Welcome to the land of the Kangeroo !!!
Zaterdag 16 juli Woe 20 07 Zondag 24 07 Zaterdag 30 07 05
Woensdag 17/08 Vrij 12 07 05 Zaterdag 20 08 05
We arriveerden donderdag morgen na vier uurtjes Hong Kong Singapore en een dikke 6 uur naar Aelaide, australia.
Wow, bijna iedereen is hier wit!
At een verschil. Voor het eerst in 5 maanden geen gekke blikken of gegiechel als we langskomen.
Wel strenge controle om binnen te mogen.Onze hele lunch moet eraan geloven. Geen bananen, noten, boter,brood, vlees,... Ook geen vuile schoenzolen(ze worden gecheckt!)
Wel leuk dat we iedereen van de eerste keer verstan(en zij ook meestlaan ons)
We gaan opzoek nar een bus die ons naar de stad kan brengen,maar voor we het weten stelt een vriendelijke dame ons voor om ons mee te nemen. Samen met het koppel dat ze kwam oppikken rijden we richtng stad. Blij om eens makkelijk met lokals te kunnen kletsen, babbelen we ronduit.
Het koppel was een aantal dagen terug nog in Londonen ze vertellenonsover de bomaanslag ginder in de subway.Tsss.
T gevaar is blijkbaar soms dichterbij huis dan we vermoeden.
We worden gedropt in de backpackersarea en nemen onze intrek in de Sunnys Hostel.
Mmmh, gedaan met goedkope overnachtingen : 36 dollar pernacht(24 euro). We doen een dutje om te bekomen van het vele gereis en gaan daarna op zoek naar woonst en transport voor de komende twee maanden.
We lopen rond, vragen uitleg, lezen advertenties, gaan de noticeboards inde hostels af en vele telefoontjes later, komen we gisterenavond bij Josh terecht. Hij kocht 6maand geleden een Ford stationwagon over van een oud vrouwtje voor 700 dollar.
Na een halfjartje rond te trekken , vliegt hj een dezer dagen richting Perth om ergens te gaan werken.
Kortom we nemen de auto en nen hoop stinkend campeermateriaal voor 300 dolar over.
Deze ochtend begonnen we met de grote kuis. Een paar uur later ... Lijkt de wagen weer op ... Een wagen.
We hebben twee coole kampeerstoeltjes, een deftige matras, een vislijn,twee badmintonrackets, nen hoop tools en een aantal potten en pannen die nog in goede staat zijn.
De registratie van de wagen verloopt binnen een week dus daar moeten we maandag voor naar de instanties.Hopen vinden we morgen iemand die de auto helemaal kan nakijken, dan kunnen we een aantal reserveonderdelen en vervangtukken inslaan en de outback van Australia gaan verkennen!
Wow , I feel like walking on new grounds...In plaats van deez te schrijven bij kaarslicht en met den veder, ben ik aan t typen op ons oprolbaar keyboardje(ondersteund door het deksel van de frigobox) verbonden met het pocketpctje dat aan de zonneflap hangt van de niev voiture.
Pure science fiction.
Elly zit buiten te genieten van een theetje en de australische sterrenemel, terwijl Sigurd het zo warm mogelijk houdt in de wagen(om zo het verder genezings proces van een verkoudheid te stimuleren(nee niet van het plotse koude weer in kngerooland maar nog van de AC in Hongkong, imagine!)).
We zijn vandaag eindelijk uit adelaide weg geraakt en zijn verder noordelijk aan t reizen langs de kust. Nog geen koalas of kangeroos gezien, maar wel al een aantal volledig voor ons nieuwe vogels(oa een soort kruising van een papagaai en duif, grijze veren en een felrode borst, mooi) en een ongelooflijke uitgestrektheid.
Man, het is ier groot. Wist je dat zehier maar met zn 6 milioen wonen.
Maf. Totaal anders dan Belgie, maar wel met dezelfde felle, gezonde -volmetzuurstof- lucht.(alleen ook minder ssen, zerre) Anyways , we like it. As we like the aussies. Iedereen is hier supervriendelijk en behulpzaam, en de relaxe sfeer is overal terug te vinden. Nice.
