Fiji

 

Het laatste van Nieuw Zeeland

 

Aankomst in Fiji

 

En verder

 

Pics

 

 

 

 

 

 

                        www.ellgurd.be                                 Guestbook                             The Journey

                                                                                    Gastenboek                              De Reis

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Up

 

We overleven onze laatste track,Mt Somers, terwijl we volledig droog blijven.

Oh, ja deze wandeling , gelegen aan de Oostkant van het land, geniet heel wat minder regen dan de andere, westelijke, kant.

Jammer genoeg was de sauna , aangegeven in ons boekje , vorig jaar afgebroken en dus moesten we het stellen met de geweldige natuur uitzichten.( Voor alle geinteresseerden : hierbij zijn jullie uitgenodigd om onze indrukken die we vastlegden , te komen bewonderen(when w  r back)! )

 

We relaxen en bezoeken voor 1 dagje Christchurch , reizen terug naar Picton en nemen de ferry naar Wellinton.

Tijdens onze zoektocht naar brandbaar lont voor onze firesticks ontmoeten we een adorabele, oudere 'pun', zoals hij zich zelf noemt(= roepnaam voor een (ingeweken) Brit.) Hij leert ons nog een heel nieuwe woordenschat en we hebben een leuke tijd.

Daarna bekijken we onze opties en sanderendaags zijn we in staat om onze vlucht naar Fiji een beetje op te schuiven : we vliegen zaterdag namiddag.

Dus hebben we nog een aantal daagjes om de overige uren op onze flexipass op te gebruiken.

We toeren dus nog even rond in het Noordereiland, kamperen in het Skandinavisch aandoende Dunevirke and off we fly!

 

 

 

Up

 

 

 

Bula Bula

Welcome to Fiji.

 

 

Oh yeah , baby!

De eerste stapjes op Fiji bodem gooien ons een paar maanden terug in de tijd.

Net zoals onze aankomst op Singapore, kijk je verbaasd op om te zien wie dat er die verwarming zo hoog heeft gezet, iets later bemerk je dat er hier helemaal geen ramen zijn en dat je dus feitelijk buiten bent!

We waren het beu na 5 maand, maar genieten er nu weer met volle teugen van : vita tropical!

En oh ja! 4 kerels wachten ons op in de lobby , met gitaren! En 4stemmige begeleiding!

We geraken snel door customs en shaken verder op het ritme van exotische klanken.

Louise vraagt of ze ons kan helpen en we vergezellen haar naar haar travelagency.

Even later heeft ze ons een dorm voor 10 Fijidollar de man geboekt en staan we te wachten op onze lift.

Een gezellige dikkerd komt aan gesjeest en neemt ons mee. See ya , louise( asjeblieft , oh please!)

We hebben een toffe babbel met de chauffeur en worden in de hostel begroet door Illy. De fijimensen lijken hier ongelooflijk op zo van die echte zwarte afrikaners en Illy is het neusje van de zalm. Ze is minsten zo groot als Sigurd(afrokapsel incluis) en ziet eruit alsof ze het manneke met tweevingers kan op heffen.

Ze is superspontaan, benadrukt elke lettergreep met wijdgesperde ogen en dropt ons in de dorm.

Grote kamer met 12 bedden waarin slechts 1 zwart meisje ligt te slapen.

T is na den elven en we hebben niet veel stimulans nodig om te liggen knorren.

Rond half vier smorgens komt er iemand binnen, loopt keurend rond en vraagt of we sigaretten hebben. Euh  ... Neehee... s Anderdaags blijkt hij 1 van de vele eigenaars te zijn.

We zijn er nog niet uit hoeveel man hier feitelijk werkt of woont

We schatten 8 of 9 , maar t zouden der ook 13 kunnen zijn.

Ze hebben hier ook niet echt een kamer blijkbaar; de ene ligt te maffen achter de bar , den andere in t midden van de keuken, kortom een zootje ongeregeld.

Maar allemaal super vriendelijk.

We krijgen niet zoveel uitleg en dus zoeken we autonoom maar een beetje naar onze plek binnen de familie.

Doet een beetje vreemd aan, want de living voor de gasten is dus ook de living voor de vaste bewoners, dito voor toilet, douche, keuken en al de rest.

Ieieiel  exotisch!

En best grappig.

 

In de voormiddag trekken we de stad in en worden aan genaam verrast dat ne mens hier toch niet zo zeer wordt lastig gevallen door verkopers van allerhand zoals in Azie. Niemand kijkt echt raar op als we langskomen(wel niet meer als ergens anders in ieder geval).

Goed.

