselenn een blik van verstandhouding, en keren terug naar naar het motel.

Klop, klop! We mogen gelukkig terug binnen en genieten nog van een stevige dut.

We krijgen de allerlaatste plaatsen helemaal vanachter in de trein.

Goei plaatskes!

De hele trein zit afgeladen vol, thanksgiving komt eraan en den Amerikaan rijst het gehele lnd dor om zijn familie te bezoeken.

We leren de spirit kennen!

Het is nu 21u, we zitten al ongeveer 13 uur op de trein, en hebben nog zo een twintig uur te gaan tot Chicago.

Dit wordt gelukkig onze langste reis.

Maar waarschijnlijk gaan we onze railpass tot het uiterste trachten te gebruiken en rijden we daarna een hele dag naar Washington, bezoekje, en hele dag zuidwaarts tot Orlando(misschien een basketmatchke mee pikken van Orlando Magic) en dan verder tot in Miami!

Tombetomtakketaketombetom, de flamingo lopen over het strand, Philip Michael Thomas, Sexy meiden in beeld, Don Johnson, You betya ! It s miami vice time!

Met dat het in de rest van het land freezing cold is en dat we recentelijk hebben gemerkt dat nze tint helemaal weg is, blijven we waarschijnlijk hier een weekske plakken. Eerst zien dat wede blijtende kadeekes p den trein overleven!

 

Tuuttuut-Ellgurd.

 

 

 

 

 

Up

 

 

Chicago

 

We komen een uurtje te laat te en zijn op het eerste zicht zwaar nder de indruk van de vele architecturale hoogstandjes die we overal .

aantreffen.

Iets minder onder de indruk zijn we van de mensen : iedereen is gehaast en als je om inforatie vraagt wordt die je snel gegeven op een manier dat ze het duidelijk debiel vinden dat je dat niet weet.

Als je dan vraagt m te herhelan omdat je het niet verstaan hebt, krijg je geen antwoord f fameus tegen de goesting.

Hetgoedkoopste plaatske dat we vinden is de suite van een rundown hotel.

Tapijt vertoont massabrndgaatjes, dito voor de lakens en dekens, ma bon we zijn eindelijk in de honeymoonsuite geraakt.

We verkennen een uiterlijk mooie stad en laten ons nog eens tot een cinemaatje verleiden.

Drie spannende Harry Potter uurtjes!

Sanderendaags verhuizen we naar een iets goedkoper, kleiner en zo mogelijk nog meer verlpen kamertje.

Tja, uiteindelijk is het maar juist om te slapen

Het gehele beeldje smen met de mentaliteit van de meeste mensen, werken tch een beetje in op ons gemoed en we zijn blij als we de dag erna richting Washington sporen.

 

 

 

 

 

Up

 

 

Washington : Thanksgiving

 

We komen smiddags toe op de meest intense feestdag van het gehele amerikaanse jaar :Thanksgiving!

Stiekem dromen we van turkey en een gezellige huiskamer.

Het eerste hostelletje waar we toekomen vraagt 32dollar per bed.

Voor 6 dollar de man kan je kalkoen meeeten .

De kalkoen klinkt aanrekkelijk, maar meer dan 2000 belgische frankske neerleggen voor elk een bed, is toch een beetje veel

Dus we begnnen aan een heuse kruistocht door Washington op zoek naar onderdak.

Na een uur stappen(het is hier groot en uitgestrekt) , bereiken we nummer twee op ons lijstje.

Het huis staat echter leeg en blijkt uitgebrand te zijn.

Stap stap ,numer drie heeft licht noch beweging en bellen verandert niets.

De zon is ondergeaan en een ijzige wind steekt op.

Mmmh. De situatie gaat er niet echt op vooruit.

We zoeken een telefoncel en bellen de rest van ons lijstje af : of geen antwoord of 120 dollarprijzen of geen plaats.

Uiteindelijk vinden we op ons planneke nog een naam die overeen komt met een raadgeving aan de telefoon.

Stap stap.

We hebben het ondertussen wel gehad en om niet eindeloos te ver te lopen stappen we een winkel binnen om te vragen waar de Adams inn ligt.

Een Aziatische kerel geeft ons instructies en off we go.

Er blijkt wel licht te zijn maar niemand komt open doen.

Radeloos beginnen we aan onze laatste optie te denken.

Helemaal onderaan staat een adres waar je voor 5 dollar een bed, douche en maaltijd krijgt in het armen huis.

Zucht.

 

'Noone home,huh'zegt dezelfde aziatische kerel die we tegen kwamen in de winkel.

We doen een klapke en de man nodigt ons uit om bij hem thuis op te warmen, een hapje te eten en zijn telefoon te gebruiken.

We aanvaarden dankbaar zijn aanbod.

