Welkom in Singpore ¨C
SINGAPORE
Singapore
Pics ! Zondag
17/4/05 Donderdag 28/4/05
MALAYSIA
Su 1/5/05 7-5-05 Di 10-05-05 Vrij 13-05-05 Zo
15/05/05 Ma 16/5
NEW SINGAPORE PICS (5MB) The Malaysian Route (100kb) Cheratin Pics(4MB)
Pictures Perinthian Islands(1.5MB)
INDONESIA
Zat 4/06/05 Ma 6/6/05 Vrijdag 10/06/05 Ma
13/06/05 Zo 19/06/05
Jakarta Pictures! JogyarJakarta Pics (2,5MB)
Maandag 28/06 Vrijdag 01/07 Do 7/07/05
Yes we made it to the land of the
Lion!!!
Nog effe bang geweest op het
vliegveld in India, dat ze ons daar niet zouden laten gaan, maar toch...
Gelukt.
Dus Dinsdag avond...
Per taxi naar het vliegveld . Klein uurtje rijden in het
donkere Delhi. De man zou ons toch op de juiste plaats afzetten? Zonder
ongelukken? We komen toch zeker op tijd... Jaja geloof
het maar ; hongerig, paranoia and anxious to leave this place.
Het vliegveld deed al deugd : de
laatste roepies worden gespendeerd aan een zalige Italiaans broodje met 14
lagen vlees uit een internationale winkel. We krijgen plaatsen aan het raam, en
Singapore airlines is voorzien van on-demand movies-radio and television. Dus
terwijl Elly eenBroadway klassieker kijkt en daarna een lekker dutje doet,
voldoet Sigurd zich aan een afleveringske Friends, superfilm Meet the fockers
(met zalige DeNiro contra Dustin Hoffman confrontatie), een documentaire over Singapore
en afleveringske Frasier, ondertussen genieten van een goe stukse kiek!
Ondertussen tekenen zich onder ons de lichtjes af van de
kust van India, gevolgd door Kuala Lumpur en bij het eerste daglicht
: Singapore.
Woensdag
Man, man. We landen en kijken onze ogen uit hoe proper,
ruim het vliegveld hierwel is. We pikken 3 blikskes Stella-artois (chauvinistic
pigs W R !) en besluiten goedgehumeurd naar de city te
stappen.
Mmh. Het is hier zalig mooi, tropisch groen,
gele(aangelegde strandjes) en vochtigheidsgraad van de lucht tot 90%,
Jawel.
Het is net als zwemmen, al moet je niet boven
komenomlucht te happen.
Onze rugzakskes wegen 15 en 20 kg en het zweet druipt van
onze lijven. Nog altijd niet in Digestieve topvorm (maar wel spirit)
en we besluiten om toch maar nen bus te pakken om 10-15 km verder te raken. We
vinden de camping maar dat is meer een stuk openbare grond waar iedereen zomaar
passeert. Niet echt een goed plaatske om al ons gerief zomaar in een tentje
achter telaten. Sigurd gaat voor een verfrissend
zwempje(in toch redelijk warm water, en daarna gaan we voor een dutje.
Terug verder op stap en we
komen in het centrum. Wat een verluchting. Overal
(hyper) propere straten( papiertjes op straat gooien kost hier veel geld, maar
gezien het resultaat is dit iets wat men wat mij betreft overal mag toepassen,
echt knap!, de controle zou trouwens via videocameras gebeuren ,die totaaal
niet opvallen, en nergens is er blauw te zien), vrouwen (yep , in India moet je
d'er vaak naar zoeken om ertegente komen) die niet volledig zijn ingepakt, in
tegendeel minirok en felle bloeskes heersen hier, (zonder al te sexistisch te
willen doen : zalig sfeerken en massas knappe miekes!) en ,
yes indeed food a volante.
Backpackers block at bencoolen is opgedoekt door de
regering(die alles hier met strenge,maar
rechtvaardige?, hand beheerst.) omdat de guesthouses niet wilden 'upgraden'
We belanden in Hawai hostel, piepklein kamertje van 2 op
3 met een dubbelbed en aircondition ! Klein maar cool.
Tot nu toe hebben we weer moeten aanpassen aan het
klimaat(20 snelle passen en we konden gaan liggen met de pootjes omhoog!), elke
dag zetten we de airco een graadje hoger.
En hebben we terug leren eten. De eerste keer dat we in
een foodcourt bestelden en een portie kregen waar we der normaal 2 tot 3 van binnensteken, kregen we ons bordje niet op. Amper de helft
belande in onze kleine maagjes. Ook de zin om te eten was er niet echt, elke
keer dat we look ruiken komt de herinnering aan rice with Dahl boven en hebben
we zin om te passen. Maar ondertussen een paar daagskes
verder en we komen terug op niveau. Je kan hier
heerlijke zeevruchten gerechten eten voor 2-3 singapore dollar(2,2 dollar= 1
euro) die bij ons alleen in de chicste restaurants vindt. Vandaag in de
Carrefour(yep) zelf een zalig stukske frans brood met tonijn sla
en sinaasappel gemaakt! Mmmh.
Tja we moeten toegeven dat onze anders (in Belgie)iet of wat marginale kijk op
het leven sterk is veranderd naar een algemene kapitalistische goesting!
We kennen ondertussen de stad al een beetje, hebben een
fitnescentrum gevonden waar we vanaf overmorgen terug spiertjes hopen te
kweken, en zijn van plan om de meeste touristische dingies (die hier toch nog
tot de helft goedkoper zijn dan bij ons) te gaan bekijken. Morgen bekijken we
de tropische onderwaterwereld en checken de dolfijntjes. Overmorgen huren we
waarschijnlijk een auto om de rest van het eiland te bekijken.
We zoeken nog naar de sailingclub om te weten te komen
waar we het best zijn voor wavesurfing and diving in Maleisia en zullen ons na
een weekje trainen waarschijnlijk richting Maleisie begeven.
Oh ja ge vindt hier dus
daadwerkelijk 10tallen shoppingcentras op een rij, met gemiddeld 6-7 etage per
centrum. Vandaag 3 zalige lenskes (macro,tele en
breedhoek) gekocht voor ons fototoestelleke in SimliSquare (even groot als
Wijnegem shopping centrum en vol met alleen maar digitale toestanden! Duizenden
camerakes en Pckes, en..... Flashen! Ook al ne keer e
cinemake gedaan(klein en weinig zaaltjes ,leve
kinepolis!, maar toch fun om lachgrage asiaten een filmpke te kijken.) We zijn
trouwens al helemaal weg van alles wat chinees is en zeker in de eerste plaats
de mensen zelf!
Goed... We gaan nog een stukske eten en wensen jullie
allemaal het Beste in Belgenland!
Ellgurd
Donderdag 28/4/05
Tja , al meer dan een week geleden. Die cybercafes zijn
niet de leukste plaatsen, (+ dat we zo ook al veel opzoekwerk dienen te doen.)
We hoopten om hier in Singarich iets te vinden dat we bij ons konden hebben om
te kunnen typen en dat dan achteraf up te loaden. Maar tevergeefs ondanks een
(volgens Sigurd) juweeltje (voor de mede kwijlers onder ons go here of search on Vaio and U70 en geniet van halve kilo,draagbaar, 900Mhz
celeron Pcke van Vaio, net uit Japan, net in de States en slechts 3500 dollar
hier (= een goei 1500 euro ) maar we
vonden niet de geldige moed om te kopen ˇ Wel zijn we al een breedhoek (0.45 x)
en (dus Hier voor fotos!)een telelenske(2x) rijker voor ons fototoestelleke en een storage schijfke
van 5 Gb voor onze fotos tegoei op bij t houden. Jaja
massas technologieen hier. Alles heft wel zijne prijs
dus hebben we besloten om ons airco kamertje (15 euro/nacht) op te geven en in
te ruilen voor onze vertrouwde tent. Het doet ons deugd om weer zelfstandiger
te zijn en we zijn dan ook beginnen koken. Boy boy, wa kunnen saussiskes die ge zelf bakt toch smaken. Nie dat het hier niet lekker is
maar zeker den helft van ons intiem gezelschap geeft al ne keer de voorkeur aan
stevige vlaamse boerekost met e goe stuk vlees,
groenten en patatten(of pastas). Anyways het heeft massas gesmaakt.