Morgen verder north, ondertusen onze kampeeruitrusting afstellen.
But like everone says : No worries!
Een hele grote donkere koepel , zichtbaar van begin tot eind,
Doorprikt met heeeeel veeel gaatjes.
En sssssst.
In de woestijn dus, rustig, stil, kalm.
T Is net donker geworden en we verwachten de opkomst van de maan.
Maansopgang is hier even spectaculair als zonsop en ondergang.
We zijn al een paar daagjes aan het rijden en doen zo een 200 km per dag. 500-600 kminlandin the middleof the outback.
Knap hier. Jammer genoeg hebben we nog geen levende kangeroos gezien. Dooie dieren zie je langs de kant van de weg, ' s nachts aangereden door een van de 3 opleggers-lange roadtrains.
Geen fraai zicht, maar ze trekken wel een ander soort spectakulair gedierte aan : lijkepikkers.Naast de ordinaire(doch iets grotere dan bij ons) kraaien, zie fantastisch mooie, grote roofvogels. Vaak dragen ze een veelkleurig vederjasjes. Mmmh. Prachtige dieren, al is hun dagelijkse bezigheid niet zo inspirerend.
De wagen rijdt lekker, maar de achterwieltraktie is een killer als je off road wil gaan,zoals we ondervonden donderdagavond op 1 van de vele kleiweggetjes around.
Tja,net iets te nat veronderstel ik. And no way out.
Zelfs na graven en stutten bleek er niets aan te doen.We bleven die nacht dus mooi ter plaatse. Elly gaat 'sanderendaags hulp zoeken en komt terug met ne mensenhandelaar(imagine) die zijne maat belt die wel nen ijzeren kabel heeft van 50 meter. Het baantje waar we staan is ook voor hun 4WD verboden toegang. Wel Sigurd heeft de joyride van zijn leven, terwijl hij de wagen tracht de manoeuvreren die met een rotvaart achteruit door de boskens wordt gesleurt door 1 van de jeeps.
Wel it better been fun, want de mannen vragen zonder scrupules 50 dollar, voor de bewezen diensten. Tja, blijven staan was geen optie...
Verder e goe muziekske dat door de boxen knalt and .. cruisen!
Greets from desertEllgurd.
Zaterdag 30 07 05
Tja nog steeds geen update van onze side. de plaatskes die we voor het ogenblik aan doen hebben soms een kleine internetterminalmaar die leent zich lleen maar tot een miniemailtje.
Binnen een paar dagen zouden we inAlice spring moeten toekomen en dan gooien we het hele boeltje der in een keer op.(wat je dus nu aan het lezen bent(hihi)
We zijn al helemaal ingeburgerd in de relaxe aussiesfeer, en doorkruisen het land als op een wolkje(het enige dat er is) Yep, blauwe lucht van s morgens tot savonds, sochtends een mooie zonsopkomst en savonds een magische zondodo.
Mmmh.
Vogelbeestjes die we nog nooit gezien heben, en drie dagen geleden , tegen valavond, plots twee springers. Ja , Kangeroes.
Ze stonden o een beetje te schilderen langs de kant van de weg,niet zeker of ze wouden oversteken of niet, en toen we vaart minderden,hop hop off they went.
Ieel skuun.
Eergisteren kregen we de kompanie an een aantalDingos(woestijnvosjes) die de geur van onze kip op den barbecue wel unden apprecieren.
Later toen we in ons bedje in de wagen lagen, waren ze met een tuk of 7 8 verspreid rond ons huis ons vergastend op huilconcert. Bangelijk.
We heen ondertussen Uluru gezien ook : grootste rechtstaande monoliet(das ne steen in een stuk he) boven het aardopp(+300m),naar het schijt hangt er nog 6 km steen aan onder t land,aar dat zij we dus niet gaan uitcheken. Wel deden we de 4 uren wandelig rond de steen, die ook bekend staat als Ayers rock)
Prahtige vormen en inkepingen overal.
