|
De mystiek van de wereld
|
Home
West |
|
|
|||||||||||
|
|
Plan : In mei trekken we richting Peru, Bolivia en Chili. Tent in de rugzak en we hopen een dikke maand te kunnen stappen.
Verslagen : Van Buenos Aires tot Machu Pichu De tocht naar Machu Pichu! PICS Van de Machu Pichu tot in Bolivia
|
|
||||||||||||
|
|
|
|
|
|
||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Van Buenos Aires tot Machu Pichu
Na een intensief maar leerrijk tangoleven laten we Buenos Aires voor wat het is en reizen verder naar Cordoba, Argentinie.
Hier de Capoeiraschool gaan outchecken die eveneens van porta de barra is en waar we dus waarschijnlijk wel eens kunnen meetrainen…
En ja hoor met open armen ontvangen en drie dagen met hen meegetraind!
Absoluut de max van een sfeer en Nico die de lessen geeft is echt really into capoeira!
Het grappige was ook dat we hier uiteindelijk de Jacarč ontmoet hebben!
Hij is diegene die normal in charge is van de capoeiraschool in Bahia in Brasil en hij zou ons toen normaal de lessen gegeven hebben…
t ja hij was in Argentinie…en pas na een maand terug in Bahia…
Geluk bij een ongeluk leerden we zo Mestre Cabeludo en monitor Pescade kennen.
Dus aangekomen in Cordoba bij de Capoeiragroep ontmoetten we alsnog Prof Dir Jacarč. It s a small World!
De avond voor we vandaar zouden doorreizen zijn we samen met Jacarč bij Nico en nicos’ vriendin, Caranha gaan Eten.
In ons beste Spaans conversaties gevoerd over Capoeira en alledaagse dingen uit het leven.
Een avondje om nooit meer te vergeten.
Zaterdagavond zijn we dan met de bus vanuit Cordoba, Argentinie vertrokken richting Mendoza (nog steeds in Argentinie) om van daar door te reizen naar Chili.
Los Molles een klein vissersdorpje aan de kust waar we ook een duikclub hadden gevonden van padi.
Hier zouden we normaal onzen advanced van het duiken afmaken maar het viel een beetje tegen:
Het water van de Stille Oceaan is KOUD ( 12 graden!) en donker.
Niet Elly’s favorite
habitat!
en den uitleg was ook niet helemaal wat het moest zijn…dus hebben we het gewoon
bij 1 duik gelaten en
zijn we snel een warme douce gaan nemen in ons huisje met zicht op de zee!
Precies het appartementje in Bray-Dunes maar dan alleen met wat meer Bergen in het uitzicht…
Ja onze charme moet
weer gewerkt hebben want we hebben een grote kamer gekregen met zicht op de zee
een keuken en badkamer met bad voor dezelfde prijs als normaal het kleinste
kamertje met een stappelbeddeke, waar de Sigurd niet in past, wordt verhuurd...
Nog 1 nachtje gebleven in onze luxekamer en nog een mooie wandeling gemaakt
langs de Oceaan.
Dinsdagmorgen een minibuske genomen van Los
Molles naar een iets groter dorp om
van daaruit de eerste lange afstandsbus naar La Serena te nemen.
En vervolgens van Serena naar Arica ondertussen is het al woensdag nm als we
daar aankomen! Aangezien we er toen
reeds een busmarathonreisje opzitten hadden, hebben we ook maar meten beslist
om door te reizen naar Peru.
Van Arica de grens over naar Peru met een
plaatselijk minibuske.
Om eerlijk te zijn we waren een beetje bang om gewoon met ons tweeen in een taxi te zitten in een land waar je toch weer niet echt de normen en gewoonten kent…
Dus wij in zo een
minibuske en de zakken op het dak gebonden.
Natuurlijk als enige grote witten...al de anderen nemen een taxi..maar de
mensen zijn hier altijd super vriendelijk en veel rustiger dan in Azie, so no
worries ze eten ons heus niet
op...
Aan de grens verloopt het traag maar er zijn geen problemen.
Wel grappig, blijkbaar probaren heel veel vrouwen kledij mee te nemen van Chili naar Peru vermoedelijk om er te verkopen?