En het is er aan te zien. Stevig eten en een hele week
intensief fitnessen en we zien d er weer ewa beter uit(voor zo ver goed uit
zien uberhaupt ter sprake komt natuurlijk) Elly heeft zelfs al weer eens een
dagske gedieet en heft naar eigen zeggen al ongelooflijke bicepspierballen
gekweekt. Sigurd, het dutske, moet nog ewa beter zijn best doen want hij heeft
nog altijd 6 kilokes minder dan normaal. Zeggen dat diene joeng der vroeger
altijd zo bij liep!
Wat we zoal allemaal doenˇ. Wel der zijn yoga leskes (die
wel 55x zo rap gaan qua afwisseling van bewegingen dan we gewoon zijn, =
up fitness tempoˇ), Elly vondt de Street Jazz wel leuk (voor twee leskes) maar
toen da dezelfde leraar hetzelfde sort les gaf maar het wel hiphop noemde, is
Sigurd hem, enigszins verontwaardigt, voortijdig
gesmeert.(they better call it Gay Hop, way no cool), En dan zo van die typische
BBB, bodybump, step, jump en kwispel toestanden. Na een weekske hadden we het
zo wel een beetje gezien, toch was de Tai chi op Zondag
hemels! Weer op het rechte pad zijn we dan ook fanatiek aan het zoeken naar een
geode plaats en leraar in Malaysia. Om te kunnen Martial Arten. (tot zover geen
success.)
Kortom vooral weer getracht om gezond te worden. En af en
toe e filmpke mee gepikt. Als jullie niet weten wat doen :
Coach Carter was lekker, Sahara zalig avontuurlijk-Indiana jones- ontspannend,
en gisteren hebben genoten van Nicol (en nog meer om af te lekken ) Sean Penn
in the Interpreter. Nooit echt fanatiek fan geweest van de Sean ma amai t ventje kan spleen, we!
We hebben ook gemerkt dat niet heel Singapore zo
clean en afgeborsteld is,(enkel 99,996%) we zijn die andere luttele percentje
weirdos, geeks en fanatiekelingen wel snachts tegen
gekomen on the Beach at night.(But no worries zelfs deez enkele weirdies waren
piece of cake tov de algemene Delhi bevolking).
En verderˇ hebben we ondertussen gepakt om verder te
trekken naar Malaysia, dwz geen tent meer, geen warme of regenkleren, kortom zo
min mogelijk : 2 lichte rugzakskes, ready to tropen some more. Morgen nemen we hopelijk een bus en gaan we richting Penisular
Malaysia( M heft 2 delen, 1 penisular hangt aan Thailand vast, t ander is samen
met een deel van Indonesia een eiland iets meer naar het Oosten). We
gaan der ens kijken om te kunnen duiken en surfen. Malay sfeer op te snuiven,
mischien door te steken naar Thailand. We schatten 2-3 weekskes onderweg te
zijn en komen dan terug naar Singapore waar de rest van onze baggage gestockeerd staat.
Voor nu :
Dikke kus !
MALAYSIA !
De laatste dagen ons aloude zwerversbestaan weer
opgenomen. Alwat we overhouden van onze all-weathergear zijn 2 kleine
rugzakjes. Geen dikke slaapzakken, mutsen, handschoenn, sjaals, isolatiematjes,
fleeces of tent meer. Gisteren en eergisteren sliepen we onder den blotehemel
in the streets of Singapore :Zalig! We boeken ons een
VIPbus naar Cherating, een klein sradje aan de
Oostkust dat gekent staat voor zijn relaxe sfeer. Zo hebben we ff de tijd om de
Maleisische kat uit de moslim boom t kijken. WeˇŻll VIPbus is weinig gezegd :
Normalsize bus maar ipv 52 plaarsen zijn er slechts 25, 2rijen
: 1 links met 1 zetel(lees fauteuille), 1 rechts met 2 zetels. Amai luxe. Onze copiloot vergast ons op een hele historische
parlez over Singapore en Malaysia .. Enfin dat denken we toch, de helen uitleg van dik een half
uur is nl helemaal int Chinees(of is het Malay?), want nog hij noch de
piloot spreekt een bakkes(Xcuse my French) Engels. Wat best toch grappige
situaties lijdt als we aan de grens toekomen, we hebben geen flauw benul van wat te doen. Gelukkig
hebben we een aantal lieve reisgenoten die Monty Phyton gelijk geven(I like
chinese, they only come until your knees , they're always
ready to please,.....) En zo worden we dus afgezet
aan een hotel(dat veel t duur is voor ons) om 4u30 s morgens. Waarna we onze
weg vinden naar MATHAHARI lodges, waar we voor 20 RM(Maleisiche Ringit = 0.22
euro, 10BF) een chaletke huren met
teraske,fancooler(kleintje) EN FRIGO!!! Je hebt r geen idee van hoe zalig dat
dat is.
T is tegen de middag nu en we gaan d omgeving eens
verkennen.
Kisses
Zo 1mei
MALAYSIA !
De laatste dagen ons aloude zwerversbestaan weer opgenomen. Alwat we overhouden
van onze all-weathergear zijn 2 kleine rugzakjes. Geen dikke slaapzakken,
mutsen, handschoenn, sjaals, isolatiematjes, fleeces of tent meer. Gisteren en
eergisteren sliepen we onder den blotehemel in the streets of Singapore :Zalig! We boeken ons een VIPbus naar Cherating,
een klein stadje aan de Oostkust dat gekent staat voor zijn relaxe sfeer. Zo
hebben we ff de tijd om de Maleisische kat uit de moslim boom t kijken. Well
VIPbus is weinig gezegd : Normalsize bus maar ipv 52 plaatsen zijn er slechts
25, 2rijen : 1 links met 1 zetel(lees fauteuille), 1
rechts met 2 zetels. Amai luxe. Onze copiloot steekt
een heel verhaal af over Malaysia en Singapore, enfin dat veronderstellen we
toch want het gehele(halfuur-durende ) verhaal was volledig in het Chinees (of
was het Malay?) De man sprak begot slechts openal 2 woorden Engels, wat ons in
een grappige situatie bracht bij de grensovergang : toen we door customs waren(iedereen uitstappen, en checken, 't leek weˇŻll
Frankrijk-Engeland) wisten we dus niet wat de afspraak was om de bus terug te
vinden, gelukkig kenden onze lieve medereizigers wel aan ons en kreeg Monty
Python overschot van gelijk=(I like chinese, I like chinese, they only reach at
your knees, they are allways ready to please, I like chinese). Maar dus rond
een uur of 4 's morgens bereiken we heelhuids Cherating(wich is supposed 2 B
een klein, gezellig stadje aan de Eastcoast of Peninsular Malaysia) En dat is het ook. We zijn net terug van een eerste
verkennistochtje en all right! Heel relaxed, chill plaatske met mogelijkheid
tot wave(als 't er golven zijn) -en windsurfen,
beachkayak en natuurlijk gewoon(maar dan in superwarm water, als je wil
afkoelen moet je hier net uit het water komen) zwemmen.
We hebben hier ons eigen chaletke met teras,minifan EN
een koelkast! Ge hebt er geen gedacht van hoe geweldig
dat dat is. Ja echt de max, ook een uitgestrekt
grasveldje ervoor waar we hopelijk 's morgens en 's avonds een beetje kunnen op
trainen(nie overdag, want het is hier een beetje minder vochtig,maar zeker even
heet en heel wat minder schaduw dan in Singapore.
Kippen, een wekhaan, geitjes, 40cm grote hagedisachtige, af en toe een aap en
gigantisch schilpadden(tot 3 m groot) zijn de plaatselijke beestjes. Dorst?
Cocosnoot 'schillen' , de kop d'er af kappen(met een
serieus mes), rietje derin en zuigen maar.
Morgen misschien al eens een surfplankske gaan huren en gaan golfjes jagen,
daarna waarschijnlijk naar Kualuan(eerste,dichtsbijzijnde
stadje) om centjes te gaan halen en inkopen te gaan doen(aja met zo een
koelkast)
KUSSSSS
Ellgurd
ˇˇ
Ma 2mei
Mmmh. Lekker geslapen in ons hutje.