De wind en water zijn al een paar eeuwen beig aan het oetsere, daarmee...
Echt mooi.
Gisteren een geellige avond gehad met een zwiters koppel en vadaag gaan we terug richtin Alicepring.
Chilli will greets!
Hele mooie verslagjes geschreven, alleen doet ons pocketpc tj het even niet.
Hopelijk snel wel.
Alles lekker hier.
Deze ochtend getennist en omelet gemaakt.
Vandaag 300km naar Rockhamptom
Voor diegene die betwijfelen of er hier echt Kangeroos zijn : hier
Groetjes
Tja , verslagjes schrijven kost tijd en die vliegt hier vorbij als schapewolkskes in de woestijn.
We ontmoeten onze Zwitserse vrienden aan de devils Marbles. En maken er een wadeling rond.
Wel een serieus trotje want het ligt daar vol met eieren.
Een beetje mythes?
Tijdens de periode van het creeren van tijd, de droomtijd genoemd, ontstaan de voorouders.
Van de mens was toen nog geen sprake.
Deze superwezens met bovennatuurlijke krachten die onder andere van gedaante kunnen veranderen, bewegen zich voort over het aardoppervlak terwijl ze hierin vormen wijzigden of hercreeerden.
1 onder hen is de regenboogslang.
Deze slang was diegene die haar eieren achterliet op de plaats die we nu kennen als Devils Marbles.
En zoals gezegd dat moet een fameus beest geweest zijn kijkende naar de grootte en hoeveelheid eieren dat ze hier legde.
Enfin op onze wandeling zoeken we hout en eenmaal terug aan ons kamp starten we een stevig vuurtje waarop we een heerlijke maaltijd bereiden : pellepatat in het vuur, een vers slaatje, voorgerechtje met toast en pepers, en Michael en Suzanna komen met een overheerlijk steakske te voorschijn. Mjam.
We kopieren 1gb (Tracy chapman, Ben Harper, Hair, kruder en dorfmeister, orbital, ....)aan mp3 op ons spelerke en zitten voor een tijdje weer gebakken aangaande muziek.
De rest van de avond is super.
Babbelen , zeveren en lachen.
Als de dames beslissen om in un bedje te kruipen, blijven de heren nog ff plakken en vertellen nog een aantal verhalen die enkel onder venten worden gedeeld... En dus ook niet voor vrouweoren geschikt zijn.
S Anderendaags staan we op met een klein katerke maar veel goesting en nemen nu definitief afscheid van onze Suisse compadres.
Zij gaan naar het Westen wij keren Oostwaarts.
We bereiken Mount Isa en bellen Sigurds papa die verjaart.
Nog even langs de post en de winkel en weer verder.
We hebben het zo een beetje gehad met de woetijn en omdat we binnen een dikke maand in Sidney moeten zijn, besluiten we door te rijden.
Rijden, rijden, Concurry, rijen ,rijen,
Tent opslaan, (proberen de achterste ruitenwisser te maken en pertoeval het waterbuisken aansluiten op de luchttoevoer voor de benzne tank(water in de tank,oei oei)Amai diene Sigurd is toch echt nen handige!
Toch kunnen blijven rijen, rijen,
Normanton, rijen rijen,
Elly slaagt even tilt als er nen roadtrain in haar gat zit opeen smal bergwegske en we
belanden bijna in den 7de hemel, zonder toegangsticket,(we survived..)
rijen rijen,
Croydon, Georgetown, rijen rijen,
Kamperen te midden van massas Kangeroes die de hele nacht rond onze wagen dartelen,
rijen rijen,Mount Surprise, Elly Gidst ons naar een megamooi national park waar we gaan wandelen en van heeel dicht bij in contact komen met thuisbewoners van australia ( met kleintje in de buidel en al, hier)
Rijen
Elly zegt : had Johannes den Doper deez plaatske gezien hij had nooit in Jordanie gebleven.
En yes we nemen een zalig bad in een van de warmwaterbronnen die we tegenkomen.(even goed als een warm bad in t midden van de natuurEN uw water wordt nie koud na een tijdje!)
