|
|
De mystiek van de wereld
|
Home
West |
|
|
||||||||||
HomeOostZuidWest |
BRASILPlan : 8 januari vliegen we naar Sao Paolo. Vandaar nemen we de bus naar Rio en bezoeken de stad. Enkele dagen later gaan we richting Salvador da Bahia, om een hele tijd capoeira en salsa lessen te volgen. Verslagen :
De eerste 2 Weekjes
Ellgurd
doet mee aan het Karnaval Karnaval (coming soon) Laatste fotootjes (.ppt , 1 MB) VIDEO sfeerbeeld
Capoeira !!! (divx required, 2MB) |
|
||||||||||||
|
|
|
|
|
|
||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
We landen op Sao Paolo na 11u vliegen.
Vriendelijke brasiliaan toont ons hoe we
gratis bellenkunnen en de hostel belooft ons bedje te houden.
Bus naar het centrum, mooie ruime kamer;
lekkerpitten.
's Ochtends yoga en lekker
ontbijtje(blijkbaar altijdinbegrepen)
We stappen richting Rondviaria en boeken
een reisjenaar de capital of Samba: Januaririvier; Rio!
Onze guide geeft ons heel gunstigge
dollarprijzen maaris wel geschreven van voor de dollarcrash. Dus alles is
duurder dan verwacht.
Wanneer we de tweede ochtend gepakt aan de
baliestaan, willen ze ons blijkbaar toch niet kwijt en ze verlagen zwaar hun
prijs.
Dus we wonen in een mooie, ruime kamer met
uitzicht opde omliggende buurt : Gloria.
Aan schoon, sexy vrouwen geen gebrek en al
de eersteavond word de Sigurd bijna aangerand door 2 wulpse grieten. Man, man,
man. Datwas fkes verschieten...
Per toeval lopen we tegen een
Capoeiraschool aan en dedag erna doen we al eentrainingske mee.
Den chief van Flor de Gentes test ons helemaal
uit enals die erachter gekomen is dat we toch echt niet 2 minuten op 1 hand
kunnenrondspringen, keren we gebroken maar happy terug naar ons otelleke.
We blijven tot zondag plakken en snuiven
Riosgeneugten diep op.
(mmmh, Copa Cabana)
Zondag 10:00 op de bus klaar voor een
ritje van...27u.
'sAnderendaags komen we net na de middag
toe inSalvador; hoofdstad van de zwarte, afrikaanse tradities en... Van de
Capoeira.
Nog 1 bus en 2u verder stappen we af
in IMBASSAI, onze thuis voor de volgendemaand.
Het voelt hier ook snel als thuis aan,
voor we het weten heeft een local al gebelt met Jan, die ons even later onder
zijn vleugelsneemt.
Jan is 1 van onze noorderburen en reist al
een halfleven door Z-Amerika zo blijkt.
Samen met vrouwtje Helena en hun 2 kids
runnen ze eenluxueus guesthouse.
Fotootjes van hun plaatsje vind je hier
Voor we r erg inhebben weten we al tal van
local placeszijn en lopen we samen met Jan 1 van de grote mestres tegen het
lijf. MestreCabeludo is nog maar net in Imbassai komen wonen, en omdat hij eenx-schoolmaatje
is van Helena beloofd hij goed voor ons te zorgen.
Dus toegekomen in het dorp om 17u en tegen
den achtenstaan we al in gloednieuwe pakjes capoeira te doen.
Ons programma is dus als volgt :
5u meditatie
6u Yoga
7u Ontbijt
8-10 ochtendtraining
18-20 Avondtraining
Tussendoor hebben we een dikke 2 uur
gestapt want de school ligt zo'n
De eerste week hebben we zo al overleefd,
morgen numerodois!
Dus alles dik in orde.
Door de dure prijzen, moeten we onze
portemonnaie goedin de gaten houden. Wat niet altijd zo fijn is(zucht, die
lekkere asiatische 1euro dinners...)
T is warm, maar niet overdreven.
(wel zeiknat na training maar naar het
schijntbesstaat dat in Antwerpen ook)
Rustig op den buiten.
Lieve groetjes
Ellgurd
Alles super.
Geweldige leraar , blijkbaar is er zelfs
een filiaal in Antwerpen.
Ze trainen zelfs in de zelfde zaal waar we
tai chi doen : Porto Da Barra in Belgium
Er staat veel info over capoeira op, dus
voor de geintresseerden....
En we zijn ondertussen uitgenodigd om mee
te doen met het Karnaval!
