Welkom in Singpore ¨C Malaysia ¨C Indonesia

 

SINGAPORE

Singapore Pics !          Zondag 17/4/05          Donderdag 28/4/05

 

 

MALAYSIA

 

Su 1/5/05           7-5-05       Di 10-05-05        Vrij 13-05-05      Zo 15/05/05   Ma 16/5

 

NEW SINGAPORE PICS (5MB)         The Malaysian Route (100kb)        Cheratin Pics(4MB)

Pictures Perinthian Islands(1.5MB)

Di 24/05/05

 

 

 

 

 

INDONESIA

 

Zat 4/06/05        Ma 6/6/05           Vrijdag 10/06/05         Ma 13/06/05          Zo 19/06/05

 

Dinsdag 21/06/05

Jakarta Pictures!           JogyarJakarta Pics (2,5MB)

Maandag 28/06           Vrijdag 01/07     Do 7/07/05

 The Indomap      The Bali map

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag 17/4/05

Yes we made it to the land of the Lion!!!

Nog effe bang geweest op het vliegveld in India, dat ze ons daar niet zouden laten gaan, maar toch... Gelukt.

 

Dus Dinsdag avond...

Per taxi naar het vliegveld . Klein uurtje rijden in het donkere Delhi. De man zou ons toch op de juiste plaats afzetten? Zonder ongelukken? We komen toch zeker op tijd... Jaja geloof het maar ; hongerig, paranoia and anxious to leave this place.

Het vliegveld deed al deugd : de laatste roepies worden gespendeerd aan een zalige Italiaans broodje met 14 lagen vlees uit een internationale winkel. We krijgen plaatsen aan het raam, en Singapore airlines is voorzien van on-demand movies-radio and television. Dus terwijl Elly eenBroadway klassieker kijkt en daarna een lekker dutje doet, voldoet Sigurd zich aan een afleveringske Friends, superfilm Meet the fockers (met zalige DeNiro contra Dustin Hoffman confrontatie), een documentaire over Singapore en afleveringske Frasier, ondertussen genieten van een goe stukse kiek!

Ondertussen tekenen zich onder ons de lichtjes af van de kust van India, gevolgd door Kuala Lumpur en bij het eerste daglicht : Singapore.

 

 

Woensdag

Man, man. We landen en kijken onze ogen uit hoe proper, ruim het vliegveld hierwel is. We pikken 3 blikskes Stella-artois (chauvinistic pigs W R !) en besluiten goedgehumeurd naar de city te stappen.

Mmh. Het is hier zalig mooi, tropisch groen, gele(aangelegde strandjes) en vochtigheidsgraad van de lucht tot 90%,

Jawel.

Het is net als zwemmen, al moet je niet boven komenomlucht te happen.

Onze rugzakskes wegen 15 en 20 kg en het zweet druipt van onze lijven. Nog altijd niet in Digestieve topvorm (maar wel spirit) en we besluiten om toch maar nen bus te pakken om 10-15 km verder te raken. We vinden de camping maar dat is meer een stuk openbare grond waar iedereen zomaar passeert. Niet echt een goed plaatske om al ons gerief zomaar in een tentje achter telaten. Sigurd gaat voor een verfrissend zwempje(in toch redelijk warm water, en daarna gaan we voor een dutje.

Terug verder op stap en we komen in het centrum. Wat een verluchting. Overal (hyper) propere straten( papiertjes op straat gooien kost hier veel geld, maar gezien het resultaat is dit iets wat men wat mij betreft overal mag toepassen, echt knap!, de controle zou trouwens via videocameras gebeuren ,die totaaal niet opvallen, en nergens is er blauw te zien), vrouwen (yep , in India moet je d'er vaak naar zoeken om ertegente komen) die niet volledig zijn ingepakt, in tegendeel minirok en felle bloeskes heersen hier, (zonder al te sexistisch te willen doen : zalig sfeerken en massas knappe miekes!) en , yes indeed food a volante.

Backpackers block at bencoolen is opgedoekt door de regering(die alles hier met strenge,maar rechtvaardige?, hand beheerst.) omdat de guesthouses niet wilden 'upgraden'

We belanden in Hawai hostel, piepklein kamertje van 2 op 3 met een dubbelbed en aircondition ! Klein maar cool.

 

Tot nu toe hebben we weer moeten aanpassen aan het klimaat(20 snelle passen en we konden gaan liggen met de pootjes omhoog!), elke dag zetten we de airco een graadje hoger.

En hebben we terug leren eten. De eerste keer dat we in een foodcourt bestelden en een portie kregen waar we der normaal 2 tot 3 van binnensteken, kregen we ons bordje niet op. Amper de helft belande in onze kleine maagjes. Ook de zin om te eten was er niet echt, elke keer dat we look ruiken komt de herinnering aan rice with Dahl boven en hebben we zin om te passen. Maar ondertussen een paar daagskes verder en we komen terug op niveau. Je kan hier heerlijke zeevruchten gerechten eten voor 2-3 singapore dollar(2,2 dollar= 1 euro) die bij ons alleen in de chicste restaurants vindt. Vandaag in de Carrefour(yep) zelf een zalig stukske frans brood met tonijn sla en sinaasappel gemaakt! Mmmh.

Tja we moeten toegeven dat onze anders (in Belgie)iet of wat marginale kijk op het leven sterk is veranderd naar een algemene kapitalistische goesting!

We kennen ondertussen de stad al een beetje, hebben een fitnescentrum gevonden waar we vanaf overmorgen terug spiertjes hopen te kweken, en zijn van plan om de meeste touristische dingies (die hier toch nog tot de helft goedkoper zijn dan bij ons) te gaan bekijken. Morgen bekijken we de tropische onderwaterwereld en checken de dolfijntjes. Overmorgen huren we waarschijnlijk een auto om de rest van het eiland te bekijken.

We zoeken nog naar de sailingclub om te weten te komen waar we het best zijn voor wavesurfing and diving in Maleisia en zullen ons na een weekje trainen waarschijnlijk richting Maleisie begeven.

Oh ja ge vindt hier dus daadwerkelijk 10tallen shoppingcentras op een rij, met gemiddeld 6-7 etage per centrum. Vandaag 3 zalige lenskes (macro,tele en breedhoek) gekocht voor ons fototoestelleke in SimliSquare (even groot als Wijnegem shopping centrum en vol met alleen maar digitale toestanden! Duizenden camerakes en Pckes, en..... Flashen! Ook al ne keer e cinemake gedaan(klein en weinig zaaltjes ,leve kinepolis!, maar toch fun om lachgrage asiaten een filmpke te kijken.) We zijn trouwens al helemaal weg van alles wat chinees is en zeker in de eerste plaats de mensen zelf!

Goed... We gaan nog een stukske eten en wensen jullie allemaal het Beste in Belgenland!

Ellgurd

 

 

Donderdag 28/4/05

 

Tja , al meer dan een week geleden. Die cybercafes zijn niet de leukste plaatsen, (+ dat we zo ook al veel opzoekwerk dienen te doen.) We hoopten om hier in Singarich iets te vinden dat we bij ons konden hebben om te kunnen typen en dat dan achteraf up te loaden. Maar tevergeefs ondanks een (volgens Sigurd) juweeltje (voor de mede kwijlers onder ons go here of search on Vaio and U70 en geniet van halve kilo,draagbaar, 900Mhz celeron Pcke van Vaio, net uit Japan, net in de States en slechts 3500 dollar hier (= een goei 1500 euro   ) maar we vonden niet de geldige moed om te kopen ˇ­ Wel zijn we al een breedhoek (0.45 x) en (dus Hier voor fotos!)een telelenske(2x) rijker voor ons fototoestelleke en een storage schijfke van 5 Gb voor onze fotos tegoei op bij t houden. Jaja massas technologieen hier. Alles heft wel zijne prijs dus hebben we besloten om ons airco kamertje (15 euro/nacht) op te geven en in te ruilen voor onze vertrouwde tent. Het doet ons deugd om weer zelfstandiger te zijn en we zijn dan ook beginnen koken. Boy boy, wa kunnen saussiskes die ge zelf bakt toch smaken. Nie dat het hier niet lekker is maar zeker den helft van ons intiem gezelschap geeft al ne keer de voorkeur aan stevige vlaamse boerekost met e goe stuk vlees, groenten en patatten(of pastas). Anyways het heeft massas gesmaakt.