Vergezeld van een Franse vriend, Laurent begeleid, Giao ons naar zijn apartement.

We bellen en bellen, en vinden niks onder de 100 dollar.

Giao is bezig aan de voorbereidingen van een internationaal tanksgiving feestje en nodigt ons uit om te blijven.

We zijn blij!

Wat een feestje!

Een brasiiaans -El Salvadoriaans en een spaans koppel, chinees Ben, Vietnamees Bob, Brit Mike, Ierse Roselynd en een felle russiche.

Giao die door de meesten Patrik wordt genoemd, heeft eend klaargemaak en nog massas lekker ook.

Mjam, mjam.tWas ff geleden dat we nog zo heerlijk aten!

We kletsen en zeveren, shaken en hebben een geweldige tijd

Na den twaalven gaan we naar een ander (gigantisch groot here-)huis waar het feestje verder gaat.

En wat staat er daar in het midden van de tafe : twee gigantisch grote klaargemaakte kalkoenen!

We fretten en zuipen ons te pletter en het is tegen de vijfen als we terugkeren naar Giaos place.

De man zelf was trouwens goddelijk!

Zijn vietnamese en boeddhistische geaardheid stellen hem blijkbaarin staat om een hele tijd een supertoffe,    grappige , flexibele man te zijn.

Om nog maar te zwijgen over een fantastisch gastheer.

De dag er na gaan we samen met hem en Laurent nog een tas thee drinken, wisselen emails uit en gaan weer elk onze weg.

Dwz wij op de trein richting Orlando , waar we 1 dag verblijven naast een zotte madam die Sigurd steevast jesus blijft noemen.

De dag erop naar Miami, waar we nu zijn!

 

Hopelijk-weer-snel-bruine-Ellgurd

 

 

Florida

 

 

Na die geweldige thanksgiving reizen we verder naar Orlando

Een aantal jaar geeden de thuisbasis van basketgigant Shaquille'shaq' o'Neill.

Zonder goed te weten waarheen , kuieren we door het wijds uitgestrekte 'stadje' dat wereldfaam geniet dankzij mr. Mouse.

Naast het grootste Disney resort ter wereld, vind je hier ook twee parken van Universal, seaworld en tal van andere rides en pretmanifestaties.

Downtownis mooi heringericht, maar bied weinig voor budgetreizigers, dus we nemen de eerste bus naar Kissimee waar we aan de inkom overweldigt wordendor een aziatische dame die zich prompt in onze armen gooit. mmmh We houden wel van peace and love, maar weten het toch niet helemaal.

Even laterblijkenwe een kamer te krijgen net naast deze 'vrolijke' madam.

Later krijgen we te horen dat ze nethaar zus is komen te begraven en dat de schok er nog stevig inzit.

Ze komt dan ook om de haverklap over de vloer en noemtSigurd steevast 'Jesus'. Tja, tijd om te scheren misschien.

't Weertje is lekker en de dag erna reizen we al door, verder zuidwaarts.

Sonny crocket, here we come.

 

Miam

Via internet vonden we iemand, italiaans fuifbeest Steffania, die een kamer onderverhuurt in haar apartement.

We hebben moeilijkheden met haar te bereiken en nemen dus al een metro richting South Beach.

Op de metro krijgen we der een spontane vriend bij.

Elly heeft Sigurd al een par keer duidelijk gemaakt, dat dat gewoon vriendelijke mensen zijn die willen helpen.

Dus doet hij maar eens extra zijn best.

De man legt ook uit met handen en voeten dat hij ons wil helpen, dat hij ons op de juiste bus zal zetten,blabla.

Uiteindelijk stapt hij uit zeggend dat we hem moeten volgen.

't Word effe warm. We zijn nog 1 halte verwijderd van de plaats die wij denken die juist is.

Blabla, come on, blabla, een beetje getrek en gesleur en de vent eindigt buiten , terwijl de deuren dichtklappen en wulder binnen.

Pots heeft iedereen in de metr wel iets te zeggen.

'Je moet de volgende halte hebben' ' hij wou jullie beroven' 'goed gedaan'...

Op de moment zelf deed niemand zijnen mond open.

Anyways , het eerste contact met Miami.

 

Ook op South Beach voelenwe onsniet direkt thuis. De zogenaamde place to be is vuil, rumourig en we komen net optijd voor een of ander gay party.

Tegen de elven slagen we er toch in om Steffanias placete vinden.

Het is blijkbaar de bedoeling om haar kamer te delen.

D er slapt al een koppel in de living en de kamer dernaast is ook volzet.

We gaan maar mee met de flow.

Als sanderendgs blijkt dat we geacht wordenomelk 30 dollar te betalen, beslissen we om naar een hostelte gaan.

En wat voor een.

Het duurt twintig minuten voor dat we ingecheckt raken.