Meestal Worden die gewoon in beslag genomen maar 1 vrouwtje had het sublieme idee om gewoon zoveel mogelijk kledingstukken aan te trekken.
Beetje vreemd maar
de douane weet natuurlijk niet hoe dik je wel of niet bent…en het is haar toch
gelukt!
Aangekomen in Tacna een busticketje gekocht voor Arequipa, de tweede grootste
stad in Peru, na Lima (de hoofdstad) deze vertrekt pas om 22u dus hadden we
effekes tijd om nog ne keer te internetten en ne keer fatsoonlijk te gaan eten
want de lunchpakketjes voor op den bus kamen Sigurds oren al uit.
Peru is ook weer een heel stukske goedkoper dan Chili dus das ook weer handig
meegenomen!
Hier gaan we op zoek naar trekkingsmappen en kopen al ons Eten voor de trek
allevorens ons aan de toppen van de Andes te wagen...
In Arequipa even uitgerust van onze lange busreis en verder plannen gemaakt voor onze reis.
Vandaar dan de bus genomen naar Nazca.
Veel is er niet te zien of doen in dit dorp buiten natuurlijk, de intussen wereldberoemde nazcalijnen!
Je kan dan met een vliegtuigje boven de lijnen gaan circelen voor een half uurtje om ze vanuit de lucht te bestuderen en er dan een oordeel over te vellen.
Voor ons hoefde het niet, beetje duur voor een half uurtje…
Wel zijn we dan naar den uitkijktoren gereden met een lokaal busje om er daar toch 3 te zien.
Om eerlijk te zijn we dachten wel dat het impressionanter zou zijn maar misschien is het vanuit de lucht indrukwekkender omdat je dan inderdaad ook de grotere tekeningen kan zien…
Wel zijn we naar het museum geweest over de Nazcalijnen en dat vonden we wel de moeite!
Het is eigenlijk het huisje waar een Duitse dame (Maria Reich) lang heeft gewoond toen zij intensief de Nazcalijnen heeft bestudeerd en opgemeten om er zo een eventuele verklaring voor te kunnen vinden.
Er bestaat absoluut geen twijfel dat het dank zij haar is dat de lijnen er nu nog zijn!
Haar toegewijd werk en resarch maken het un nog steeds mogelijk de lijnen te zien.
Anders waren ze misschien al lang geleden verloren gegaan want wegen en autosporen gaan er ook dwars door…
Het grote mysterie omtrendt de lijnen is het feit dat ze reeds dateren van 900 BC en de mensen toen nog helemaal niet de moglijkheid hadden te vliegen en toch zijn ze gemaakt om vanuit de lucht te zien…?
Volgens Maria Reich zijn de lijnen een soort astrologische kalender.
Anderen denken dan weer dat het rituele tekeningen zijn of dromen van Shamanen…
Maar voor jullie thuis, de Sigurd heeft het mysterie opgelost!
De mensen waren toen veel nauwer met de natuur verbonden en afhankelijk van hun weergoden voor de akkers en dergelijke.
Die tekeningen maakten ze voor hun Goden.
En natuurlijk zijn die tekeningen en lijnen dan bedoelt om van boven te zien, waar wonen de Goden anders?
Van Nazca verder gereisd, met de bus, naar Cuzco.
Daar natuurlijk de Machu Picchu bezocht en ja het is absoluut de moeite!!!
De meest bekende trail om er naartoe te wandelen is de Inca trail maar die mag je niet zonder gids doen en moet je goed op voorhand boeken om een plaatsje te hebben op de trail…
leek ons niet zo fijn om file te wandelen dus hebben wij voor een van de alternatieve treks gekozen en die mogen ook zonder gids.
De Mollepata trek.
Deze gaat over een high pass van 4700 meter en wordt beschreven om over een week te doen.
Wij hebben hem over een goeie 5 dagen gedaan maar waren ook wel goe moe.
Toen we met de trek gingen aanvangen zijn we nog twee andere avonturiers tegengekomen die ook deze trek wouden doen en zijn we samen vertrokken.
De eerste dag met hen samen gedaan en ook wel onmiddellijk 2 dagen in 1 gewandelt.
De dag erna hebben wij het wat rustiger aan gedaan en ook afscheid van hen genomen.