En het is er aan te zien. Stevig eten en een hele week intensief fitnessen en we zien d er weer ewa beter uit(voor zo ver goed uit zien uberhaupt ter sprake komt natuurlijk) Elly heeft zelfs al weer eens een dagske gedieet en heft naar eigen zeggen al ongelooflijke bicepspierballen gekweekt. Sigurd, het dutske, moet nog ewa beter zijn best doen want hij heeft nog altijd 6 kilokes minder dan normaal. Zeggen dat diene joeng der vroeger altijd zo bij liep!

Wat we zoal allemaal doenˇ­. Wel der zijn yoga leskes (die wel 55x zo rap gaan qua afwisseling van bewegingen dan we gewoon zijn,  = up fitness tempoˇ­), Elly vondt de Street Jazz wel leuk (voor twee leskes) maar toen da dezelfde leraar hetzelfde sort les gaf maar het wel hiphop noemde, is Sigurd hem, enigszins verontwaardigt, voortijdig gesmeert.(they better call it Gay Hop, way no cool), En dan zo van die typische BBB, bodybump, step, jump en kwispel toestanden. Na een weekske hadden we het zo wel een beetje gezien, toch was de Tai chi op Zondag hemels! Weer op het rechte pad zijn we dan ook fanatiek aan het zoeken naar een geode plaats en leraar in Malaysia. Om te kunnen Martial Arten. (tot zover geen success.)

Kortom vooral weer getracht om gezond te worden. En af en toe e filmpke mee gepikt. Als jullie niet weten wat doen : Coach Carter was lekker, Sahara zalig avontuurlijk-Indiana jones- ontspannend, en gisteren hebben genoten van Nicol (en nog meer om af te lekken ) Sean Penn in the Interpreter. Nooit echt fanatiek fan geweest van de Sean ma amai t ventje kan spleen, we!

We hebben ook  gemerkt dat niet heel Singapore zo clean en afgeborsteld is,(enkel 99,996%) we zijn die andere luttele percentje weirdos, geeks en fanatiekelingen wel snachts tegen gekomen on the Beach at night.(But no worries zelfs deez enkele weirdies waren piece of cake tov de algemene Delhi bevolking).

En verderˇ­ hebben we ondertussen gepakt om verder te trekken naar Malaysia, dwz geen tent meer, geen warme of regenkleren, kortom zo min mogelijk : 2 lichte rugzakskes, ready to tropen some more. Morgen nemen we hopelijk een bus en gaan we richting Penisular Malaysia( M heft 2 delen, 1 penisular hangt aan Thailand vast, t ander is samen met een deel van Indonesia een eiland iets meer naar het Oosten). We gaan der ens kijken om te kunnen duiken en surfen. Malay sfeer op te snuiven, mischien door te steken naar Thailand. We schatten 2-3 weekskes onderweg te zijn en komen dan terug naar Singapore waar de rest van onze baggage gestockeerd staat.

Voor nu :

Dikke kus !

 

 

Su 1/5/05

MALAYSIA !

 

De laatste dagen ons aloude zwerversbestaan weer opgenomen. Alwat we overhouden van onze all-weathergear zijn 2 kleine rugzakjes. Geen dikke slaapzakken, mutsen, handschoenn, sjaals, isolatiematjes, fleeces of tent meer. Gisteren en eergisteren sliepen we onder den blotehemel in the streets of Singapore :Zalig! We boeken ons een VIPbus naar Cherating, een klein sradje aan de Oostkust dat gekent staat voor zijn relaxe sfeer. Zo hebben we ff de tijd om de Maleisische kat uit de moslim boom t kijken. WeˇŻll VIPbus is weinig gezegd : Normalsize bus maar ipv 52 plaarsen zijn er slechts 25, 2rijen : 1 links met 1 zetel(lees fauteuille), 1 rechts met 2 zetels. Amai luxe. Onze copiloot vergast ons op een hele historische parlez over Singapore en Malaysia .. Enfin dat denken we toch, de helen uitleg van dik een half uur is nl helemaal int Chinees(of is  het Malay?), want nog hij noch de piloot spreekt een bakkes(Xcuse my French) Engels. Wat best toch grappige situaties lijdt als we aan de grens toekomen, we hebben geen flauw benul van wat te doen. Gelukkig hebben we een aantal lieve reisgenoten die Monty Phyton gelijk geven(I like chinese, they only come until  your knees , they're  always  ready to please,.....) En zo worden we dus afgezet aan een hotel(dat veel t duur is voor ons) om 4u30 s morgens. Waarna we onze weg vinden naar MATHAHARI lodges, waar we voor 20 RM(Maleisiche Ringit = 0.22 euro, 10BF) een chaletke huren met teraske,fancooler(kleintje) EN FRIGO!!! Je hebt r geen idee van hoe zalig dat dat is.

T is tegen de middag nu en we gaan d omgeving eens verkennen.

Kisses

Zo 1mei 

MALAYSIA !


De laatste dagen ons aloude zwerversbestaan weer opgenomen. Alwat we overhouden van onze all-weathergear zijn 2 kleine rugzakjes. Geen dikke slaapzakken, mutsen, handschoenn, sjaals, isolatiematjes, fleeces of tent meer. Gisteren en eergisteren sliepen we onder den blotehemel in the streets of Singapore :Zalig! We boeken ons een VIPbus naar Cherating, een klein stadje aan de Oostkust dat gekent staat voor zijn relaxe sfeer. Zo hebben we ff de tijd om de Maleisische kat uit de moslim boom t kijken. Well VIPbus is weinig gezegd : Normalsize bus maar ipv 52 plaatsen zijn er slechts 25, 2rijen : 1 links met 1 zetel(lees fauteuille), 1 rechts met 2 zetels. Amai luxe. Onze copiloot steekt een heel verhaal af over Malaysia en Singapore, enfin dat veronderstellen we toch want het gehele(halfuur-durende ) verhaal was volledig in het Chinees (of was het Malay?) De man sprak begot slechts openal 2 woorden Engels, wat ons in een grappige situatie bracht bij de grensovergang : toen we door customs waren(iedereen uitstappen, en checken, 't leek weˇŻll Frankrijk-Engeland) wisten we dus niet wat de afspraak was om de bus terug te vinden, gelukkig kenden onze lieve medereizigers wel aan ons en kreeg Monty Python overschot van gelijk=(I like chinese, I like chinese, they only reach at your knees, they are allways ready to please, I like chinese). Maar dus rond een uur of 4 's morgens bereiken we heelhuids Cherating(wich is supposed 2 B een klein, gezellig stadje aan de Eastcoast of Peninsular Malaysia) En dat is het ook. We zijn net terug van een eerste verkennistochtje en all right! Heel relaxed, chill plaatske met mogelijkheid tot wave(als 't er golven zijn) -en windsurfen, beachkayak en natuurlijk gewoon(maar dan in superwarm water, als je wil afkoelen moet je hier net uit het water komen) zwemmen.
We hebben hier ons eigen chaletke met teras,minifan EN een koelkast! Ge hebt er geen gedacht van hoe geweldig dat dat is. Ja echt de max, ook een uitgestrekt grasveldje ervoor waar we hopelijk 's morgens en 's avonds een beetje kunnen op trainen(nie overdag, want het is hier een beetje minder vochtig,maar zeker even heet en heel wat minder schaduw dan in Singapore.
Kippen, een wekhaan, geitjes, 40cm grote hagedisachtige, af en toe een aap en gigantisch schilpadden(tot 3 m groot) zijn de plaatselijke beestjes. Dorst? Cocosnoot 'schillen' , de kop d'er af kappen(met een serieus mes), rietje derin en zuigen maar.
Morgen misschien al eens een surfplankske gaan huren en gaan golfjes jagen, daarna waarschijnlijk naar Kualuan(eerste,dichtsbijzijnde stadje) om centjes te gaan halen en inkopen te gaan doen(aja met zo een koelkast)

KUSSSSS
Ellgurd

ˇˇ


Ma 2mei


Mmmh. Lekker geslapen in ons hutje.
Opstaan , oefeningetjes doen en een lekker zelf gefabrikeerd ontbiijtje ineengeflansd en verorberd. Mmmh. Kouwe melk! We maken onze rugzakken leeg, vragen onze buren of ze wat willen en gaan op zoek naar een busje komt zo. Nog voor d'er een bus komt reachageert 1 van onze chinese medemensen op den duim naar omhoog en krijgen we een 46km-lange lift naar de hoofdstad van de provincie Pahang= Kuantan. We zeggen che che(mandarijn voor dankje) en nodigen de lieve man uit om in Belgie(rrrr die deeltekens!) ne keer frieten te komen eten. Aangekomen gaan we op zoek naar een bank en halen geld af. Tja onze travellerschecks zijn er al ver door en omdat de ringit minder waard is dan den euro,hopen we op een goeie omzetting. Pfff. We doen ons best om aan al die economische toestanden aan uit te kunnen ,maar we missen blijkbaar een aantal ESHALknobbels (!)hiervoor. Bon , RM lager dan Singapore dollar dus we zorgen dat we hier al ons plaatselijk geld op doen. We hebben hopelijk wel maar een klein transferpercentje moeten betalen dankzij onze MaestroCard(?).
Ne KBC hebben ze hier dus niet.
Enfin, daarna nen supermarkt gezocht en een voorraadje ingeslagen voor de komende week. Al dat lekkers. Daarjust al nen heerlijke steack au poivre avec des carottes en pastas gemaakt. 
Daarnet eens gaan checken waar we morgen op een plankske kunnen gaan staan. 
Slaapwel!