Opstaan , oefeningetjes doen en een lekker zelf gefabrikeerd
ontbiijtje ineengeflansd en verorberd. Mmmh. Kouwe melk! We maken onze
rugzakken leeg, vragen onze buren of ze wat willen en gaan op zoek naar een
busje komt zo. Nog voor d'er een bus komt reachageert 1 van onze chinese medemensen op den duim naar omhoog en krijgen we een
46km-lange lift naar de hoofdstad van de provincie Pahang= Kuantan. We zeggen
che che(mandarijn voor dankje) en nodigen de lieve man uit om in Belgie(rrrr
die deeltekens!) ne keer frieten te komen eten. Aangekomen gaan we op zoek naar
een bank en halen geld af. Tja onze travellerschecks zijn er al ver door en
omdat de ringit minder waard is dan den euro,hopen we op een goeie
omzetting. Pfff. We doen ons best om aan al die economische toestanden aan uit
te kunnen ,maar we missen blijkbaar een aantal
ESHALknobbels (!)hiervoor. Bon , RM lager dan
Singapore dollar dus we zorgen dat we hier al ons plaatselijk geld op doen. We
hebben hopelijk wel maar een klein transferpercentje moeten betalen dankzij
onze MaestroCard(?).
Ne KBC hebben ze hier dus niet.
Enfin, daarna nen supermarkt gezocht en een voorraadje ingeslagen voor de
komende week. Al dat lekkers. Daarjust al nen heerlijke steack au poivre avec
des carottes en pastas gemaakt.
Daarnet eens gaan checken waar we morgen op een plankske kunnen gaan
staan.
Slaapwel!
Dinsdag
Bad luck, waar ze de surfplanken verhuurden hebben ze vorig jaar brand
gehad=geen zeilen meer!
Het schots madammeke die der verhuurde, komt
ondertussen al 18 jaar hier naar Cherating, eerst heen en terug , nu alsmaar
vaker hier.Tja, leven als God in Malaysia; t weer is hier prachtig, palmbomen,
zon,zee,strand en mensen die veel dichter bij de natuur en de beestjes staan. dont think about taking a shower, zonder een aantal
nieuwsgierige reptielen , die maar al te graag bij jou in de douche zouden
willen springen. Well zoals de affiche in onze keuken
zegt ' to know them is to love them', hier hebben ze het dan o.a. over de
Malaysische koningscobra, die met 12 druppeltjes gif een beet heeft die binnen
de 3 minuten fataal kan zijn en die ook zijn gif kan spuwen tot op 2m accuraat.
Maar nog deze nog de vele gevaarlijke zeeslangen, zijn we al tegengekomen. En
moesten we ze tegenkomen, euh, ja gaan lopen of zwemmen zeker!
Kissie
De
dagen lijken korter en de tijd vliegt voorbij hier!
Cherating
heeft ons zeker veel deugd gedaan.
Op
5mei komt Elly te voorschijn met een heuse verjaardagscake(met 27 bloemetjes
ipv kaarsen) en een zelfgemaakte batikT-shirt(met een
Seahorse!)
Thx
voor de lieve verjaardagswensen!
De
rest van tijd hebben we gedeeld met vriendjes die bij in onze chaletdorpje
woonden.
Internationale
voetbalmstchked(
Gedomineerd
door het Italiaans-Amerikaans koppel(Alex en Laura)nextdoors, Batik(de traditionelc
nanier om stoffen te beschilderen) maken met Frans-Canada(Stephane et Fanny) of
tochtjes maken met onze Zweedse vrienden(Erik en Ina).
Vele
sociale fun, dus.
Een
dagje gefietst, veel en lekker gegeten en massas gezwommen.
Tijdens
het weekend nemen we afscheid van elkaar en maandagochtend vertrekken we met
buurman Mike en een ander schattig, Brits koppel up North naar de Perinrian
Islands.
Perinthian
Islands
Maandag
reizen we bijna een hele dag: vanuit Cherating per bus tot in Jerte kort stokje
Taxi tot Kala Besut, waar we de slowboat nenen naar
het kleinste van de 2 eilanden. We zetten voet aan wal op Long Beach en gaan
direkt op ons doel af : Rock Garden Resort(een tip van Zweedse komaf).
Zeker
method het goedkoopste(en waarschijnlijk ook het meest bouwvallige) chaletke
van het hele, schitterende eiland. Yep : gouden
strandje met daarachter diep-groene jungle en ervoor helder blauw water met
koraal en vissen in alle kleuren van de regenboog.On dit: Paradis
!
En wat
we hier zoal uitsteken: Gisterenavond , zalige visBBQ (baracuda en kingfish)
gegeten, randaag ochtend yoga gedaan, English
breakfasteken gestoken, e boike m¨¦ pedalle(een treig!) gebrekt om ternou te
snorkelen tusken de viskes.
Morgen
beginnen we waarschijnlijk aan onze PADI onderwater cursus = algemeen
duikcertficaat dat toestaat om overal ter wereld tot 18m diep te gaan duiken.
Het blijkt hier zo een beetje de goedkoopst
plaats te zijn in heel de wereld ¨¦n 1 van de mooiste, met 99% kans op het zien
van onderwaterturtles en haaien. Vandaay zagen we in ieder geval ae
schitterende roggen.
W R
looking forward 2 it!
Weinig
nieuws want heel duur internet!
UnderwaterEllgurd!
Vrij 13-05-05
Hoera , Sigurd is voor de tweede keer nonkel geworden. Zus Birgit heft ere en
dochtertje bij : Silke
Way to go , zusje. Hoop dat
alles verder goed blijft en Giga proficiat van ons beiden voor jullie.
Geniet van haar eerste snuitjes en spruitjes!
Zo 15/5/5
En der werd gedoken. We gaan langs de meeste centers en
worden het voornl. aangetrokken door de Coral Sky
Divers.
We krijgen er een leuke, Nederlandse uitleg door Eefje,
die later ook onze instructrice word.
Toegegeven, we knijpen hem
enigszins, al ligt Sigurd plat tijdens de eerste terwaterlating.(ne vis ziet er
massa minder alien uit dan de mens met een scubauitrusting!)
Maskers uitdoen, luchtregulator verliezen, ademen uit de
fles van je 'buddy', allemaal een beetje akelig, maar niks vergeleken bij de 250
blzn. theorie en video die we moetn blokken.
Het gehele gedoe is fameus vermoeiend en we zijn blij als
de staf ons toestaat om het in 4 dagen te doen ipv 3. Elly kan wel huilen van
geluk. Geleidelijk aan verdwijnt de schrik(geen lucht op 18m diept : daar ga de
waarschijnlijk dood van, en direct naar boven spurten
zit er ook niet in want dan heb je zo ongeveer 3 keer zoveel long(of helemaal
geen meer) tegen dat je boven bent) en tijdens duik 3 zit Sigurd na 45min. Al
zonder lucht omdat hij de helft vd tijd loopings en prouettes had gemaakt(ipv
nr de viskes te kijken!)
Tijdens duik 4 zwemt Elly
vlekkeloos door een venster(gat door een rotsformatie) van een metertje
doorsnede, ziet een Morray Ale(soort van zeeslany met een aantal gevaarlijke
bijters) van om en bij de 2m en slaagt erin om bij de safetystop (3 min. Op 5 m) eens niet naar boven te schieten!
Kortom een fantastische ervaring die we morgen proberen
af te sluiten met een positief resultaat tijdens ons examen.
Nog net een zalig BBQke gedaan :
kingfish en shark in een zoetzuur sauceke!
Smakelijk!
Ellgurd
Opgestaan ,nog wa geblokt, zwempke geplaceerd en examen gaan doen.
Klein uurtje werk en ... Allebei geslaagd met 96%!
Omdat de specialisatie, underwater videography hier niet
zoveel lijkt voor te stellen, zullen we het waarschijnlijk hierbij laten, wat
betreft scuba.
Morgen gaan we nog wel een dagje snorkelen (en zouden we
normaal haaien en schilpadden moeten tegenkomen)
En waarschijnlijk trekken we daarna verder naar de
theeplantages van de Cameron Highlands(en vinden we hopelijk weer betaalbare internet.
Ondertussen zijn we bijna 3 maandjes onderweg en we
beginnen ons soms weˇŻll af te vragen hoe het met jullie allemaal gaat.
We hebben de indruk al een hele tijd onderweg te zijn en
al gigaveel te hebben meegemaakt en toch zijn herinneringen zoals in Delhi
toekomen nog zo helder alsof het gisteren was. Tja.
Big world, so little time...
Ellgurdj
Di 24/05/05
KL zoals ze hier zeggen.
Na Pulau Perintian kost het ons twee dagen relax reizen
om hier te raken.
De stop in Kuala Lipsis blijft ons bij dankzijeen
alleraardigst stadje van ne km op ne km groot.
En tanah Merah telt mee als met de meest, vriendelijk , kletsgrage mensen en Elly's 6 en een halve kg
zware meloen.