Onze discount VIP kaart heeft de man nog nooit gezien ondanks dat er ne grote plakker op zijn ruit van hangt.

'Nee dat is geen telefoonkaart'

Finally, mogen we binnen.

Er blijken dan geen lakens meer beschikbaar te zijn. Gelukkig hebben we ons fleeceslaapzakske bij.

Eens in de kamer blijkt er heleml niet op de matrassen te liggen.

Terug naar beneden.

'Ik zei toch dat de lakens op waren'

'ja, maa we zouden wel iets willen voor op de matras...'

Blablabla. Uiteindelijk komt hij aandraven met een pisdoek(waarvan dat hij niet eens weet waar  het voor dient) en een deken.

Zucht.

We zijn boodschappen gaan doen en Sigurd kijkt smachtend uit naar de beefsteak die hij kocht.

Toegekomen in de keuken, lopen er inees massa kakkerlakkenwe van het aanrecht als hij er de zk opzet.

Mmmh.

De vuren blijken afgesloten te zijn dor de brandweer. Vergeten te vertellen zeker?

Blabla blabla.

Een portabel elektrisch vuurtje.

Werkt niet... Grom.

Blablabla.

Geen beefsteak dus.

Wel bang van beesten zijn we niet in onze kamer want er ligt overal zo veel vergif dat zelfs kingkong het waarschijnlijk niet zou overleven.

Twee dagen later krabben we ons een ongeluk en verlaten met een aantal heel kwetsende opmerkingen richting management deez luizenkot.

Het einde van de reis nadert en onze 'laat-maar-komen' attitude werpt niet veelvruchten af.

We zoeken en vnden een tf motelletje waar  twee dagen relaxen.

De laatste dag bezoeken we ons eerste naaktstrand in 10 maandenhier heel subtiel 'clothing optional' genoemd) en genieten van de hottest spot in de States.

De prijzen gaan omhoog in het weekend en we zoeken ons heil iets meer Noord in Fort Lauderdale, waar een aantal camingplaatsen zouden zijn.Jammer genoeg heeft de laatste hurricane alle campeerplaatsen vn de kaart geveegd.

We beginnen dus vol goede moed te stappenop zoek naar een hostelletje.

Waw, Fort Laudrdale is het mekka voor al wat vaart!

Elke straat heeft langs de achtertuin waterwaar verchilende yachts liggen.

We passeren waarhuizen volgestapelt met luxeboten en staan te kwijlen op een aantal luxecruises.

Allemaal mooi en wel waar een vrije kmer vinden we niet.

De hele stad lijkt uitverkocht en we denken eraan om op het strand neer te loffen.

T is maar een heel klein strandje en dus nemen we eenaantal bussenverder op zoek naar iets anders. We waren vertrokken met zeken om drie uur snamiddags en enigszins gefrustreerd nemen we savonds tegen den elveneen90 dollar kamer in een slecht motel.

We staan vreg op zodat we de trein halen(het wordt toch nog lopen) richting goedkoper.

Uiteindelijk beanden we terug in Kissimee waarwe door de supervriendelijke staf ged onthaald worden. Voor een dikke tien dllar mogen we zelfs vanachter naast het zwembad(met uitzich op het meer) ons tentje opzetten.

Omdat we dan toch een beetje besparen en omdat er verder niet zo heel veelte doen is, denken we erover om Univers studios te doen.

SAvonds vinden we iemnd die tweedagstickets verkoopt voor 50 dollar elk.

Uiteindelijk daagt de man snderdaags op aan de ingang van het park.

Hij geeft ons de tickets, en omdat we niet zo heel happig zijn om hem te vertrouwen, mogen we eerst binnengaan en hemdan pas betalen.

Security komt erbij als we door het hek gaan en blijkbaar is 1 van de twee tickets maar 1 dag geldig.

Control.

De man wordt er ook bij gehaald en de securityguy maakt ons duidelijk dat het illegaalis om tickets te verkopen enzoverder enzovoort.

De gast wordt weggestuurd met de belofte om net niet gearresteerd te worden en wij , de arme slachtffertjes...

Mogen gratis binnen!

Rides, 3 en 4 D movies, zang ,dans,

Sjeesen en pret.

We hebben pret maar besluiten toch dat het niet kan tippen an the house of the mouse en zijn feitelijkkontent dat we niet hoefdente betalen.

Nog 1 dagje genieten van het goede weer voor dat we afreizen naar het einde van onze reis : het koude New York.

Ons ticket is ondertussen aangepast en 21 december vliegenwe terug naar ons thuiscontinent, Europa.

We lnden in Londen en zullen proberen om de 22ste een bus te nemen richting Brussels waar we 23\12 zullenrriverenna een klein, geweldig jaartje reizen...

Almost Around the wordld Ellgurd