Dinsdag
Bad luck, waar ze de surfplanken verhuurden hebben ze vorig jaar brand gehad=geen zeilen meer!
Het schots madammeke die der verhuurde, komt ondertussen al 18 jaar hier naar Cherating, eerst heen en terug , nu alsmaar vaker hier.Tja, leven als God in Malaysia; t weer is hier prachtig, palmbomen, zon,zee,strand en mensen die veel dichter bij de natuur en de beestjes staan. dont think about taking a shower, zonder een aantal nieuwsgierige reptielen , die maar al te graag bij jou in de douche zouden willen springen. Well zoals de affiche in onze keuken zegt ' to know them is to love them', hier hebben ze het dan o.a. over de Malaysische koningscobra, die met 12 druppeltjes gif een beet heeft die binnen de 3 minuten fataal kan zijn en die ook zijn gif kan spuwen tot op 2m accuraat.
Maar nog deze nog de vele gevaarlijke zeeslangen, zijn we al tegengekomen. En moesten we ze tegenkomen, euh, ja gaan lopen of zwemmen zeker!
Kissie

 

7-5

De dagen lijken korter en de tijd vliegt voorbij hier!

Cherating heeft ons zeker veel deugd gedaan.

Op 5mei komt Elly te voorschijn met een heuse verjaardagscake(met 27 bloemetjes ipv kaarsen) en een zelfgemaakte batikT-shirt(met een Seahorse!)

Thx voor de lieve verjaardagswensen!

De rest van tijd hebben we gedeeld met vriendjes die bij in onze chaletdorpje woonden.

Internationale voetbalmstchked(

Gedomineerd door het Italiaans-Amerikaans koppel(Alex en Laura)nextdoors, Batik(de traditionelc nanier om stoffen te beschilderen) maken met Frans-Canada(Stephane et Fanny) of tochtjes maken met onze Zweedse vrienden(Erik en Ina).

Vele sociale fun, dus.

Een dagje gefietst, veel en lekker gegeten en massas gezwommen.

Tijdens het weekend nemen we afscheid van elkaar en maandagochtend vertrekken we met buurman Mike en een ander schattig, Brits koppel up North naar de Perinrian Islands.

 

Di 10-5

Perinthian Islands

 

Maandag reizen we bijna een hele dag: vanuit Cherating per bus tot in Jerte kort stokje Taxi tot Kala Besut, waar we de slowboat nenen naar het kleinste van de 2 eilanden. We zetten voet aan wal op Long Beach en gaan direkt op ons doel af : Rock Garden Resort(een tip van Zweedse komaf).

Zeker method het goedkoopste(en waarschijnlijk ook het meest bouwvallige) chaletke van het hele, schitterende eiland. Yep : gouden strandje met daarachter diep-groene jungle en ervoor helder blauw water met koraal en vissen in alle kleuren van de regenboog.On dit: Paradis !

En wat we hier zoal uitsteken: Gisterenavond , zalige visBBQ (baracuda en kingfish) gegeten, randaag ochtend yoga gedaan,  English breakfasteken gestoken, e boike m¨¦ pedalle(een treig!) gebrekt om ternou te snorkelen tusken de viskes.

Morgen beginnen we waarschijnlijk aan onze PADI onderwater cursus = algemeen duikcertficaat dat toestaat om overal ter wereld tot 18m diep te gaan duiken. Het blijkt hier zo een beetje de goedkoopst  plaats te zijn in heel de wereld ¨¦n 1 van de mooiste, met 99% kans op het zien van onderwaterturtles en haaien. Vandaay zagen we in ieder geval ae schitterende roggen.

 

W R looking forward 2 it!

Weinig nieuws want heel duur internet!

 

UnderwaterEllgurd!

 

Vrij 13-05-05

 

Hoera , Sigurd is voor de tweede keer nonkel geworden. Zus Birgit heft ere en dochtertje bij : Silke

Way to go , zusje. Hoop dat alles verder goed blijft en Giga proficiat van ons beiden voor jullie.

Geniet van haar eerste snuitjes en spruitjes!

 

 

Zo 15/5/5

 

En der werd gedoken. We gaan langs de meeste centers en worden het voornl. aangetrokken door de Coral Sky Divers.

We krijgen er een leuke, Nederlandse uitleg door Eefje, die later ook onze instructrice word.

Toegegeven, we knijpen hem enigszins, al ligt Sigurd plat tijdens de eerste terwaterlating.(ne vis ziet er massa minder alien uit dan de mens met een scubauitrusting!)

Maskers uitdoen, luchtregulator verliezen, ademen uit de fles van je 'buddy', allemaal een beetje akelig, maar niks vergeleken bij de 250 blzn. theorie en video die we moetn blokken.

Het gehele gedoe is fameus vermoeiend en we zijn blij als de staf ons toestaat om het in 4 dagen te doen ipv 3. Elly kan wel huilen van geluk. Geleidelijk aan verdwijnt de schrik(geen lucht op 18m diept : daar ga de waarschijnlijk dood van, en direct naar boven spurten zit er ook niet in want dan heb je zo ongeveer 3 keer zoveel long(of helemaal geen meer) tegen dat je boven bent) en tijdens duik 3 zit Sigurd na 45min. Al zonder lucht omdat hij de helft vd tijd loopings en prouettes had gemaakt(ipv nr de viskes te kijken!)

Tijdens duik 4 zwemt Elly vlekkeloos door een venster(gat door een rotsformatie) van een metertje doorsnede, ziet een Morray Ale(soort van zeeslany met een aantal gevaarlijke bijters) van om en bij de 2m en slaagt erin om bij de safetystop (3 min. Op 5 m) eens niet naar boven te schieten!

Kortom een fantastische ervaring die we morgen proberen af te sluiten met een positief resultaat tijdens ons examen.

Nog net een zalig BBQke gedaan : kingfish en shark in een zoetzuur sauceke!

 

Smakelijk!

Ellgurd

 

Ma 16/5

 

Opgestaan ,nog wa geblokt, zwempke geplaceerd en examen gaan doen.

Klein uurtje werk en ... Allebei geslaagd met 96%!

Omdat de specialisatie, underwater videography hier niet zoveel lijkt voor te stellen, zullen we het waarschijnlijk hierbij laten, wat betreft scuba.

Morgen gaan we nog wel een dagje snorkelen (en zouden we normaal haaien en schilpadden moeten tegenkomen)

En waarschijnlijk trekken we daarna verder naar de theeplantages van de Cameron Highlands(en vinden we hopelijk weer betaalbare internet.

Ondertussen zijn we bijna 3 maandjes onderweg en we beginnen ons soms weˇŻll af te vragen hoe het met jullie allemaal gaat.

We hebben de indruk al een hele tijd onderweg te zijn en al gigaveel te hebben meegemaakt en toch zijn herinneringen zoals in Delhi toekomen nog zo helder alsof het gisteren was. Tja.

Big world, so little time...

 

Ellgurdj

 

 

 

 

Di 24/05/05

 

 KL zoals ze hier zeggen.

Na Pulau Perintian kost het ons twee dagen relax reizen om hier te raken.

De stop in Kuala Lipsis blijft ons bij dankzijeen alleraardigst stadje van ne km op ne km groot.