Blijkbaar is het thema dit jaar capoeira
in Salvador en onze school is uitgenodigd om mee te doen.
Onze leraar loopt al konstant over ons te
stoefen bij de rest en blijkbaar meent hem het nog ook.
Dinsdag 3 februari staan we mee te
performen voor de nationale televisie in Brasil!
Als ons lichaam dan nog in 1 stuk is
natuurlijk!!!!
Sunny greets!
Ellgurd
Er lopen hier ook een aantal vreemde
wezens rond onder tussen zie fotos onder.
Amai... Stevig weekske geweest.
Week 3 capoeira overleefd.
Het lichaam kan het ondertussen al wa
makkelijker aan.
Bon. Vorige week zaterdag vond onze Mestre
het een goed plan dat we met hem meegingen naar Salvador.
Hij legde ons haarfijn uit wat we daar
gingen doen, maar naar goeie gewoonte waren we net in staat te begrijpen dat we
om 8 uur moesten klaar zijn, met blinkende pakkies aan.
Die pakskes zijn trouwens een belangrijk
onderdeel geworden vd dagelijkse routine.
Ze dienen iedere keer smetteloos proper te
zijn, ma we zweten natuurlijk als otters en den betonnen vloer vd
trainingsplaats is altijd stevig vuil.
We hebben voor de Sigurd dus al een tweede
t-shirtje moeten kopen, want dat ander zag meer rood-bruin dan wit.
Anyways na een nachtelijke
wasbeurt(vrijdagsavonds is het namelijk de Roda oftewel fight en zing avond)
staan we met witte, doch natte pakskes te wachten aan de grote weg.
Ah ja we hebben ook onze bergbotten aan,
blijkbaar nodig voor de slechte ondergrond.
(slechte ondergrond? Ons voeten bloeien nu
al 24 u op nen dag...?)
Soit, off we go.
In de mestre zijnen blinkende, rode VW en
samen met Pescada.
Pescada is Mestre Cabeludo's lieveke en
ondertussen , op ons aandringen, onze vaste lesgeefster geworden. Discipline en
dergelijke is volgens ons ook iets wat niet in den Brasiliaanse woordenboek
staat.
E saltoke draaien, cava... maar 2 uur
stevig doortrainen zonder een half uur te staan kletsen...
Don't think soo.
Pescada(capoeiranaam die vis betekent, ze
kan blijkbaar goe zwemmen ook) geeft zalig gevarieerd les, bouwt goed op en
legt ons uit hoe het gehele rodaspel in z'n werk gaat.
kortom we zijn er helemaal weg van.
Goed. we komen toe na tal van omzwervingen
bij den 1 of andere hoge pief mestre.
En der komen gelijk nog nen hoop te
voorschijn.
Bon als het waar is wat onze host zegt en
d'er zijn niet heel veel mestres in Salvador, dan zitten we hier in heel select
gezelschap. T is te zeggen de bosses gaan naar binnen en beginnen gewichtig te
kletsen, terwijl het voetvolk buiten blijft.
Pescada maakt ons duidelijk dat het er zo
altijd aan toe gaat en rolt eens met haar ogen.
Volgende halte is blijkbaar de eerste
internationale capoeira meeting van -we-weten-niet-wat.
Der zijn inderdaad redelijk wat
buitenlandse(europese) dudes aanwezig, die blijkbaar speciaal hiervoor naar
hier zijn gevlogen.
Allemaal vergevorderde capoeiristas.
We vallen dus een beetje uit de toon en
zeker ons botten lokken heel wat vragen uit!
Allez goed, allemaal samen spelen.
De mestres onder elkaar(nice!) en
tussendoor traditionele voorstelling met stokken(maculele) en samba do roda,
gevolgd door een batizado, waar er nieuw cordas(gordels) worden uitgedeeld.
Onze mestre is nen drukke kerel dus we
gaan er nadat hij ne speech van een kwartier heeft gegeven(!), weer vandoor.
Ok, ons pakskes zijn dus niet bezweet geraakt!
En we geraken heelhuids thuis...
De rest van de week krijgen we nog extra
klaskes in de samba en de maculele.
We pikken het snel op, en worden beschouwd
als afgestudeerde performers.
Op vrijdag gaat het r anders aan toe.
Om 4u smorgens hebben we afspraak aan
mestres huis om te gaan vissen!