Rijen , rijen, Ravense, Watervallen, en vulkanen,
rijen rijenAherton, en uiteindelijk Cairns en de Oostkust. Pfff.Dat waren dus een goei 2000 km!
Blij omin tropisch Queensland te zijn, zalig om weer overal fel groen en bergen en bomen te zien.
Cairns is groot en we flippen even op zoveel volk en beschaving.
We besluiten dan maar om te acclimatiseren in de cinema, da werkt altijd.
Australische schoone ,NicoleKidman, betoverd ons met ne goeie smile door met haar neuseken heen en weer te wiegen(bewitched)
We trekken ons lessen, en moeten maar tien dollar betalen in plaats van 13.5!
We zoeken een rustig plaatje aan een van de Noorderstranden, kruipen er vroeg in en nog vroeger weeruit.
Naar Cairns om de stad bij daglicht te verkennen,
Het minste kamerke in een backpackers kost ons 45 dollar en we zoeken al niet meer verder.
Gelukkig komt PJ met goednieuws dat den Euro der nog sterker is opgeworden en we durven toch nog boodschappen te gaan doen.
We dretsen rond , ontvangen een fax van onze definitieve autoverzekering, kopen nog boekske over de whales(walvissen) die nu langs de kusten zwemmen, en gaan ervndoor.
Net voor we de stad verlaten stappen we een supercheap binnen(autoonderdelenwinkel) want onze powerinverter die ons 220 volt stroom geet , doet het niet meer.
Wel aussieservice kan tippen aan Singapore service, en wij in Belgie zijn sukkels!
Het stukwordt direkt nagekeken en(twinkel, twinkel met onze neus) aanstonds vervangen.
"Do you have your receipt?' "euh . No"
'Oh, no worries, I ll ge you a new one!'
Amai mijn frak, we makem stande pede dat we daar weg zij voor dat ze zich bedenken, en kunnen weer mp3 tjes luisteren!
40 km zuidwaarts komen we ne kerel tegen met nen jeep, drie honden en nen boot deraan.
Die ons toetaat om tegen a couple of beers op zijne grond te kamperen.
Der is water en een plaatske om vuur te maken.
Wulder kontent!
Enne crocs?
'Well there is one. I see his eyes reflect when I come
here late at night. I talk to him and he leaves us alone. Perfectly sfe. My
grandchildren camphere all the time!' 'So we can go for a swim?''I should do
THAT , if I was you, see ya tomorrow'
We verdelen de taken : Sigurd maakt zo snel mogelijk de wagen op van binnen om te slapen , ter wijl Elly boven op het dak snel Noedels kookt.
Mr. Saltie(petname for saltwatercrocodiles, die 7 meter lang kunnen worden en dan makkelijk 1 ton wegen) lust geen noedels, maar we blijen niet echt rond hangen om het hem te vragen!
We slapen lekker in onze gepanserde auto en worden s morgens gewekt door one of the mates van onze gastheer.
Ze hadden gisteren ne vis van nen dikke eter geagen en hij kwam ons twee dikke steaks rengen als ontbijt.
Mjammi. Best reakfast we had in6 months!
Daarna instaleren we een nieuwe speedometer(kilometric) en vanaf nu weten we niet alleen hoe snel we rijden maar ook hoe ver!
De muziek instalatie wordt gefinetuned, en den overschot an kabels en romel die toch iet werden gebruikt, worde op geruimt en verwijdderd.
Ons mobieleken begint stillekesaan op een echt droomkar te lijken!
Spijtig dat het lichtje van binnen het nu niet meer doet!
We schuimen de kust verder af zuidwaarts, nemen een duik en een glijpartij op zalige gladde rotsen langs watervllen in Josephine falls, en belanden et onze snuit aan een strandjes onder palmboompes.
Mmmh, life!
Kussen
Ellgurdmetzijnzwembroekskeaan
En dus schuimen we de kust af ,op zoek naar moie plekjes, afgewisseld met mooie nationale parken waar het krioelt van de beestjes.