 

En tanah Merah telt mee als met de meest, vriendelijk , kletsgrage mensen en Elly's 6 en een halve kg zware meloen.

(Sigurd krijgt het hier voor elkaar om zijn vingers tussen de fancooler te steken).

 

En dan dus uiteindelijk de hoofdstad Kuala Lumpur.

Tja ook in Azie zijn grootsteden , grootsteden.

Maar we vinden et ier wel tof.

Net zoals elders in het land zijn de meeste mensen wel uit op een babbeltje met een koppel whiteys.

Het eerste wat we doen is met de metro op zoek gaan naar een nieuw huisje. En da's leuk want de metro rijdt hier op de meeste plaatsen 20 meter boven de grond. Wat aardige stadsbeelden geeft.

We vestigen ons  in een Backpackers Inn boven DE reggae bar van de stad.

Chinatown heeft hier meer te bieden dan in Singapore : stapels stalletjes achter,onder en op elkaar die baden in een gezellig, druk geroezemoes.

Een beetje zoals je je het zou voorstellen, maar dan in' t echt.

We halen onze schade in op filmgebied en zien voor 100BF Star Wars III( mooi einde van een saga), Kingdom of Heaven(dik de moeite, met eens een niet voorspelbaar scenario en een mooi samengaan tussen Christendom en Muslim, een beetje zoals Malaysia zelf) en last but not least, een verbluffende 3D aventuur met ietwat melig verhaaltje in de Imax(Polar Express).

Daarbuiten zijn ook hier gigantische shopping malls. Daarnet waren we in de meestgigantische superwinkel die we hebben gezienH Times Square.

Het ding telt 13 verdiepingen en heeft naast een stevige bioscoop(met Imax)en een indoor adultpretpark(met achtbaan doorheen 6 verdiepingen) ook nen boekenwinkel waarnaast de Fnac zich beschaamd zou weg steken. We hebben het hier over een soort van GB vol boeken over vanalles; never-heard-of dans en kungfuboeken bij de vleet, comics a volante,....Kortom als je ne keer niet weet wat doen voor een paar jaar.

Morgen gaan we op zoek naar een Wutang school waar we hopelijk ons stram lijf weer eens wat kunnen bezigen, de brug tussen de TwinTowers(hoogste brug vd wereld) verkennen en de rest van de stad fotograferen zodat jullie ook kunnen meegenieten.

Elly heeft besloten om haar koopdrang de vrije hand te geven en stuurt binnenkort waarschijnlijk een halve schoppingcentra op naar Belgie, en ook Sigurd besloot vandaag om een schattig gitaartje toe te voegen aan onze uitrusting.

 

Leuk dat jullie nog meelezen.

Terrima Kashi.

Bachio

A la proxima!

Ellgurd

 

 

Zaterdag 4/06/05

 

Reizen,Reizen,Reizen,

Van KL naar Singapore , Singapore naar Batam, Batam naar Jakarta.

Geloof me t is een voltijdse bezigheid.

We komen savonds toe in Singapore(enfin in het uitersre N ervan) en stappen een klein half uurtje tot het centrum. Yep het was hier duidelijk warmer-vochtiger dan in Malaysia.

We vinden het hostelletje terug waar nog de helft van onze  bagage staat.

Geld wisselen, e stukske eten, en even genieten van een beetje thuiskomen.

We kennen de stsad nog weˇŻll en zij aan ons.

Zoals Elly zegt lijkt het hier weˇŻll altijd vakantie.

Elk in een aparte dorm(beetje de kosten drukken) en slapen.

 

We shiften een deel van onze bagage en nemen er weer afscheid van voor een maandje.

Sigurd krijgt nog een kleine hartaanval als Elly ineens vraagt waar de tickets zijn en zegt dat ze die al een maand nemeer heeft gezien.

Klein crisiskwartiertje waarbij alles weer ondersteboven wordt gehaald  en de meest rampzalige scenarios boven komen!

Toch gevonden, dan naar creative om onze 5gb fotostorage te laten herstellen(handig zo een ding, zeker als het werkt.) Bon tegen het einde van de dag werkt alles weer.

We slapen onder een afdakje dat we kennen aan de waterkant met de citylights achter ons.

Sanderendaags bereiken we nog net op tijd de Indonesche ambasade. We veranderen van garderobe en mogen uiteindelijk toch binnen... Om te horen te krijgen dat we een retourticket nodig hebben om een visa te krijgen.

Ons ticket dat zegt dat we van Singapore naar HongKong vliegen volstaat niet.

Op zoek naar een ferry die ons naar het eerste het beste Ind. Eilandje kan brengen.

Heen en terug, terug en heen we zijn een paar dagen verdre als we onze tickets en visa vastkrijgen.We hebbeen zin om naar Indonesia te gaan maar als dat daar allemaal zo lang duurt.

Soit.  We bereiken Batam en vinden er een middelmatig goedkoop hottel. We ontdekken al snel waarom we een beetje meer moeten betalen : de 10 cm grrote kakkerlakken zijn in begrepen in de prijs. Yep zo een vijftal roommates zoeven van links naar rechts door de kamer. Sommige vliegen zelfs en te snel om ze maar van ver te kunnen raken. De(engels hoe bedoelt u mijnheer) staff van het hotel blijkt het heel normaal te vinden en ze spuiten ne keer met een sprayke.

We ontvluchten de kamer om in een apart plaatsje iets te gaan eten. Ook hier krijgen we gezelschap van een major bug en last but not least een gigarat ter grote van een kat.

De rest van de avond werken we aan het hermetisch afsluiten van ons bed.

Thank god for ons muggenetje.

We(ellgurd en zijn 5 kakkerlakvriendjes) slapen uit en ontdekken dat we een uur extra hebben hier in Indonesia.

We zoeken rond en vinden niet al te veel.

Dan maar 2 tickets geboekt naar Jakarta, de hoofdstad van Java, 1 van de oneindig vele Indonesische eilanden.

Op het vliegveld komen we collega-gitaar en werelreiziger Stanley tegen, die terug keert naar thuisland Indonesia. Hij helpt ons met tekst en uitleg om one weg te vinden en vertelt ons enkele van de vele verhalen die hhij opdeed tijdens 10 jaar reizen.

WeˇŻll het plaatsje waar we dankzij hem teerechtkwamen is heerlijk. Dit is een grootstad op formaat van een dorp met overal spelende jeugd en mensen die zich gewoon amuseren. Machtig.

Et le moment suppreme: diner!

Voorgerecht bananemilkshake, Elly heeft fried rice en Sigurd kan zijn vreugde niet op : Gigatromgeroffel : bEEFSTEAK!!! Zalig stukske vlees met wortelkes en boontjes en komkommer en ajuintjes , splendid championnesauske en frietjes. En het was zo lekker dat em er nog 2 ananass pAannekoeken met chocolatesause heeft aan toe gevoegd. Prijskaart voor deez extra ordinaire jummy meal : 77.000 Rupia.

Ach we zijn rijk niewaar en voor die dat het geloven ne rupia is 0,0001 euro.

Well that's how we started off here in Indonesia.

Alleman een hete beez en veel plezier.

Elgurd

 

Ma 6/6/05

 

Ondertussen dag drie al in Jakarta. Wat gaat alles toch snel.

Gisteren zaten we vooral op ons gat want we wisten van toeten noch blazen waar we heen konden, en zoals vandaag bleek is het hier GROOT(= Jumbo in Indonesisch).

Vandaag vonden we het toeristisch infobureau met de nodige plannekes en dus gingen we op stap.

Tja waarschijnlijk is dit wel een beetje het stereotype van een asiatische stad. Echt enorm uitgestrekt(minder hoogbouw) en soms zo enorm op elkaar. We slaagden erin om het havengebied te bereiken en tsjokten een tijdje voort door de hitte en de enorme drukke bedrijvigheid. Je hebt er geen idee van wat je hier allemaal kan kopen, op en onder, naast elkaar.

Alles lekker grijs en vuil(t leek wel een beetje brussel,hihi) De uitlaten van de rijdende dingen(oh ja de driewielirige Rishka dingen zijn terug) stinkt a fond la caisse, zoals we zeggen.

We gaan dan ook proberen om morgen de meest interesante dingen te bekijken en overmorgen de kust op te zoeken.

Eindelijk surfen?

WeˇŻll hope so!