OK! Widder om 3 u op, halfuur stappen en
natuurlijk ligt alleman nog te maffen. Tegen de vijfen is iedereen toch uit
zijnen nest en beginnen we te stappen, gewapend met ne volgeladen kruiwagen
gaan we langs het strand. Overal atlantic maar de visspot ligt natuurlijk 2u
verder.
We zijn opgewarmd.
Het net(30-
Nie zo simpel om heel die constructie
achter de branding te krijgen. Een paar verzopen vissers later, zitten we terug
op het droge. Alhoewel... Na een kleine 2uurtjes begint het te regenen. Sorry,
zei ik regenen, ik bedoel REGENEN. Dikke hagelbollen geven ons een goe uur een
stevige massage, dus halen we ons net al ne keer binnen. 4 dikke baracudas en
wa klein grut! Nice! Alles bijeen nemen en we smeren hem.
Het waait en stormt ondertussen en het
word lekker fris. Gelukkig hebben we iets om ons op te warmen : bij het opgaan
was er hard zand, nu is daar zee; gevolg : met 3 man afwisselend sleuren aan de
kruiwagen om die door het mulle zand te krijgen! 3 uur later zijn we terug, moe
maar een avontuur rijker! Snel een uurtje pitten want van 5 tot 7 trainen we
weer en daarna Roda!
Berimbau
Zaterdag = berimbaudag
Alles staat al klaar voor onze eigen
berimbau te maken als we bij de mestre toekomen. We krijgen enige mystieke achtergrond
over mestre bimbas(de oprichter van de capoeira regional) eeste creatie van de
berimbau.
De houtsoort zou alleen aan deze kant van
de oceaan te vinden zijn, enkel van iets boven rio tot aan het noorden v
Brasil. We moeten het eerst schillen, mooi maken met een mes en afwerken met
een stukje glas.
Bovenop wordt een stukje kurk bevestigd om
de snaar op te houden.Deze snaar of arame wordt uit een autoband gesneden. De
andere kant van de stok of verga krijgt een punt, hier wordt de snaar
rondgebonden en diende vroeger ook om eventueel mee te vechten. De klankkast of
cabaca word leeggehaald en netjes afgeschuurt deze worden met in elkaar
gedraaid touw vastgemaakt rond de snaar en stok. Nog een klein stokje of
baquete maken om mee te spelen en hopla onze eigen berimbaus. Nu nog leren
spelen.
Extra Info
Onze capoeira namen zijn dus Sucuri en
Andorhina
Zie hieronder het lieve vogeltje Andorhina
En diens monster-vriend slang Sucuri
(die naar het schijnt makkelijk honden,
geiten en zelfs mensen helemaal kan inslikken
U weze gewaarschuwd alvorens iets op ons
gastenboek te schrijven!
Lieve groetjes
Ellgurd
Het laatste van Brazilie !!!
Moe genoeg na karnaval, wordt ons toch
niet veel rust gegund.
Pescada vindt dat we onze eerste graad
verdient hebben en op vrijdag rijden we weer met zijn allen naar Salvador.
Het wordt een dag met veel rondgerij en
gedoe.
Toch krijgen we de kans om een stukje van
Bahia da Salvador bij te ontdekken.
īs Avonds is het dus onze baptizado of
doop.
Zie fotos. Dit vind voor de gelegenheid
plaats in de allereerste ruimte waar Porto da Barra groep begonnen is.
Een stukje cultuur als het ware. De ruimte
heet dan ook la matrice, de moederzaal , zoiets.
Na een uurtje Roda in hog gezelschap(maar
liefst 6 contramestres, nen hoop profesoren en monitoren!)
Mogen we aantreden, Mestre met nen dikke
grijns op zijn gezicht ons natuurlijk moeilijke theorie vragen stellen.
De Sigurd haalt het nipt, Elly met verve.
Daarna dienen we ons te bewijzen in de
Roda en krijgen onze Corda verde:
Jaja !
Daarna wordt er nog een pint gepakt en
verder rondgehosd want den chief moet nog zijn grote inkopen doen van de maand
om half 1 s nachts lopen we dus rond in een grootwarenhuis.
Enfin tegen den drieen kunnen we gaan
pitten!
En weer weinig rust. Mestre en Pescada
vertrekken op vakantie en vragen dus of we dit weekend kunnen doortrainen.
Hopla t is dan al ver twee weken geleden da we ne keer een dagske congee hebben
gehad. But, who cares... Capoeira from morning till evening!
Woensdag 20 februari nemen we van iedereen
afscheid en vertrekken naar Buenos Aires, Argentina!
Brasil was de max!!!
Laatste fotootjes (.ppt , 1 MB)