Laatst moesten we de bushturkeys(gehuld in de belgische kleuren: rooie kop, gele hals en zwart licham) van ons afkloppen om te kunnen ontbijten.
Ze werden vergeeld door een heuse bende kangeroes.
Echt maffe beesjes.
Schattig, vreedzaam en speels.
Ze worden echter niet altijd herkent voorwat ze zijn.
Elly kwam een dame tegen die bang was van de grootste rat die ze ooit had gezien!
Tja je hebt ze hier dan ook in alle kleuren en geuren.
Zelf waren we ook niet zeker toen een beestje op een nacht de overschot van de bordjes kwam aflikken. Het llek verdacht vel op en kat maar gedroeg zich zo niet.
Alles gaat verder zijn gangetjes, geen wilde avonturen voor het ogenblik.
Rustig aan zaken we af naar Sidney waar we een mooie prijs hpen te krijgen voor onze wagen.
Ons gezichtspunt verandert hier welenigszins.
Als je van hersenspinsels houdt(in Engels) moet je hier eens piepen.
Down south along the coast we go.
Ja ja , het gaat lekker zo.
We stopten in Mackay op dinsdag (5dollar movieday1) om een filmpke mee te pikken en voorraad in te slaan.
We hebben nu ook een autonoom leeslampke in onze roadcar.
Ellys brilliantje mapleeskunde bracht ons weer ergens een nachtje langs de drukste baan van heel queensland.
Maar dat liep uiteindelijk toch uit op een grapige, gezezellige avond, waar we allebei in ons bed met de neus tegen het achterraam de voorbijpaseerende wagens keurden.
S anderendaags verder naar Agnes water en the town of 1770, de datum waar op Kaptain Cook zijne linker(of rechter) voorpoot in queensland zette.
And guess what dankzij onze VIP backpackerscard geraken we aan een flinke korting van 45 dollar om nen uitstap en twee duiken te doen naar the great barrier reef.
Om 8:30 vertrekken we met de reefjet en hyperkineticus mick alsdivemaster.
T was net volle maan geweest en we zullen het geweten hebbe. Van springtij gesproken. De jet is speciaal zo plat mogelijk gemaakt onderan om de reef niet te beschadigen. Wat wil zeggen dat je als passagier hevig door elkaar wordt geschud.
Terwijl iedereen gretig naar de kotszakjes graaiden probeerden twee belgjes dapper heldhaftig stand te houden.
Wat Elly tot een aantal keer flauwvallen bewoog en Sigurd in een komateuse verlammings toestand bracht,die anders alleen te voorschijn komt na het ledigen van een fles tequilla incluis worm. Anderhalf uur later ,krijgen we 20 minuten om te bekomen , gerief an te trkken, en downunder te spartelen
Well niet te veel zonlicht, en de mooie kleuren komen nogal grijsjes over.
Als het tij zakt blijken we vast tekomen zitten met tussen ons en de boot massa reef, dat we natuurlijk niet willen beschadigen doorer op te kruipen.
Onzen divemaster raakt een beetje het noorden en heetgebakkerde Sigurd zijn geduld.
Elly is ondertussen in shockbibbertoestand beland van een iets te grote wetsuit in combinatie met 20 graden wter.
Uiteindelijk komt een speedboatje ons oppikken.
We warmen ons op aan boord.
In de namiddag komt het zonnetje er door we rusten ons beter uit.
Down we go again. Deze keer genieten we ervan. Het reefcoraal, dat soms wel op een heel bos lijkt is schitterend, qua vis en schildpadden zij we echter ondertussen meer gewoon van de Perhintian Islands.
Gelukkig komen we op de we terug nog een walvis tegen die ons dag komt zeggen.
We hopen om ernog te zien. Deez seizoen reist de humpbackwhale de zelfde richting uit als wij.
Deze schattige mamals, kunnen tot dertig meter groot worden en 40 ton wegen1
Wie wie bekijkt tijdens een whalespotting is niet duidelijk.