 

Ja interessant... Viel weˇŻll mee.

We gingen naar mini Indonesia,een beetje zols minieuropa maar dan minder mini. Domei dachten we dan zien we het inene keer.

Van elke streek uit Indonesia staat er 1 gebouw of plein in de typische bouwstijl gevuld met de plaatselijke kunst. Best knap, redelijk slecht onderhouden, en voor alles extra betalen. Tja , sommige europese gebruiken dringen sneller door dan andere. Komt nog eens bij dat er in de week niet veel of zelfs geen activiteiten en demonstraties zijn.

T Was wel lekker rustig, met als spannende climax dat we ons fototoestelletje lieten liggen op een afgelegen plaatske. We merkten het natuurlijk als we aan de andere kant van het park zaten -> nieuw spurt record in tropische landen verbroken.

Al bij al is het touristje spelen niet al te veel voor ons weggelegd dus gaan we morgen op zoek naar nieuwe oorden!

 

Woensdag 8 / 6/ 05

We vertrekken 's morgens vroeg uit het borneo hostelletje, waarwe een aantal gezellige dagen hebben gehad. (het leek alsof iedereen daar familie van elkaar was , en we konden ons goed verstaan met de huiselijke sfeer die er heerste tussen de grootmoeder, kinderen en kleinkinderen.  Elly heeft zelfs een aantal venten op hun doos gegeven met schaak!)

Op het laaatste moment ontdekken we dat het treinstation toch aan de andere kant (en dus ook veel verder) ligt, dan we dachten. We nemen dus een Riskahw(hier toektoek), maar de man weet het net zijn mar zet ons weˇŻll in de buurt af. Ff stappen, et voila ,we zijn blij als de tickets zowat 1/3 de van de prijs kosten die ons was gezegd. Jaja.

Dan netjes wachten op het station, onder algemene belangstelling van al wie niet wit is(=iedereen)

De trein komt toe, oh gezellig 10000 man in 1 wagon iedereen op en onder elkaar. Euh... Asia op zijn best.Als er dan nog 7 blinden, 14 bananeventers en een dozijn ik-weet-niet-wat verkopers op stappen en komen plakken, en een madameke die ons de creeps geeft door ons te komen vertellen :"Too dangerous here, too dangerous, Many Indonesian bad man." wordt Sigurd redelijk nerveus : hier ging boel van komen. Dus het volgende station : UIT DE TREIN!

Tja waarschijnlijk een beetje flauw van ons maar liever genen boel ( de reis ging ook zo een 3 a 4 uur duren...)

Lekker wit dus nen taxi genomen die ons af zet aan de kant van de autostrade waar een bus passeerd naar Merak , onze bestemming. WeˇŻll de bus doet er een dik anderhalf uur over, is lekker fris, ge hebt ne stoel en  de meeste van je medereizigers hebben tanden.

Bon geen al te goed begin van den dag, maar de rest van de reis gaat weˇŻll vlotjes.

We hebben ons deze keer geen Lonely Planet gekocht, maar een gewoon reisboekske, en we hebben het ons al beklaagd! We moeten overal onze weg zelf zoeken en dat is niet altijd optimaal als je niet deplaatselijke taal spreekt en niet helemaal weetwat je zoekt.

In Merak nemen we een taxibuske richting Floridabeach(enige adresin ons boekske) De taximan , een jong gastje , zoals ze hier allemaal zijn, heeft dus ook zo een opgefokt buske met een muziekinstallatie zo groot als zijne motor. Hij smijt dan ook een stevig plaatje housemuziek op, enjoy the atmosphere. We worden een beetje argwanend als hij de mensen die ons naar zijn buske hebben 'geholpen' 1000 en 2000 ruphia geeft.

We spraken met hem een prijs af van five giro giro giro. Even later blijkt hij ook niet te stoppen voor ndere pssagiers lngs de weg.Het is gelukkig niet ver en 5 minuutjes later zijn we ter plaatse. De goedkoopste kamer is echter veel te duur voor ons, en plots blijkt dat de taximan verwacht dat we 50000 rupiah gingen betalen voor de 5 gereden kilometer( We betaalden 15 Rupiah voor de 100km lange busrit vanuit Jakarta met airco en ne fatsoenlijke stoel.) Iedereen die een half en een heel woord engels (Ingris) kent, komt er bij staan en uiteindelijk eindigt den bagaar dat taximan met een gezicht tot op de grond,maar wel met 20.000 Rupiah in de pocket afdruipt.1 van de hotelmensen heeft ons verzekert dat hij ons een aantal tips kan geven en een goede bestemming die ons zowieso veel geld uitspaart.

We vertrekken dus effe later met een ander busje richting Anyer, 65 km meer naar het Zuiden, waar we drie gezelligebusritjes en 2 uur laterworden gedropt voor de Marina beach club.

Zo iets duur hebben we nog nooit gezien, moe en hongerig( ontbijt vn cola en chips on the road) stappen we op de receptie af. Het goedkoopste kamerke is 440.000 Rupiah.

We voelen ons even heel moe. Waar dan naar toe , nog een %0 km verder, waar het'waarschijnlijk' goedkoper is.We blijven even plakken. En  net zoals in Malaysia blijkt er heel weinig volk te zijn dankzij het tsunamieffect.

We maken duidelijk dat ons budget maar 40 is, en ...

Ze blijken ons toch iets te kunnen geven voor 50.000.

Check it out, denken we.

We reizen (yep) het domeindoor. 10 minutenlater, komen we aan bij een villake met living, twee slaapkamers,badkamer en tuin.

Waw. De twee kerel die ons begeleidden, blijven nogal lang hangen en leggen alle drie keer uit, we zitten superafgelegen, en het is een beetje creepy. Chicque villa , mager wit manneke en knappe blonde griet, afgelegen plaatske. Sigurd wordt paranoia. Als 1 van de kerels even later nog eens langskomt om iets uit te leggen over het licht(denken we) met een een hakmes van ik-zal-a-wel-emmen. doemen er allerlei nachtelijke rampscenarios op in Sigurds hoofd. Terug inpakken en wegwezen..?

We geven het even tijd....

Tegen een uur of vijf komt er echter een beetje leven in de buurt. Kinderen aan de ndere knt van onze tuinmuur, de green villa aan de overkant is open en als we er langs gaan blijkt dat er mensen aan het zwemmen zijn. We doen een babbelke met de eigenaars die vlekkeloosengels spreken.

We zijn gerustgesteld.

Gaan naar de beach(pantai) en eten langs de kant van de weg bij een gezin die een eetstalletje hebben. Mmmh lekker. Wekeren terug nar oze villa,maken gebruik van de ruimeplaats omoefeningetjes te doen en pikke Sharkattack 2 mee.

 

Donderdag

Vroeg uit de veren, afscheid van ons huis en verder down south ,looking for windsurfin.

We vinden een toffe en frisse hostelkamer, gaan zwemmen in de toch al redelijk stevige golven en steken ons vol met inktvis in het beste resaurantdat we konden vinden.

Elly is nu met haar zakmes haar supervieze kamaan het uitkuisen, terwijl onze iga stinkende kleren in de badkamer liggen te weken.

Het overtrekt, straks misschien nog een zwempje of misschien al eens een board huren....?

Groetjes

Ellgurd

 

 

Vrijdag 10/06/05

 

We vertrekkenuit Carita terug langs de weg die we gekomen zijn.Eerst anderhalf uur in een minibusje naar cilogong en dan langs de kant van de weg een bus tegen houden voor Jakarta.

Eens in Jakarta aangekomen gaan we onze opties af. We willen feitelijk heeel graag een lonely planet kopen zodat we toch enigszins weten waar we heen gaan. Het busstation is echter redelijk vervan het centrum.

De keuze wordt enigszins voor ons gemaakt door de 738 venters en ticketverkopers die zich op ons blanke vlees storten.

Ok , we kunne blijkbaarin US dollars betalen voor een ticketje Yogakarta. Dus that s what we do, want de enten zijn alweer op en een moneychangeris ook niet in de buurt.

De bus vertrekt tegen 14:30 en rond 18 uur denken we toch al zeker 50 km verder te zijn.

Tja we waren gewaarschuwd : een 15uur rit, voor een afstand van een goei 500 km.Vip AC bus heet het vrachtje want de plaatselijk venters niet tegen houdt om met zijn zessen op de bus te springen, luidkeels begnnen te zingen en gitaar(hoe ongestemder hoe meer ambiance.)te spelen, of uitleg te geven in speedtempo(5minuten lang) over een tetrisspelletje, keyboardje, chips, moeders beste cake, enzoverder enzovoort.