(Sigurd krijgt het hier voor elkaar om zijn vingers
tussen de fancooler te steken).
En dan dus uiteindelijk de hoofdstad Kuala Lumpur.
Tja ook in Azie zijn grootsteden , grootsteden.
Maar we vinden et ier wel tof.
Net zoals elders in het land
zijn de meeste mensen wel uit op een babbeltje met een koppel whiteys.
Het eerste wat we doen is met de metro op zoek gaan naar
een nieuw huisje. En da's leuk want de metro rijdt hier op de meeste plaatsen
20 meter boven de grond. Wat aardige stadsbeelden geeft.
We vestigen ons in een
Backpackers Inn boven DE reggae bar van de stad.
Chinatown heeft hier meer te bieden dan in Singapore :
stapels stalletjes achter,onder en op elkaar die baden
in een gezellig, druk geroezemoes.
Een beetje zoals je je het zou voorstellen, maar dan in'
t echt.
We halen onze schade in op filmgebied en zien voor 100BF
Star Wars III( mooi einde van een saga), Kingdom of Heaven(dik de moeite, met
eens een niet voorspelbaar scenario en een mooi samengaan tussen Christendom en Muslim, een beetje zoals Malaysia zelf) en
last but not least, een verbluffende 3D aventuur met ietwat melig verhaaltje in
de Imax(Polar Express).
Daarbuiten zijn ook hier gigantische shopping malls.
Daarnet waren we in de meestgigantische superwinkel die we hebben gezienH Times
Square.
Het ding telt 13 verdiepingen en heeft naast een stevige
bioscoop(met Imax)en een indoor adultpretpark(met achtbaan doorheen 6
verdiepingen) ook nen boekenwinkel waarnaast de Fnac zich beschaamd zou weg
steken. We hebben het hier over een soort van GB vol boeken over vanalles;
never-heard-of dans en kungfuboeken bij de vleet, comics a volante,....Kortom als je ne keer niet weet wat doen voor een paar
jaar.
Morgen gaan we op zoek naar een Wutang school waar we hopelijk
ons stram lijf weer eens wat kunnen bezigen, de brug
tussen de TwinTowers(hoogste brug vd wereld) verkennen en de rest van de stad
fotograferen zodat jullie ook kunnen meegenieten.
Elly heeft besloten om haar koopdrang de vrije hand te
geven en stuurt binnenkort waarschijnlijk een halve
schoppingcentra op naar Belgie, en ook Sigurd besloot vandaag om een schattig
gitaartje toe te voegen aan onze uitrusting.
Leuk dat jullie nog meelezen.
Terrima Kashi.
Bachio
A la proxima!
Ellgurd
Reizen,Reizen,Reizen,
Van KL
naar Singapore , Singapore naar Batam, Batam naar
Jakarta.
Geloof
me t is een voltijdse bezigheid.
We
komen savonds toe in Singapore(enfin in het uitersre N ervan) en stappen een
klein half uurtje tot het centrum. Yep het was hier duidelijk warmer-vochtiger
dan in Malaysia.
We
vinden het hostelletje terug waar nog de helft van onze
bagage staat.
Geld wisselen, e stukske eten, en even genieten van een beetje
thuiskomen.
We
kennen de stsad nog weˇŻll en zij aan ons.
Zoals
Elly zegt lijkt het hier weˇŻll altijd vakantie.
Elk in
een aparte dorm(beetje de kosten drukken) en slapen.
We shiften een deel van onze bagage en nemen er weer afscheid
van voor een maandje.
Sigurd
krijgt nog een kleine hartaanval als Elly ineens vraagt waar de tickets zijn en
zegt dat ze die al een maand nemeer heeft gezien.
Klein
crisiskwartiertje waarbij alles weer ondersteboven wordt gehaald
en de meest rampzalige scenarios boven komen!
Toch
gevonden, dan naar creative om onze 5gb fotostorage te laten herstellen(handig
zo een ding, zeker als het werkt.) Bon tegen het einde van de dag werkt alles
weer.
We
slapen onder een afdakje dat we kennen aan de waterkant met de citylights
achter ons.
Sanderendaags
bereiken we nog net op tijd de Indonesche ambasade. We veranderen van garderobe
en mogen uiteindelijk toch binnen... Om te horen te krijgen dat we een
retourticket nodig hebben om een visa te krijgen.
Ons
ticket dat zegt dat we van Singapore naar HongKong vliegen volstaat niet.
Op
zoek naar een ferry die ons naar het eerste het beste Ind. Eilandje kan
brengen.
Heen
en terug, terug en heen we zijn een paar dagen verdre als we onze tickets en
visa vastkrijgen.We hebbeen zin om naar Indonesia te gaan maar als dat daar
allemaal zo lang duurt.
Soit. We bereiken Batam en vinden er een
middelmatig goedkoop hottel. We ontdekken al snel
waarom we een beetje meer moeten betalen : de 10 cm
grrote kakkerlakken zijn in begrepen in de prijs. Yep zo een vijftal roommates
zoeven van links naar rechts door de kamer. Sommige vliegen zelfs en te snel om
ze maar van ver te kunnen raken. De(engels hoe bedoelt u mijnheer) staff van
het hotel blijkt het heel normaal te vinden en ze spuiten ne keer met een
sprayke.
We
ontvluchten de kamer om in een apart plaatsje iets te gaan eten. Ook hier
krijgen we gezelschap van een major bug en last but not least een gigarat ter
grote van een kat.
De
rest van de avond werken we aan het hermetisch afsluiten van ons bed.
Thank
god for ons muggenetje.
We(ellgurd
en zijn 5 kakkerlakvriendjes) slapen uit en ontdekken dat we een uur extra
hebben hier in Indonesia.
We
zoeken rond en vinden niet al te veel.
Dan
maar 2 tickets geboekt naar Jakarta, de hoofdstad van Java, 1 van de oneindig
vele Indonesische eilanden.
Op het
vliegveld komen we collega-gitaar en werelreiziger Stanley tegen, die terug
keert naar thuisland Indonesia. Hij helpt ons met tekst en uitleg om one weg te
vinden en vertelt ons enkele van de vele verhalen die hhij opdeed tijdens 10
jaar reizen.
WeˇŻll het
plaatsje waar we dankzij hem teerechtkwamen is heerlijk. Dit is een grootstad op formaat van een dorp met overal spelende jeugd
en mensen die zich gewoon amuseren. Machtig.
Et le
moment suppreme: diner!
Voorgerecht
bananemilkshake, Elly heeft fried rice en Sigurd kan zijn vreugde niet op :
Gigatromgeroffel : bEEFSTEAK!!! Zalig stukske vlees
met wortelkes en boontjes en komkommer en ajuintjes ,
splendid championnesauske en frietjes. En het was zo lekker dat em er nog 2 ananass pAannekoeken met chocolatesause heeft
aan toe gevoegd. Prijskaart voor deez extra ordinaire jummy meal
: 77.000 Rupia.
Ach we zijn rijk niewaar en voor die dat het
geloven ne rupia is 0,0001 euro.
Well
that's how we started off here in
Alleman
een hete beez en veel plezier.
Elgurd
Ondertussen
dag drie al in Jakarta. Wat gaat alles toch snel.
Gisteren
zaten we vooral op ons gat want we wisten van toeten noch blazen waar we heen
konden, en zoals vandaag bleek is het hier GROOT(= Jumbo
in Indonesisch).
Vandaag
vonden we het toeristisch infobureau met de nodige
plannekes en dus gingen we op stap.
Tja waarschijnlijk is dit wel een beetje het
stereotype van een asiatische stad. Echt enorm uitgestrekt(minder hoogbouw) en
soms zo enorm op elkaar. We slaagden erin om het havengebied te bereiken en
tsjokten een tijdje voort door de hitte en de enorme drukke bedrijvigheid. Je
hebt er geen idee van wat je hier allemaal kan kopen, op en onder, naast
elkaar.
Alles
lekker grijs en vuil(t leek wel een beetje brussel,hihi)
De uitlaten van de rijdende dingen(oh ja de driewielirige Rishka dingen zijn
terug) stinkt a fond la caisse, zoals we zeggen.
We
gaan dan ook proberen om morgen de meest interesante
dingen te bekijken en overmorgen de kust op te zoeken.
Eindelijk
surfen?
WeˇŻll
hope so!
Ja
interessant... Viel weˇŻll mee.
We
gingen naar mini Indonesia,een beetje zols minieuropa
maar dan minder mini. Domei dachten we dan zien we het inene keer.