Als t ie wil kan hij makkelijk dertig minuten onderwter blijven en dankzij zijn inklapbre longen en luchtwegen heeft hij geendieptebeperking zoals de mens. Als je erdus een ziet mag je er zeker van zij dat ie ook an jou gezien heeft. In de boekjes di we lezen staan schitterende verhalen over deze miljoenen jaren oude vorm van zoogdier in het wter.
Een van de schrijvers kwam uiteindelijk neus tegen neus , nadat hij iedere keer terug naar boven was geworpen door de massieve waterverplatsing waartoe deze giganten in staat zijn.
Mmmh. Als we der eentje tegen komen niet al te ver, gaan we zeker vor een duik!
Ellgurd
He ho, hier zijn we weer. We hebben een beetje in de mist gehangen.
Wie had gedacht dat we nog ooit regen gingen tegen komen, well...
De laatste twee dagen: massas.
Dat brengt jullie allemal een beetje dichterbij natuurlijk lekker Belgisch.
We’ll tussen de vlagen door bezochhten we Byron Bay. Gezellig stadje dat nog lekker bad in de sfeer van hippie en happy.
We zijn er twee dagen blijve plakken en zagen zo weer onze vrindjes de dolfijnen en walvissen terug.
Dit meeste Oostelijke punt van Australie is ideaal om de imigregende hunchback whales te spotten, and so we did.
Als we daarna afzakten naar het strand bleek er ook nog een familie dolfijnen vlakbijte zwemmen.
Wel Sigurd nam deze kans in zijn twee handjes, kleren uit en hop.
Was het omdat hij helemaal in zijn blootje was of was deze famiie toch niet zo heel tuk op mensen?
In ieder geval bleven ze op een veilige afstand.
Maar toch nog nooit zo dichtbij dolfijnen gezwommen!
In de namiddag stopte het even met regenen en gaven we het bodyboarden nog een kans.
T is niet zo makkelijk als het lijkt. Samen met de surfer net achter de break wachten tot de juiste golf, dan trappen met de vinnen zo hard je kan en vooral voor de golf blijven.
Er zijn hier heel veel left or right breaks , dwz de golven scuimen schuin in op de kust, waardoor je en grotere tocht kan makem dan bv in Bali.
Maar net als met de surf :als je achter de golf vertrekt en dan naar beneden glijdt kunde ne fameuse nosedive maken, en met de vele rotsen in de buurt is het geheel een zaak van goed op te letten
Rrrr, nice kicks!
Over kicks gesproken: vandaag gingen Pletty en Porijke(wulder dus) gaan snorkelen op een plaats aangewezen dor een local.
We vinden het rotsstrandje en gaan er voor.
Ja, veel rots en redelijk sterke golven.
Elly besluit halverwege de surf om het toch niet zo tof te vinden, and ... Paniek.
Na enig gebrul, zoeken we de dichtsbijzijnde exit.
Tja slecht idee, beter om dezelfde weg terug te gaan, maar ja zoals gezegd sterke stroming en als we schuin gingen kwamen we dichter bij rotsen die uit het water staken.
We geraken er maar geloof het of niet de oceaan ook, en wel met een aantal stevige golvn die ons lekker tegen de rotsen rammen.
Natuurlijk net rotsen waar massas puntige schelfen opwoonden.
SMAK.
Enfin we geraken er survivalwise toch uit en haasten ons naar de wagen terug om de iodium boven te halen,
Sigurd gezegend met een aantal diepe sneden in zijn pollen, en Elly best grote bloeioppervlakken op beide knien.
Tja, avontuur is soms ...euh..avontuurlijk
Niks gebroken, nog in 1 stuk en ondertussen 150 km van Sidney verwijderd!
Almost ready om anderhalve maand te gaan stappen in Nieuw Zeeland. Eerst zien dat we ons Jelopee verkocht krijgen, het moet gezegd worden ze ziet er n haarroestbehandeling beter uit dan ooit voordien.(onze achterruitensproeierke doet het zelfs ondertussen!
Bn soit, als je houdt van een klapke en terugblik in t Engels : here.
En verder dikke pol van ons
Uit deez prachtig land!