Tegen de avond krijgt de buschauffeur het opzijn heupen en gaat geregeld op hettegengestelde baanvak rijd om inhaalmaneuvres te doen.

Tja, het zal weˇŻll Ok zijn waarschijnlijk maar ons plaatsje helemaal van voor opde bus bezorgd ons soms weˇŻll enige angstrillingen.

Ongelooflijkmaar waar , nobody dies(zelfs de mannekes die snachts op hun fietske rijden zonder licht worden (bijna) nooit geraakt) en we komen toe in YogaJakarta rond 4 u s morgens. Een taxi brengt ons naar de backpackersarea. Een rustige man,Edy, komt naar ons toe vraagt of we zijn hostelniet willen zien. WeˇŻll zo een zachte aanpak zijn we nie meer gewoon en enigszins verbaasd gaan we mee.

We betalen30.000 rupiah voor onze 'kamar' en 's morgens is Edy d'er weer om ons uitleg te geven over de stad en de toeristishe mogelijkheden. Hij neemt ons mee naar de bank waar we geld wisselen en loopt samen met ons 4 bookshops af op zoek naar een Lonely planet. Dan dropt hij onsop een plaatsje om te ontbijten en laat ons rustig eten alvorens ons mee te nemen naar de Batik(remember cheratin,de kunst om tekenening te verkdrukken op stof) -akademie waarhij zelf al drie jaar van de 5 heet voltooid om een echte batiartiest te worden.WeˇŻll we zijn aangenaam verast en halen onze enten boven omeen aantal werkjes te kopen.

Terug aar de kamer, iets eten en we stappen samen met George(CAN) , Jelte en Laura(NED) in een minibusje om naar een dansvoorstelling te gaan kijken. We kunnen even terug Nederlands kletsen, en de voorstelling valt ee.(een beetje amateuristisch naar Europese normen) maar de lokatie(voor de grootste, indrukwekkende tempels van Java, de kleurrijke kostuums en de gezellige buiten sfeer maken veel goed.

Achterf gaan we nog een pint drinken.

Blijkbaar is 1pintje hier 650 ml , en de Sigurd heeft het gweten ; de jong kan heeel moeilijk uit zijn bedje ls we sanderendaags morgens de bus nemen naar de universiteit om Silat te gaan doen.

Uiteindelijk vinden we weˇŻll de juiste lokatie maar feitelijk is er net geen Silat die dag, dus terug naar huis.Deze naiddag gaan we op eigen kracht rondlopen in de stad, om morgen en over morgen de mooite temels en paleisen te bezoeken.

YogiJakarta is in ieder geval al de meest aangename, culturele stad die we zagen in heel Java...

 

 

Ma 13/06/05

 

We staan vroeg op en gaan naar het paleis van de sultan. Voor elk 1000 Rupiah krijgen we een klein uurtje geleide wandeling met een alleraardigste Indoneisier, die wel Moslim is maar zeker geen 5 keer per dag gaat bidden. De familie van de man behoort al generaties lang tot de wacht van de Sultan.Op de vraag waarom het oorspronkelijke Hinuistische Indoneisia overschakelde , is de hij heel rechtuit : Het geld.

De economie onder Hindus was rampzalig en de manieren van de islamieten werkten beter, dus werd iedereen moslim. Mmhh een beetje zoals het kapitalisme van de states?  Een van de knapste dingen die we tegenkomen zijn twee relief-beeldhouw-schilderij taferelen die vertellen over de Nederlandse en Japanse bezettng. Na de rondleiding betalen we nog eens 1000 Rupia om via een fietsriska(de passagiers zitten hier , in tegenstelling tot in India, vanvoor, dwz als de man een straatindrait word den tourist eerst op de straat gereden alvorens hij zit of er iets af komt. Gelukkig is diegene die iets voor hem aan rijdt hier ltijd in fout.(behalve in Bali, waarje als tourist zowieso in fout bent, want feitelijkhoor je hier dan toch niet thuis (cfr de wet)))worden door de rustige, kleinere straatjes tot bij een marionettemaker gebracht. Deze poppen worden gebruikt voor het schaduwspel(zielater) en vervaardigt uit buffelleer waar minieme,duizende gatjes worden in gebeiteld.

De poppen zijn zo een 40 tot 80 cm groot en er word minstens drie wekken aan gewerkt,alvorens ze geverfd worden. Het resultaat is dan ook schitterend. We wijzen de man zijn aanbod  om enkele poppen te kopen vriendelijk, doch resoluut af en keren in ons fietske terug naar het huizeken van de Sultan.

's Middags genieten we o.a. Van een bord vol heerlijke kreeften(drie euro), leggen we een ticket vast om de volgende dag naar Bali te gaan, gaan nog even shoppen in Marlioborostreet en vertrekken ruimschoots op tijd om de poppenvoorstelling te gaan kijken.

T is te zeggen dat we ons een klein beetje vergisten in de oneindige straatjes van Jogiar en uiteindelijk nog heel nit net te laat komen.

Toch blij dat we er uiteindelijk nog geraakt zijn want het resultaat is verbluffend.

In een zacht lichtje zie je een groep muzikanten(potten,bellen, snaarinstrumenten,...) en zangeresjes verzameld zitten rond de dirigent van de avond : de poppespeller.

Met een ongelooflijke nuwkeurigheid tovert hij met gebren en stem een heel epos tevoorschijn.

Het verhaal is de Pramayana(zoals bij het ballet) of te weˇŻll hetliefdesverhaal.

Na een tijdje hebben de(vooral witte) toeschouwer door dat er overal stoelen staan en dat we het dus ook oa langs achter kunnen beijken waar je dus het echte resultaat, het schaduwspel ziet.

Wat opmerkelijk is, is het antwoord van een van de poppemakers(die we de avond voordien l hadden ontmoet en die ons had uitgenodigd) op de vraag hoe de poppespeler het resultaat(=schaduwspel) kan beoordelen, want hij zit immer aan de andere kant en ziet weinig of niet het effect. Blijkbaar werder nooit nar de schaduwen zelf gekeken. Ps met het komen van de eerste europese toeriste ,heeft men het geheel odanig opgeschoven dat je ook de schaduwen kn bekijken. T is een beetje spelen voor de goden.

We genieten met volle teugen van dit soort prehistorsche live-film die voor ons twee uren duurden( Het oorspronkelijk spel kan soms tot 4-5 uur in de ochtend voortgan!)

Terug in onzeLosmen(goedkope verblijfplaats) duikt Elly onder de lakens en aat Sigurd nog watzitten kletsen op het teras met een Japans koppeltje en Canadees George.

(Naar het schijnt is er in Tokyo een heus digitaal controlepaneeltje naast de WC om geur te verspreiden, alles langs overal te wassen EN om het geluidje van de flush af te spelen als je watte luidruchtg kakt, Gos Jammer dat we daar niet langs gaan)

 

Dinsdag pkken we in , steken nog een stevig ontijtje en vertrekken voor een lange busreis naar Bali.

De voorspelde 15 uur worden er 18 en deze morgen om 9u konden we eindelijk een tukje doen in onze nieuwe losmen in Denpasar, Bali.

Het uitzicht van het eiland tijdens het ochtendgloren was trouwens magistraal.

De rest van de dag verkenden we de stad(=hoofdstd van Bali) en deze avond pikten we een stukje mee van de nationale wedstrijd voor zang en dans in het kunstenmuseum.

Erug op onze kmer beginnen we een kleine veldsla tegen de nieuw opgedoken kakkerlkken(die we tot nu toe wonnen) en duien na dit verslag eindelijk n ons bedje voor hopelijk 8 uur an 1 stuk door pitten!

 

Selamat Malan!

Ellgurd 

 

 

Zondag 19/06/05

 

We verlieten Denpansar, s morgens en stapten richting Kuta.

Kuta is het meest gekende en bezochte strand van Bali.

Maar met dat we toch al overal chance hebben met de touristen, waagden we het erop. En OK. De helft die hier rond loopt is weˇŻll blank of iets dergelijk, maar teveel volk is er echt niet.