Van
elke streek uit Indonesia staat er 1 gebouw of plein in de typische bouwstijl gevuld
met de plaatselijke kunst. Best knap, redelijk slecht onderhouden, en voor
alles extra betalen. Tja , sommige europese gebruiken
dringen sneller door dan andere. Komt nog eens bij dat er in de week niet veel
of zelfs geen activiteiten en demonstraties zijn.
T Was
wel lekker rustig, met als spannende climax dat we ons fototoestelletje lieten
liggen op een afgelegen plaatske. We merkten het natuurlijk als we aan de
andere kant van het park zaten -> nieuw spurt record in tropische landen
verbroken.
Al bij
al is het touristje spelen niet al te veel voor ons weggelegd dus gaan we
morgen op zoek naar nieuwe oorden!
Woensdag
8 / 6/ 05
We
vertrekken 's morgens vroeg uit het borneo
hostelletje, waarwe een aantal gezellige dagen hebben gehad. (het leek alsof
iedereen daar familie van elkaar was , en we konden
ons goed verstaan met de huiselijke sfeer die er heerste tussen de grootmoeder,
kinderen en kleinkinderen. Elly heeft zelfs een aantal venten op hun doos
gegeven met schaak!)
Op het
laaatste moment ontdekken we dat het treinstation toch aan de andere kant (en
dus ook veel verder) ligt, dan we dachten. We nemen dus een Riskahw(hier
toektoek), maar de man weet het net zijn mar zet ons weˇŻll
in de buurt af. Ff stappen, et voila ,we zijn blij als
de tickets zowat 1/3 de van de prijs kosten die ons was gezegd. Jaja.
Dan
netjes wachten op het station, onder algemene belangstelling van al wie niet
wit is(=iedereen)
De
trein komt toe, oh gezellig 10000 man in 1 wagon iedereen op en onder elkaar.
Euh... Asia op zijn best.Als er dan nog 7 blinden, 14 bananeventers en een
dozijn ik-weet-niet-wat verkopers op stappen en komen plakken, en een madameke
die ons de creeps geeft door ons te komen vertellen :"Too dangerous here,
too dangerous, Many Indonesian bad man." wordt Sigurd redelijk nerveus : hier ging boel van komen. Dus het volgende station : UIT DE TREIN!
Tja waarschijnlijk een beetje flauw van ons
maar liever genen boel ( de reis ging ook zo een 3 a 4 uur duren...)
Lekker
wit dus nen taxi genomen die ons af zet aan de kant van de autostrade
waar een bus passeerd naar Merak , onze bestemming. WeˇŻll de bus doet er een
dik anderhalf uur over, is lekker fris, ge hebt ne
stoel en de meeste van je medereizigers hebben tanden.
Bon
geen al te goed begin van den dag, maar de rest van de reis gaat weˇŻll vlotjes.
We
hebben ons deze keer geen Lonely Planet gekocht, maar een gewoon reisboekske,
en we hebben het ons al beklaagd! We moeten overal onze weg
zelf zoeken en dat is niet altijd optimaal als je niet deplaatselijke taal
spreekt en niet helemaal weetwat je zoekt.
In
Merak nemen we een taxibuske richting Floridabeach(enige adresin ons boekske)
De taximan , een jong gastje , zoals ze hier allemaal
zijn, heeft dus ook zo een opgefokt buske met een muziekinstallatie zo groot
als zijne motor. Hij smijt dan ook een stevig plaatje housemuziek op, enjoy the
atmosphere. We worden een beetje argwanend als hij de mensen die ons naar zijn
buske hebben 'geholpen' 1000 en 2000 ruphia geeft.
We
spraken met hem een prijs af van five giro giro giro. Even later blijkt hij ook
niet te stoppen voor ndere pssagiers lngs de weg.Het is gelukkig niet ver en 5
minuutjes later zijn we ter plaatse. De goedkoopste kamer is echter veel te
duur voor ons, en plots blijkt dat de taximan verwacht dat we 50000 rupiah
gingen betalen voor de 5 gereden kilometer( We betaalden 15 Rupiah voor de
100km lange busrit vanuit Jakarta met airco en ne fatsoenlijke stoel.) Iedereen
die een half en een heel woord engels (Ingris) kent, komt er bij staan en
uiteindelijk eindigt den bagaar dat taximan met een gezicht tot op de
grond,maar wel met 20.000 Rupiah in de pocket afdruipt.1 van de hotelmensen
heeft ons verzekert dat hij ons een aantal tips kan
geven en een goede bestemming die ons zowieso veel geld uitspaart.
We
vertrekken dus effe later met een ander busje richting
Anyer, 65 km meer naar het Zuiden, waar we drie gezelligebusritjes en 2 uur
laterworden gedropt voor de Marina beach club.
Zo
iets duur hebben we nog nooit gezien, moe en hongerig( ontbijt vn cola en chips on the road) stappen we op de receptie af.
Het goedkoopste kamerke is 440.000 Rupiah.
We
voelen ons even heel moe. Waar dan naar toe , nog een
%0 km verder, waar het'waarschijnlijk' goedkoper is.We blijven even plakken. En net zoals in Malaysia blijkt er heel weinig volk te
zijn dankzij het tsunamieffect.
We
maken duidelijk dat ons budget maar 40 is, en ...
Ze
blijken ons toch iets te kunnen geven voor 50.000.
Check
it out, denken we.
We
reizen (yep) het domeindoor. 10 minutenlater, komen we
aan bij een villake met living, twee
slaapkamers,badkamer en tuin.
Waw.
De twee kerel die ons begeleidden, blijven nogal lang hangen en leggen alle
drie keer uit, we zitten superafgelegen, en het is een beetje creepy. Chicque villa , mager wit manneke en knappe blonde griet, afgelegen
plaatske. Sigurd wordt paranoia. Als 1 van de kerels even later nog eens
langskomt om iets uit te leggen over het licht(denken we) met een een hakmes
van ik-zal-a-wel-emmen. doemen er allerlei nachtelijke
rampscenarios op in Sigurds hoofd. Terug inpakken en wegwezen..?
We
geven het even tijd....
Tegen
een uur of vijf komt er echter een beetje leven in de buurt. Kinderen aan de
ndere knt van onze tuinmuur, de green villa aan de overkant is open en als we er
langs gaan blijkt dat er mensen aan het zwemmen zijn. We doen een babbelke met
de eigenaars die vlekkeloosengels spreken.
We
zijn gerustgesteld.
Gaan
naar de beach(pantai) en eten langs de kant van de weg bij een gezin die een
eetstalletje hebben. Mmmh lekker. Wekeren terug nar oze villa,maken
gebruik van de ruimeplaats omoefeningetjes te doen en pikke Sharkattack 2 mee.
Donderdag
Vroeg
uit de veren, afscheid van ons huis en verder down south ,looking
for windsurfin.
We vinden
een toffe en frisse hostelkamer, gaan zwemmen in de toch al redelijk stevige
golven en steken ons vol met inktvis in het beste resaurantdat we konden
vinden.
Elly
is nu met haar zakmes haar supervieze kamaan het uitkuisen, terwijl onze iga
stinkende kleren in de badkamer liggen te weken.
Het
overtrekt, straks misschien nog een zwempje of misschien al eens een board
huren....?
Groetjes
Ellgurd
We vertrekkenuit Carita terug langs de weg die we gekomen
zijn.Eerst anderhalf uur in een minibusje naar cilogong en dan langs de kant
van de weg een bus tegen houden voor Jakarta.
Eens
in Jakarta aangekomen gaan we onze opties af. We willen feitelijk heeel graag
een lonely planet kopen zodat we toch enigszins weten waar we heen gaan. Het
busstation is echter redelijk vervan het centrum.
De
keuze wordt enigszins voor ons gemaakt door de 738 venters en ticketverkopers
die zich op ons blanke vlees storten.
Ok ,
we kunne blijkbaarin US dollars betalen voor een
ticketje Yogakarta. Dus that s what we do, want de
enten zijn alweer op en een moneychangeris ook niet in de buurt.
De bus
vertrekt tegen 14:30 en rond 18 uur denken we toch al zeker 50 km verder te
zijn.
Tja we waren gewaarschuwd : een 15uur rit,
voor een afstand van een goei 500 km.Vip AC bus heet het vrachtje want de
plaatselijk venters niet tegen houdt om met zijn zessen op de bus te springen,
luidkeels begnnen te zingen en gitaar(hoe ongestemder hoe meer ambiance.)te
spelen, of uitleg te geven in speedtempo(5minuten lang) over een tetrisspelletje,
keyboardje, chips, moeders beste cake, enzoverder enzovoort.