Ok misschien een beetje woesie van ons maar zij hadden wel een klein rugzakske juist voor de trek en wij heel onzen zak…
De trek zelf was supermooi!
Misschien wel ons mooiste trek ooit, afgezien dat het niet altijd even gemakkelijk was om te ademhalen (voor Elly dan toch) op die hoogtes.
Rond Cozco ook nog een paar kleinere wandelingen gedaan en historisch ruines gaan zien in Incastijl.
Onderweg een aantal lamas tegengekomen, echt knoddige dieren.
Van de Machu Pichu tot in Bolivia
Daarna onze reis weer verder gezet richting Cobacabana in Bolivia.
Bus via Puno en dan nog een paar keer van bus moeten wisselen voor en na de grens met Bolivia maar er heelhuids en veilig geraakt.
In Cobacabana een hostelletje gedaan vlak aan het Titicaca meer.
Een van de grootste meren van de wereld op bijna 4000m boven de zeespiegel!
En ja het is groot!!!
Hier wouden we een trek doen rond het meer en naar Isla del Sol maar het weer zat niet zo mee: koud en regen.
We hebben wel 1 dagje gestapt en dan de oversteek met een roeibootje genomen naar het eiland waar we onze tocht zouden vervolgen…
1 nacht gekampeerd op het eiland en goed uitgeregent, besloten om de volgende ochtend gewoon terug te gaan.
Terug in Cobacabana onmiddellijk de bus naar La Paz genomen.
La Paz is een supergrote stad en je kan er natuurlijk alles vinden.
Onszelf weer eens verwend en een cinemake gedaan.
Vaak spelen ze films in de originele taal, dus Engels en zijn de ondertittels in het Spaans.
Dus goe te doen en zeg un zelf voor 2.5 euro naar de film waar kan dat in Belgie?
Hier ook een heel rustig hostelleke gevonden.
Eventjes aan het kijken wat we nog gaan doen en hoe we ook binnenkort het beste terug in Sao Paulo (Brasil) geraken om uit te vliegen…
Ondertussen ook eventjes vollop de reisverslagjes bijwerken, de trouw verder regelen en is Sigurd vollop de website aan het uitbouwen!
En als het nog even kan zijn we ook op zoek naar een mogelijk opkoopbaar handelspand in Antwerpen om te wonen en onze school te realiseren…dus kortom even een kort werkweekje tussen het reizen door.
La Paz en Chorotrek
La paz begint serieus te stinken naar den uitlaat na een paar dagen.
Blijkbaar hebben we da, high van de hoogte in het begin niet gemerkt, maar we zijn blij als we terug ff de Bergen in kunnen.
Chorotrek bracht ons op nieuwe hoogten : dag 1 bereiken we de top van de hoogtepas op 4900 meter!
We zijn trots op ons zelf, moederziel alleen der geraken en terug weg!
Terug weg was iets anders… Van die 4900 moesten we de eerste dag al tot op 2800 geraken!
Da is heeeel diep.
Te diep voor de Sigurd zijn gestel.
Ons boekske had dan ook gezegd dat het maar 1600 meter naar beneden was.
D aging net haalbaar zijn , maar 2100 was te veel.
En dus heft de sukkelaar de laatste 500 meter fameus lopen manken.
Met het gevolg dat heel den body out of balance was natuurlijk.
Tja twas eens iets anders drie dagen manken met nen rugzak p de schouders…
De dagen daarop waren wel minder diep, dus beter.
18 mei komen we op een heel pitoresk kampplaatske toe en we geven er dan ook met plezier om 14:00 al de brui aan.
We vieren Ellys verjaardag zelfs met zelfgemaakte pudding! Mjam!
Uiteindelijk komen we toe op de bestemmin : 1400m boven zee Spiegel en zijn we dus a zo meer dan 3 km gedaalt.
Tja de hoogten en laagten van het leven he….
Anyways vandaag terug in La Paz.
Morgen de Sigurd zijn kostuum verder laten aanpassen en vrijdag nemen we waarschijnlijk de trein naar Villazon , Back in Argentinia.
Vandaar naar Ascuncion, Paraguy voor een paar dagen om 2 juni in Sao pAolo te zijn en te vliegen….
Man, man… het was ons weer het tripje……………..
Greets
Ellgurd