Kuta heeft ook de enige beach breack van heel Bali. (De golf wordt gebroken door een opstakel op de bodem. Dit kan reef zijn of beach. Beach is voornamelijk zachter bij het vallen, aja)

We lopen rond in de goedkope cote rond Benesari straat en op goed geluk vragen we een beete rnd. En geluk hebben we. We komen aan bij Gusti en zijn familie en zij voorzien in twee kamertjes.Een is bezet door een Aussie die hier al 5 maanden rondhangt en de andere wordt de onze voor minder dan 5 euro.

Netter dan de duurste hotels die we al deden, de madam hangt zelfs een geurtje in ons (roos) badkamertje en voor het eerst sinds lang komen we na enkele dagen nog steeds in een frisse kamer bnnen.

Der is ook een klein burootje, massa kastjes, TV en DVD speler.

En omdat er hier langs overal copies van allerlei films worden verkocht voor minder dan 1 euro, pikken we elke avond weˇŻll een filmpje mee.

Tja en dan last and maybe most important : Surf !

Giteren hebben we een lesje genomen om toch de basis een beetje te leren en vanaf vandaag huren we een longboard(80 inch) voor 100 BF per dag.

Het bord is iets harder dan de bordjes vande school, maar na een uurtje is de grootste schrik weg en staan we af en toe zelfs OP het board.

Tja, makkelijk is het zeker niet, golven zijn hier gemakkelijk 2 meterjes hoog.

En als je op die hoogte dan nar voor gekatapulteerd word I het niet evident omnog ne keer recht te taan ook, zulle. But great Fun.

We wiselen elkar om het half uur af en genieten nu van een welverdiende rust. Straks een hapje eten , beetje rond hngen en vnavond proberen we opnieuw.

 

Greetings

Ellgurd

 

Dinsdag 21/06/05

Hello brohs!

 

Yep that s the spirit here in Bali.

Iedereen is relaxed and cool en noemt elkaar brohor sis or...

En terecht. Elke dag ten oorlog trekkentegen de woestezee schept banden. Kortomhet surfen doet ons deugd! T is feitelijk ongelooflijk zwaar. Je hebt er geen idee vanhoe veel je met je handjes moet peddelen om 2 seconden op het board te staan voor dat je er weer af donderd.Maarhet is...Machtig!

We proberen elke dag toch een uurtje of vier op het wter te zijn, maar ondanks we al drie dagen bezig zijn leren we frustrerend langzaam bij.

Elly heeft vandaag nog eens een lesje geomen zodat we weer een aantal trukje rijker zijn.

Wat we al kunnen : zo vree cool op uw board zitten net achter the surfbreak, ingespnnen ernstig kijkend (lees turens) naar de horizon, ready to spot the ideal wave!

Inschatten wanneer en waar een golf zal breken. Ervoor zorgen dat je niet te ver bent(als al dat water op je tuimelt draaide al gemakkelijk een paar saltos!) en ook niet te dicht(dan zit je namelijk te peddelen als gek en slipt de golf op het laatste moment stiekem onder je door)

OK gesteld dat je dan op t juiste moment in de golf bent : voorover leunen en meegaan in het bergafke dat gevormt word door de ophoping van water. Wat beter niet te doen: op de kruinstaan (als er dus al wit schuimis op de top) en dan naar voorleunen. Resultaat : nosediving jij en je plankgaan vertikaal naar beneden, en dat is van tijd al ne keer redelijk diep voor dat je terug op het water terecht komt(en op de bodem) gevolgd door een paar emmers water in uwen nek.

Tis zeker een uitdaging. En elke keer dat we terug thuiskomenhalenwe het ontsmettingsmiddel boven; schrammen en wondjes all oer the place(Sigurd heeft al een stevige jaap op zijn borst van toen Elly het board net iets minder(of net wel?) onder controle had en depunt steevast inhaar vriendje zinen bast plante.

Jaja . Plezier zat.

Morgen nemen we een dagje rust en gaan we naar Ubud, wat zo een beetje de culturele hoofdstad zou moeten zijn van Bali(zoals Jogyar voor Java). T is daar op het moment dansfestival en daar willen we natuurlijk nog wat van mee pikken. Daarna terug het water op voor een paar dagen!

Als we 's avonds onze oogjes dicht doen, zien 1 ding: water, veel! En het gaat op en neer, soms trekt het ons mee soms duwt het ons weg.

Kus

Ellgurd   

 

Maandag 28

 

We zijn uitgesurfd en hebben genoeg filmkes gezien om weer efkes toe te komen.

We vertrekken in de ochtend richting Sanur. We hopen op goedkope kitesurflessen en op een heuse Belgische belevenis.

 De kite lessen blijken drie maal duurder dan verwacht dus, dat doen we niet.

We vinden wel een idyllisch hutje op een schereilandje in de zee waar we ff een siesta houden. s Avonds na het eten, passeren we het museum van LeMayeur. Morgenvroeg zullen we hier eerst nog binnenwppen en hopelijk genieten van een aantalwerken van deze BELGISCHE kunstenaar die zich hier een na WOII vestigde. Hij zorgde voor een van de belangrijkste fundamenten van de hele Balinese kunst, door materialen ter beschikking te stellen voor een jonge knaap die tekeningen maakte in het zand.   Vandaag zie je hier langs alle kanten kunstenaars zitten schlderen langs het strand en de kant van de weg. En zeggen dat er zelfs geen balinees woord bestaat voor zoiets als kunst.

Na dit bezoekje reizen we voort naar Ubud, iets centraler gelegen en de culturele hoofdstad van Bali.

 

Malam

Ellgurd

 

We arriveren in Ubud na een dagje wachten.

We wachten op de minibus aan ons huisj die ons naar de grote bus moet brengen, waar we weer effe(redelijk lang dus) wachten op de grote bus voor Ubud.

S Avonds wachten we op het eten. Tja, oefenng baart kunst en patience is a virtue.

Naast wachten genieten we ook van Le Mayeur en zijn halfnaakte vrouwtjes.

Tja de mens had geen gemakkelijk leven waarschijnlijk, het grootste deel van zijn tijd bracht hij door met zijn vrouw en haar twee vriendinnetjes die model stonden voor he.

Museum is het huis waar ze woonden(met mooiuitzicht op Sanur beach) en had het geen museu geweet hadden we hier ook wel willenkomen wonen(fotos volgen)

We kennen onze weg al een beetje in Ubud want we hebben hier al ne keer een dagske rondgelopen.

Toch lopen we het grootse deel van de tijd rond op zoek naar een prijselijke kamer met zwembad(t is hier best warm, en al van tijd eens afkoelen voor komt soms zelfs schijterij,...) We vinden een aantal kamersruim met twee dubbelbedden ( grote badkamer soms met bad en warm water) en dus een zwembad (en ontbijt (ananaspannekoek,thee en fruitslaatje))voor 80.000 RPS lees goei 7 euro. Maar twijfelen nog. Want vinden jullie ? Doen?

Verder komen we een plaats tegen waar balinese dans les wordt gegeven.Elly heeft een afspraak om 14 u morgen.Sigurd aarzelt om mee te doen.

Een workshop zilversmeedkunst doen we zeker een van de dagen en als het kan proeren we woodcarving ook.

Veel te zien in Ubud. En zoals een beetje overal hier in ZO Azie , weinig volk.Meestal is dit te wijten aan het tsunami effect maar hier in Bali is enkele jaren geleden een terroristische aanslag gepleegd, en blijkbar worden veel landen afgeraden om hier te komen.

Well we don t mind, wenig volk in anders overladen touristisch plaatsen en lage prijzen,...

Ubud is mooi en heel rijk aangaande kust en cultuur.

So we love it(nog juist een zwembad vinden)

 

Ellgurd

 

Vrijdag 01/07

 

Voor vele het einde vanexamens,stress en blokken en het begin van vakantie. We merken er hier weinig va.

Gisteren was een topdag.

Sigurd had de smaak van zijn levente pakkentijdens een 5 uurdurende kookles, maar maar liefst 7 topgerechten werden klaargemaakt en opgegeten. Dit na een rondleiding op de lokale markt waar de plaatselijke waren werden uitgelegd en aangeschaft

Eerst een basisspice en frisse salade(sayur urab) afgewerkt met cocosnootpulp,vervlgens ayam(kip) kurry en Tuna Sambal Matah(Mixed hot tuna), nog Tempe Manis als tussendoortje en daarna de echte Balinese sates.

Dit alles afgesloten met Blackberriepudding.