We doen boodschapjes en gaan in het heetst van de dag terug. Halverwege ff rusten en afkoelen in de airco van ne Mcdonalds(in the middle of nowhere!) met een ijsje. 

's Namiddags zoeken we het strand op, hebben lol met de plaatselijke bewoners en gaan voor een duik.

Mmmh . Tegen de avond schuiven miljoenen, flinterdunne schapewolkjes door de lucht.

En we krijgen dat typische Caraibische gevoel op een tiental km van eilandjes zoals Treasure eiland en castaway(waar de austraische 'Robinsonsurvival soap' wordt op genomen).

Kortom we ll love it here en gaan trachten elke dag maximaal te genieten van ons weekje hier, voor we de yankees een bezoekje gaan brengen.

 

Dikke kus van een soon to be suntanned Ellgurd

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Up

 

 

 

 

 

En verder …

 

S Maandags nemen we een bus en laten de Western Hostel voor wat het is.

We hebben een dormitory gereserveerd in Vakiviti nabij Sigatoka.

Een dame die we onmoeten vertelt ons dat het maar een dik uurtje rijden is.

Yep, maar waarschijnlijkniet per plaatselijke bus. Och , we genieten van het uitzicht terwijl we door het landelijke Fiji rijden.

Als we in het stadje Sigatoka komen, zijn we aangenaam verrast door de simpliciteit en kleinschaligheid.

6 km verderop worden we gedropt en na een kort wandelingetje komen we toe in ons nieuw huisje.

Ontvangst op zijn Fijies : hartelijk en warm.

We delen onze dorm met Brit Paul, die hier ondertussen al zijn negende jaar komt.

Hij woont hier ondertussen en kan ons massas vertellen over Fiji.

We koelen af in het zwembad, gaan even langs de winkel, hebben een lekker dineetje en babbelen tot een goed stuk in de avond met Paul.

Een van de meest speciale gebruiken heet Kire Kire.

Dwz dat als iemand iets heeft, laat het ons houden op een TV, en neef joe komt langs , kan jouw tv gebruiken dan kan hij die gewoon meenemen.

Tja, niet echt westers, huh.

Op deze manier blijft iedereen op hetzelfde niveau. Er zijn hier dus ook heel weinig zelfstandige Fijians. Wat voor zin heeft het om extra te werken en meer te hebben als je famiie(meestal het hele dorp) het zich toch zomaar kan toeeigenen.

Het reultaat is er ook naar . Je vindt hier feitelijklleen maar gelukkige mensen.

T'is te zeggen, de Indiers die hier leven(42%) zijn we’ll vaak zelfstandig en houden het boeltje hierwel weer in evenwicht door hun zakendoen.

Al zien ze er ier beter uit dan in India, zo gelukkig en relaxed als de Fijiers zijn ze toch niet.

De indian people leven dan ook voornamelijk in de steden(stadjes) terwijl de oorspronkelijke bewoners nog steeds in  dorpen leven.

Toen de UK fiji anexeerden aan het Mederland overseas, had Fiji het geluk dat de plaatselijke gouverneur hier, eenn zeker Gordon, heel wat respect en bewondering had voor de mensen hier.

Hj zorgde ervoor dat dat Fijiers baas bleven in hun eigenland.

En dat is nog steeds zo.

1 van onze nieuwe vriendjes hier is een Engels koppel. Ze willen hier een stukje grond kopen,een aantal touristehuisjes bouwen. Diveinstructors zijnde, breiden ze later misschien uit om er een divecenter van te maken.

Alle grond behoort hier dus bijna altijd aan 1 van de dorpen. Dwz veel kava(de plaatselijk drugdrank) drinken allemaal samen met de dorpschiefs  tijdens een meeting(gemiddelde duur drie uur). 

Je koopt hier niet zomaar grond,je wordt deel van de dorpsfamilie.

Verscheidene sessies later word er dan beslist of je geschikt bent om er bij te horen. Als zij toestemming krijgen om het land te kopen(= leasen voor 100 jaar), dient alles gebouwd te worden door de village en ook het aan te nemen personeel , moet van he dorp komen.

Dit alles gebeurd aan Fijitijd dus waarschijnlijk zijn ze nog een tijdje zoet.

Een ander koppel (ook brits) woont in een huisje naast het zwembad en we hebben menig leuke babbels en spelen monopoly op onze laatste avond, gisteren.

De week is voorbijgevlogen.

We zwommen, snorkelden, maakten lange wandelingen , kochten een aantal kunstwerkjes in het plaatselijke stadje, kortom een luxe pacific island vakantie, welverdiend na onze twee maanden stappen!

 

Kussen ,

Bruine Ellgurd