Tegen
de avond krijgt de buschauffeur het opzijn heupen en gaat geregeld op hettegengestelde baanvak rijd om inhaalmaneuvres te doen.
Tja,
het zal weˇŻll Ok zijn waarschijnlijk maar ons plaatsje helemaal van voor opde
bus bezorgd ons soms weˇŻll enige angstrillingen.
Ongelooflijkmaar
waar , nobody dies(zelfs de mannekes die snachts op
hun fietske rijden zonder licht worden (bijna) nooit geraakt) en we komen toe
in YogaJakarta rond 4 u s morgens. Een taxi brengt ons naar de backpackersarea.
Een rustige man,Edy, komt naar ons toe vraagt of we
zijn hostelniet willen zien. WeˇŻll zo een zachte aanpak zijn we nie meer gewoon
en enigszins verbaasd gaan we mee.
We
betalen30.000 rupiah voor onze 'kamar' en 's morgens
is Edy d'er weer om ons uitleg te geven over de stad en de toeristishe
mogelijkheden. Hij neemt ons mee naar de bank waar we geld wisselen en loopt
samen met ons 4 bookshops af op zoek naar een Lonely
planet. Dan dropt hij onsop een plaatsje om te ontbijten en laat ons rustig
eten alvorens ons mee te nemen naar de Batik(remember cheratin,de kunst om tekenening te verkdrukken op stof) -akademie
waarhij zelf al drie jaar van de 5 heet voltooid om een echte batiartiest te
worden.WeˇŻll we zijn aangenaam verast en halen onze enten boven omeen aantal
werkjes te kopen.
Terug
aar de kamer, iets eten en we stappen samen met George(CAN) ,
Jelte en Laura(NED) in een minibusje om naar een dansvoorstelling te gaan
kijken. We kunnen even terug Nederlands kletsen, en de
voorstelling valt ee.(een beetje amateuristisch naar Europese normen) maar de
lokatie(voor de grootste, indrukwekkende tempels van Java, de kleurrijke
kostuums en de gezellige buiten sfeer maken veel goed.
Achterf
gaan we nog een pint drinken.
Blijkbaar
is 1pintje hier 650 ml , en de Sigurd heeft het gweten ; de
jong kan heeel moeilijk uit zijn bedje ls we sanderendaags morgens de bus nemen
naar de universiteit om Silat te gaan doen.
Uiteindelijk
vinden we weˇŻll de juiste lokatie maar feitelijk is er net geen Silat die dag,
dus terug naar huis.Deze naiddag gaan we op eigen kracht rondlopen in de stad,
om morgen en over morgen de mooite temels en paleisen te bezoeken.
YogiJakarta
is in ieder geval al de meest aangename, culturele stad die we zagen in heel
Java...
We
staan vroeg op en gaan naar het paleis van de sultan. Voor elk 1000 Rupiah
krijgen we een klein uurtje geleide wandeling met een alleraardigste
Indoneisier, die wel Moslim is maar zeker geen 5 keer per dag gaat bidden. De
familie van de man behoort al generaties lang tot de wacht van de Sultan.Op de
vraag waarom het oorspronkelijke Hinuistische Indoneisia overschakelde , is de
hij heel rechtuit : Het geld.
De
economie onder Hindus was rampzalig en de manieren van de islamieten werkten
beter, dus werd iedereen moslim. Mmhh een beetje zoals het kapitalisme van de
states? Een van de knapste dingen die we tegenkomen zijn twee
relief-beeldhouw-schilderij taferelen die vertellen over de Nederlandse en
Japanse bezettng. Na de rondleiding betalen we nog eens 1000 Rupia om via een
fietsriska(de passagiers zitten hier , in
tegenstelling tot in India, vanvoor, dwz als de man een straatindrait word den
tourist eerst op de straat gereden alvorens hij zit of er iets af komt.
Gelukkig is diegene die iets voor hem aan rijdt hier ltijd in fout.(behalve in
Bali, waarje als tourist zowieso in fout bent, want
feitelijkhoor je hier dan toch niet thuis (cfr de wet)))worden door de rustige,
kleinere straatjes tot bij een marionettemaker gebracht. Deze poppen worden
gebruikt voor het schaduwspel(zielater) en vervaardigt uit buffelleer waar
minieme,duizende gatjes worden in gebeiteld.
De
poppen zijn zo een 40 tot 80 cm groot en er word minstens drie wekken aan
gewerkt,alvorens ze geverfd worden. Het resultaat is
dan ook schitterend. We wijzen de man zijn aanbod om
enkele poppen te kopen vriendelijk, doch resoluut af en keren in ons fietske
terug naar het huizeken van de Sultan.
's
Middags genieten we o.a. Van een bord vol heerlijke kreeften(drie euro), leggen
we een ticket vast om de volgende dag naar Bali te gaan, gaan nog even shoppen
in Marlioborostreet en vertrekken ruimschoots op tijd om de poppenvoorstelling
te gaan kijken.
T is
te zeggen dat we ons een klein beetje vergisten in de oneindige straatjes van
Jogiar en uiteindelijk nog heel nit net te laat komen.
Toch
blij dat we er uiteindelijk nog geraakt zijn want het resultaat is verbluffend.
In een
zacht lichtje zie je een groep muzikanten(potten,bellen, snaarinstrumenten,...)
en zangeresjes verzameld zitten rond de dirigent van
de avond : de poppespeller.
Met
een ongelooflijke nuwkeurigheid tovert hij met gebren en stem een heel epos
tevoorschijn.
Het
verhaal is de Pramayana(zoals bij het ballet) of te weˇŻll hetliefdesverhaal.
Na een
tijdje hebben de(vooral witte) toeschouwer door dat er overal stoelen staan en
dat we het dus ook oa langs achter kunnen beijken waar je dus het echte
resultaat, het schaduwspel ziet.
Wat
opmerkelijk is, is het antwoord van een van de poppemakers(die we de avond
voordien l hadden ontmoet en die ons had uitgenodigd) op de vraag hoe de
poppespeler het resultaat(=schaduwspel) kan beoordelen, want hij zit immer aan de andere kant en ziet weinig of niet het effect.
Blijkbaar werder nooit nar de schaduwen zelf gekeken. Ps met het komen van de
eerste europese toeriste ,heeft men het geheel odanig
opgeschoven dat je ook de schaduwen kn bekijken. T is een beetje spelen voor de
goden.
We
genieten met volle teugen van dit soort prehistorsche live-film die voor ons
twee uren duurden( Het oorspronkelijk spel kan soms
tot 4-5 uur in de ochtend voortgan!)
Terug
in onzeLosmen(goedkope verblijfplaats) duikt Elly onder de lakens en aat Sigurd
nog watzitten kletsen op het teras met een Japans koppeltje en Canadees George.
(Naar
het schijnt is er in Tokyo een heus digitaal controlepaneeltje naast de WC om
geur te verspreiden, alles langs overal te wassen EN om het geluidje van de
flush af te spelen als je watte luidruchtg kakt, Gos Jammer dat we daar niet
langs gaan)
Dinsdag
pkken we in , steken nog een stevig ontijtje en
vertrekken voor een lange busreis naar Bali.
De voorspelde 15 uur worden er 18 en deze
morgen om 9u konden we eindelijk een tukje doen in onze nieuwe losmen in
Denpasar, Bali.
Het
uitzicht van het eiland tijdens het ochtendgloren was
trouwens magistraal.
De
rest van de dag verkenden we de stad(=hoofdstd van Bali) en deze avond pikten we
een stukje mee van de nationale wedstrijd voor zang en dans in het
kunstenmuseum.
Erug
op onze kmer beginnen we een kleine veldsla tegen de nieuw opgedoken
kakkerlkken(die we tot nu toe wonnen) en duien na dit verslag eindelijk n ons
bedje voor hopelijk 8 uur an 1 stuk door pitten!
Selamat
Malan!
Ellgurd
We
verlieten Denpansar, s morgens en stapten richting Kuta.
Kuta
is het meest gekende en bezochte strand van Bali.
Maar
met dat we toch al overal chance hebben met de touristen, waagden we het erop.
En OK. De helft die hier rond loopt is weˇŻll blank of iets dergelijk, maar
teveel volk is er echt niet.