Yep, one hell of a way to start your day.

Elly doet zichzelf te goed aan een tweede dansles. Ze leert haar kont (zo mogelijk) nog verder achteruit te steken,terwijl ze door de knien buigt en het hoofd in kleine schokjes klinkt op het zelfde moment dat de ogen de andere richting uitgaan. De dans wordt uitgevoert in een nauwsluitende sarog die bewegen(en ademen?) extra moeilijk maakt,maar ...het resultaat is vree sexy!

In de namiddag maken we ee grote wandeling dooreen de omliggende rijstelden , e zeker eens de zon begint onder te gaan : schitterend.

De energieke, gekke balinees die uit een palmboom sprong om ons verse coconutmilk aan te bieden maakte het plaatje helemaal af. S Avonds genieten we ,net als de dag er voor(met Ellys lerares in een hoofdrol), van een dansspektakel.

We dachten eerst dat er werd gebluft toen men zei dat honderd zangers de show gingen begeleiden,maar daadwerkelijk druppelde er een voor een een hondertal Balinese binken met ontbloot bovenlijf de performance ruimte binnen. Gezeten rond de acteurs in drie verschillende cirkels maakte ze ritmen en geluiden die vele technoartiesten erbaasd zou doen opkijken. Het eerste deel was het klassieke Ramayana verhaal

Het tweede deel werd gedand door tee jonge maagden met de ogen geloten. Net als de vorige delen was ook het laatste een deel an de ceremonien ter verering van de Godin.

In het midden werd een groot vuur gemaakt van droge coconutshells. Een man (in trance) berijdt een stok met paardekop en racet door het vuur , enthousiast stukken vlammen met zijn blote voeten verspreidend e stampend richting publiek.

Na zo een beetje de helft van het publiek in de fik te hebben gestoken wordt de man geangen door tee adere kerels en uit zijn trance gewekt.Lache!

 

Vandaag worden gewekt met eitjes en jaffles op ons terasje en bereiden ons voor op een kursus zilversmeedkunst. In minder dan drie uur tijd maken we elk een ring voor elkaar, die al zeggen we het zelf d er prachtig uit zien(nu nog juist ne pastoor vinden, hihi)

L(y) voor S(ig)                           S(ig) voor L(y)

 

 

Daarna Ellys derde dans les terwijl Sigurd opzoekingwerk doet voor een wandeling door de Monkey Forest,uitstap naar Tulamben en een van de vele Balinee vulkanen.

Burps

Ellgurd

 

 

 

 

Do 7/07/05

 

De laatste dag in Ubud, nemen we s morgens een kijkje in Monkey Forest. Guess what. Vele apen hier. De interactie mens aap is misschien nog wel het leukste.De kleine grijze primaten deinsen er niet voor terug om af en toe een robbertje te vechten. Touristen die per toeval iets te dicht in de buurt zijn, reageren op de meest hilarische manieren. De kleine vriendjes zijn zeker niet te schuw om op onderzoek te gaan in  en onder alle kleren die je draagt. Is dat daar een banaan?

Net buiten het monkeyforest worden we moreel verplicht tot proeven.Een van de cafetjes heeft een groot bord hangen met daar op 'Brussels Waffles'

We bestellen een take-away en beonderen in afwachting een poster met allemaal Belgiche bier(Land van het Bier). Jammer genoeg hebben zeder geen in voorraad. We willen onze wafel mee nemen, maar  worden opgewacht door een bosje pen. Binnen in het restaurantje vellen we ons oordeel: absoluut niet luchtig genoeg, maar ook wel lekker.

S anderdags vertrekken we naar de oost-kust: Amed.

Op de bus leren we nieuwe, Britse vriendjes kennen: Chris and Jessie. Ze zijn om de zelfde redenen hier en we zoeken samen een woonst. Daarna schuimen we met zijn vieren de duikclubs in de buurt af. We willen eigenlijk gaan fundiven,maar Sigurd gaat alle(!) mogelijkheden f. Hij heeft stiekem weer een carriereverandering op het oog en zou uiteindelijk graag DiveMaster worden(onderwatergids)

(Het idee is om de bergen uit te snowboarde, trekking over land en dan verder zwemmen, touropertors biedt u aan!) Uiteindelijk mogen we voor een heel goedkope prijs alle vier onze Advanced Underwater cursus doen(2 verplichteduiken : navigatie en diepduik,3 keuzes nightdive,photograpy, multilevel, wreckdive, videography,...)

Bonwe besparen julliede vele overwegingen en beslissen , na e lekker dineeke om s anderdaags te gaan fundiven.

Dus na een avondje kletsen,maken we ons smorgensvroeg op om samen met twee Balinese divemasters de USA Liberty(120 m lang wrak) en de wll (tot 80 meter diepe afgrond) te gaan verkennen.

Asia a l 'aise en we zijn nen hele dag bezig. T is effe geleden en dus weer eens aan passen, ellys oren willen weer niet mee in het begin, maar uiteindelijk genieten we van 2 leuke wandelingen in 'de stille wereld '

We blijven nog wat na kletsen in de club, gaan eten en slapen.

Dinsdag vertrekken Jess en Chris. Ze willen nog een stukje van Lombok gaan bekijken alvorens naar Sidney te vliegen.See you in Australia!

We relaxen en treffen voorbereidingen voor een nieuw ambiteusplan: beklimming van de Mount Agun(3000 m hoog, de laatste ker uitgebarst in1963) Elly ontfermt zich over alle voorbereidingen en s nachts om 12 uur worden we opgepikt door divemaster Ketar die haar broer laat rijden, en haar zus meeneemt voor de fun. Daarna blijkt dat de cozze van den 'Holy Man' ons gaan gidsen en het beloofd weer een avontuur a la Seahorse(of Kuda Laut, zoals de Balinesen zeggen) en Pletty te werre.

We komen toe om 2u aan een tempeltje waar er eerst gebeden moet worden om de Heilige berg op te mogen.

We zijn enigszins verbaasd hier te vertrekken want onze hoogtemeter geeft maar en kleine 1000 meter hoogte aan. Euh binnen de vier uur tweeduizend meter hoger zijn om vanop de top de zonsopgng te zien? We hebben serieuse twijfels.

Gewapend met een aantal zaklampen doorkruisen we de Jungle. Wow. Zijn we hier echt een pad aan t volgen of op willekeur de juiste richting aan strompelen. We springen over kuilen, passeren paadjs van 20 cm breed mt ernaast onbekende donkerte en banen ons een weg door de dichtebeoeing. Wel t is weer eens wat anders.

Enfin uiteindelijk komen we toe aan een wee meter breed pad dat stijl omhoog gaan. What s the catch? Het pad is gestolde lava, nat en ongelooflijk glad. We gaan dus verder op vier poten. Deez noemen ze volgens ons alpinisme en niet bergwandelen. De top halen we nooit en een half uurtje voor het klaar wordt maken we een vuurtje(2000 m en redelijk friskes) en wachten ophet licht. Nie veel chance de overal aanwezige wolken belemmeren het rechtstreekse zonlicht.De vallei ziet er wel betoverend uit met al die grote witte pluche vormen erover.

Tegen de zevenen keren we terug en zoals verwacht is afdalen nog een stuk moeilijker dan stijgen. Een moeizame twee uur lterstaan we terug aan het kamionetje. T was niet helemaal wat we verwacht hadden, maar zeker een heelleuk uitstapje.

Tegen 11 zijn we terug in Amed, waar we vervoer regelen naar denpsar. Eerst langs de post passeren en verder naar Kuta. Mmmh. T is een beetje thuiskomen, hier hebben we al ens anderhalve week gezeten. We doen een babbeltje et John van de surfshop en bezoken ons gastgezinnetje van de vorige keer. Jammer genoeg hebben ze geen kamers meer en dus gaan we op een ander.

Tegen de avond  begint de vermoeidheid zwaar door te egen en we slapen tot deze morgen 8u.

Ontbijt, verslgje ypen, pakken, nog en beetje rondhangen en vanavnd vliegen we naar KL met airasia(Ryanair in Z-O asia).

Ook Kl kennen we al en zulen dus twee dagen proberen te genieten van de hoofdstad van Mlysia alvoren per bus terug naar singapore te gaan(dat we ondertussen al heel grondig kenen!) om op 15 juli naar HongKong te vliegen1

 

Travelgreets

Ellgurd