Kuta
heeft ook de enige beach breack van heel Bali. (De golf wordt gebroken door een
opstakel op de bodem. Dit kan reef zijn of beach. Beach is voornamelijk zachter
bij het vallen, aja)
We
lopen rond in de goedkope cote rond Benesari straat en op goed geluk vragen we
een beete rnd. En geluk hebben we. We komen aan bij Gusti en zijn familie en
zij voorzien in twee kamertjes.Een is bezet door een Aussie die hier al 5
maanden rondhangt en de andere wordt de onze voor minder dan 5 euro.
Netter
dan de duurste hotels die we al deden, de madam hangt zelfs een geurtje in ons
(roos) badkamertje en voor het eerst sinds lang komen we na enkele dagen nog
steeds in een frisse kamer bnnen.
Der is
ook een klein burootje, massa kastjes, TV en DVD speler.
En
omdat er hier langs overal copies van allerlei films worden verkocht voor
minder dan 1 euro, pikken we elke avond weˇŻll een filmpje mee.
Tja
en dan last and maybe most important : Surf !
Giteren
hebben we een lesje genomen om toch de basis een beetje te leren en vanaf
vandaag huren we een longboard(80 inch) voor 100 BF per dag.
Het
bord is iets harder dan de bordjes vande school, maar na een uurtje is de
grootste schrik weg en staan we af en toe zelfs OP het board.
Tja, makkelijk is het zeker niet, golven zijn hier gemakkelijk 2
meterjes hoog.
En als
je op die hoogte dan nar voor gekatapulteerd word I het niet evident omnog ne
keer recht te taan ook, zulle. But great Fun.
We
wiselen elkar om het half uur af en genieten nu van
een welverdiende rust. Straks een hapje eten , beetje
rond hngen en vnavond proberen we opnieuw.
Greetings
Ellgurd
Dinsdag 21/06/05
Hello brohs!
Yep that s the spirit here in
Iedereen is relaxed and cool en
noemt elkaar brohor sis or...
En terecht. Elke dag ten oorlog trekkentegen de woestezee schept banden.
Kortomhet surfen doet ons deugd! T is feitelijk ongelooflijk zwaar. Je hebt er
geen idee vanhoe veel je met je handjes moet peddelen om 2 seconden op het
board te staan voor dat je er weer af donderd.Maarhet is...Machtig!
We proberen elke dag toch een uurtje of vier op het wter te zijn, maar
ondanks we al drie dagen bezig zijn leren we frustrerend langzaam bij.
Elly heeft vandaag nog eens een lesje geomen zodat we weer een aantal
trukje rijker zijn.
Wat we al kunnen : zo vree cool
op uw board zitten net achter the surfbreak, ingespnnen ernstig kijkend (lees
turens) naar de horizon, ready to spot the ideal wave!
Inschatten
wanneer en waar een golf zal breken. Ervoor zorgen dat je niet te ver bent(als
al dat water op je tuimelt draaide al gemakkelijk een
paar saltos!) en ook niet te dicht(dan zit je namelijk te peddelen als gek en
slipt de golf op het laatste moment stiekem onder je door)
OK gesteld dat je dan op t
juiste moment in de golf bent : voorover leunen en
meegaan in het bergafke dat gevormt word door de ophoping van water. Wat beter niet te doen: op de kruinstaan
(als er dus al wit schuimis op de top) en dan naar voorleunen. Resultaat :
nosediving jij en je plankgaan vertikaal naar beneden, en dat is van tijd al ne
keer redelijk diep voor dat je terug op het water terecht komt(en op de bodem)
gevolgd door een paar emmers water in uwen nek.
Tis zeker een uitdaging. En elke keer dat we terug thuiskomenhalenwe het
ontsmettingsmiddel boven; schrammen en wondjes all oer the place(Sigurd heeft
al een stevige jaap op zijn borst van toen Elly het board net iets minder(of
net wel?) onder controle had en depunt steevast inhaar vriendje zinen bast
plante.
Jaja . Plezier zat.
Morgen nemen we een dagje rust en gaan we naar Ubud, wat zo een beetje de
culturele hoofdstad zou moeten zijn van Bali(zoals Jogyar voor Java). T is daar
op het moment dansfestival en daar willen we natuurlijk nog wat van mee pikken.
Daarna terug het water op voor een paar dagen!
Als we 's avonds onze oogjes
dicht doen, zien 1 ding: water, veel! En het gaat op en neer, soms trekt het ons mee soms duwt het ons weg.
Kus
Ellgurd
We zijn uitgesurfd en hebben genoeg filmkes gezien om weer efkes toe te
komen.
We vertrekken in de ochtend
richting Sanur. We hopen op goedkope kitesurflessen en op een heuse Belgische
belevenis.
De kite lessen blijken drie maal
duurder dan verwacht dus, dat doen we niet.
We vinden wel een idyllisch
hutje op een schereilandje in de zee waar we ff een siesta houden. s Avonds na het eten, passeren we het museum van LeMayeur. Morgenvroeg
zullen we hier eerst nog binnenwppen en hopelijk genieten van een aantalwerken van deze BELGISCHE kunstenaar die zich hier
een na WOII vestigde. Hij zorgde
voor een van de belangrijkste fundamenten van de hele Balinese kunst, door
materialen ter beschikking te stellen voor een jonge knaap die tekeningen maakte
in het zand. Vandaag zie je hier langs alle kanten
kunstenaars zitten schlderen langs het strand en de kant van de weg. En zeggen
dat er zelfs geen balinees woord bestaat voor zoiets als kunst.
Na dit bezoekje reizen we voort naar Ubud, iets centraler gelegen en de
culturele hoofdstad van Bali.
Malam
Ellgurd
We arriveren in Ubud na een
dagje wachten.
We wachten op de minibus aan
ons huisj die ons naar de grote bus moet brengen, waar we weer effe(redelijk lang dus) wachten op de grote bus voor Ubud.
S Avonds wachten we op het
eten. Tja, oefenng baart kunst en patience is a virtue.
Naast wachten genieten we ook
van Le Mayeur en zijn halfnaakte vrouwtjes.
Tja de
mens had geen gemakkelijk leven waarschijnlijk, het grootste deel van zijn tijd
bracht hij door met zijn vrouw en haar twee vriendinnetjes die model stonden
voor he.
Museum is het huis waar ze
woonden(met mooiuitzicht op Sanur beach) en had het geen museu geweet hadden we
hier ook wel willenkomen wonen(fotos volgen)
We kennen onze weg al een beetje
in Ubud want we hebben hier al ne keer een dagske rondgelopen.
Toch lopen we het grootse deel
van de tijd rond op zoek naar een prijselijke kamer met zwembad(t is hier best
warm, en al van tijd eens afkoelen voor komt soms zelfs schijterij,...) We vinden
een aantal kamersruim met twee dubbelbedden ( grote badkamer soms met bad en
warm water) en dus een zwembad (en ontbijt (ananaspannekoek,thee en
fruitslaatje))voor 80.000 RPS lees goei 7 euro. Maar twijfelen nog. Want vinden
jullie ? Doen?
Verder komen we een plaats tegen waar balinese dans les wordt gegeven.Elly
heeft een afspraak om 14 u morgen.Sigurd aarzelt om mee te doen.
Een workshop zilversmeedkunst doen we zeker een van de dagen en als het kan
proeren we woodcarving ook.
Veel te zien in Ubud. En zoals een beetje overal hier in ZO Azie , weinig
volk.Meestal is dit te wijten aan het tsunami effect maar hier in Bali is
enkele jaren geleden een terroristische aanslag gepleegd, en blijkbar worden
veel landen afgeraden om hier te komen.
Well we don t mind, wenig volk in anders overladen touristisch plaatsen en
lage prijzen,...
Ubud is mooi en heel rijk aangaande kust en cultuur.
So we love it(nog juist een
zwembad vinden)
Ellgurd
Voor
vele het einde vanexamens,stress en blokken en het begin van vakantie. We
merken er hier weinig va.
Gisteren
was een topdag.
Sigurd
had de smaak van zijn levente pakkentijdens een 5 uurdurende kookles, maar maar
liefst 7 topgerechten werden klaargemaakt en opgegeten. Dit na een rondleiding
op de lokale markt waar de plaatselijke waren werden uitgelegd en aangeschaft
Eerst
een basisspice en frisse salade(sayur urab) afgewerkt met
cocosnootpulp,vervlgens ayam(kip) kurry en Tuna Sambal Matah(Mixed hot tuna),
nog Tempe Manis als tussendoortje en daarna de echte Balinese sates.
Dit
alles afgesloten met Blackberriepudding.
Yep, one hell of a way to start your day.
Elly doet zichzelf te goed aan een
tweede dansles. Ze leert haar kont (zo mogelijk) nog
verder achteruit te steken,terwijl ze door de knien buigt en het hoofd in
kleine schokjes klinkt op het zelfde moment dat de ogen de andere richting
uitgaan. De dans wordt uitgevoert in een nauwsluitende sarog die bewegen(en
ademen?) extra moeilijk maakt,maar ...het resultaat is vree sexy!
In de
namiddag maken we ee grote wandeling dooreen de omliggende rijstelden , e zeker
eens de zon begint onder te gaan : schitterend.
De
energieke, gekke balinees die uit een palmboom sprong om ons verse coconutmilk
aan te bieden maakte het plaatje helemaal af. S Avonds genieten we ,net als de
dag er voor(met Ellys lerares in een hoofdrol), van een dansspektakel.
We
dachten eerst dat er werd gebluft toen men zei dat honderd zangers de show
gingen begeleiden,maar daadwerkelijk druppelde er een voor een een hondertal
Balinese binken met ontbloot bovenlijf de performance ruimte binnen. Gezeten
rond de acteurs in drie verschillende cirkels maakte ze ritmen en geluiden die
vele technoartiesten erbaasd zou doen opkijken. Het eerste deel was het klassieke
Ramayana verhaal
Het
tweede deel werd gedand door tee jonge maagden met de ogen geloten. Net als de
vorige delen was ook het laatste een deel an de ceremonien ter verering van de
Godin.
In het
midden werd een groot vuur gemaakt van droge coconutshells. Een man (in trance)
berijdt een stok met paardekop en racet door het vuur , enthousiast stukken
vlammen met zijn blote voeten verspreidend e stampend richting publiek.
Na zo
een beetje de helft van het publiek in de fik te hebben gestoken wordt de man
geangen door tee adere kerels en uit zijn trance gewekt.Lache!
Vandaag
worden gewekt met eitjes en jaffles op ons terasje en bereiden ons voor op een
kursus zilversmeedkunst. In minder dan drie uur tijd maken we elk een ring voor
elkaar, die al zeggen we het zelf d er prachtig uit zien(nu nog juist ne
pastoor vinden, hihi)
L(y) voor S(ig)
S(ig) voor L(y)
Daarna Ellys derde dans les terwijl
Sigurd opzoekingwerk doet voor een wandeling door de Monkey Forest,uitstap naar Tulamben en een van de vele Balinee vulkanen.
Burps
Ellgurd
Do 7/07/05
De laatste dag in Ubud, nemen
we s morgens een kijkje in Monkey Forest. Guess what. Vele apen hier. De interactie mens aap is misschien nog wel het leukste.De
kleine grijze primaten deinsen er niet voor terug om af en toe een robbertje te
vechten. Touristen die per toeval
iets te dicht in de buurt zijn, reageren op de meest hilarische manieren. De
kleine vriendjes zijn zeker niet te schuw om op onderzoek te gaan in
en onder alle kleren die je draagt. Is dat daar een banaan?
Net buiten het
monkeyforest worden we moreel verplicht tot proeven.Een van de cafetjes heeft
een groot bord hangen met daar op 'Brussels Waffles'
We bestellen een take-away en
beonderen in afwachting een poster met allemaal Belgiche bier(Land van het
Bier). Jammer genoeg hebben zeder geen in voorraad. We willen onze wafel mee
nemen, maar worden opgewacht door een
bosje pen. Binnen in het
restaurantje vellen we ons oordeel: absoluut niet luchtig genoeg, maar ook wel
lekker.
S anderdags vertrekken we naar
de oost-kust: Amed.
Op de bus leren we nieuwe,
Britse vriendjes kennen: Chris and Jessie. Ze zijn om de zelfde redenen hier en we zoeken samen een woonst. Daarna
schuimen we met zijn vieren de duikclubs in de buurt af. We willen eigenlijk
gaan fundiven,maar Sigurd gaat alle(!) mogelijkheden f. Hij heeft stiekem weer
een carriereverandering op het oog en zou uiteindelijk graag DiveMaster
worden(onderwatergids)
(Het idee is om de bergen uit te snowboarde, trekking over land en dan
verder zwemmen, touropertors biedt u aan!) Uiteindelijk mogen we voor
een heel goedkope prijs alle vier onze Advanced Underwater cursus doen(2
verplichteduiken : navigatie en diepduik,3 keuzes nightdive,photograpy,
multilevel, wreckdive, videography,...)
Bonwe besparen julliede vele overwegingen en beslissen , na e lekker
dineeke om s anderdaags te gaan fundiven.
Dus na een avondje kletsen,maken we ons smorgensvroeg op om samen met twee
Balinese divemasters de USA Liberty(120 m lang wrak) en de wll (tot 80 meter
diepe afgrond) te gaan verkennen.
Asia a l 'aise en we zijn nen
hele dag bezig. T is effe geleden en dus weer eens aan
passen, ellys oren willen weer niet mee in het begin, maar uiteindelijk genieten
we van 2 leuke wandelingen in 'de stille wereld '
We blijven nog wat na kletsen in de club, gaan eten en slapen.
Dinsdag vertrekken Jess en Chris. Ze willen nog een stukje van Lombok gaan
bekijken alvorens naar Sidney te vliegen.See you in Australia!
We relaxen en treffen voorbereidingen voor een nieuw ambiteusplan:
beklimming van de Mount Agun(3000 m hoog, de laatste ker uitgebarst in1963)
Elly ontfermt zich over alle voorbereidingen en s nachts om 12 uur worden we
opgepikt door divemaster Ketar die haar broer laat rijden, en haar zus meeneemt
voor de fun. Daarna blijkt dat de cozze van den 'Holy Man' ons gaan gidsen en
het beloofd weer een avontuur a la Seahorse(of Kuda Laut, zoals de Balinesen
zeggen) en Pletty te werre.
We komen toe om 2u aan een tempeltje waar er eerst gebeden moet worden om
de Heilige berg op te mogen.
We zijn enigszins verbaasd hier
te vertrekken want onze hoogtemeter geeft maar en kleine 1000 meter hoogte aan.
Euh binnen de vier uur tweeduizend
meter hoger zijn om vanop de top de zonsopgng te zien? We hebben
serieuse twijfels.
Gewapend met een aantal
zaklampen doorkruisen we de Jungle. Wow. Zijn we hier echt een pad aan t volgen
of op willekeur de juiste richting aan strompelen. We springen over kuilen, passeren paadjs van 20 cm
breed mt ernaast onbekende donkerte en banen ons een weg door de dichtebeoeing.
Wel t is weer eens wat anders.
Enfin
uiteindelijk komen we toe aan een wee meter breed pad dat stijl omhoog gaan. What
s the catch? Het pad is gestolde lava, nat en ongelooflijk glad. We gaan dus verder op vier poten. Deez noemen ze
volgens ons alpinisme en niet bergwandelen. De top halen we nooit en een half
uurtje voor het klaar wordt maken we een vuurtje(2000 m en redelijk friskes) en
wachten ophet licht. Nie veel chance de overal aanwezige wolken belemmeren het
rechtstreekse zonlicht.De vallei ziet er wel betoverend uit met al die grote
witte pluche vormen erover.
Tegen de zevenen keren we terug en zoals verwacht is afdalen nog een stuk
moeilijker dan stijgen. Een moeizame twee uur lterstaan we terug aan het
kamionetje. T was niet helemaal wat we verwacht hadden, maar zeker een heelleuk
uitstapje.
Tegen 11 zijn we terug in Amed, waar we vervoer regelen naar denpsar. Eerst
langs de post passeren en verder naar Kuta. Mmmh. T is een beetje
thuiskomen, hier hebben we al ens anderhalve week gezeten. We doen een babbeltje et John van de surfshop en
bezoken ons gastgezinnetje van de vorige keer. Jammer genoeg hebben ze geen
kamers meer en dus gaan we op een ander.
Tegen de avond begint de vermoeidheid zwaar door te egen en we
slapen tot deze morgen 8u.
Ontbijt, verslgje ypen, pakken, nog en beetje rondhangen en vanavnd vliegen
we naar KL met airasia(Ryanair in Z-O asia).
Ook Kl kennen we al en zulen dus twee dagen proberen te genieten van de
hoofdstad van Mlysia alvoren per bus terug naar singapore te gaan(dat we
ondertussen al heel grondig kenen!) om op 15 juli naar HongKong te vliegen1
Travelgreets
Ellgurd