Verslag
VERTREK
20 september 2007:
Vertrek te Huizingen met taxi-driver Paul naar het
station van Halle. Vervolgens de trein naar de vlieghaven om er het vliegtuig
naar Tripoli (Libië) te nemen. In Tripoli zijn we maar 1 dag geweest en hebben
de stad wat verkend. Wij vonden het niet zo bijzonder maar waren ook niet echt
goed gestart in het land…Oorspronkelijk wouden we Libië ook voor langere tijd
ontdekken maar het is niet zo eenvoudig om er een visum voor vast te krijgen…Om
toch een glans van het land op te vangen, hebben we een stop-over gedaan in
Tripoli (een 72u transitvisum voor Libië)on the way to Cairo (Egypte)
Noord-Egypte
22 september 2007:
We vliegen van Tripoli naar Cairo
waar we onmiddellijk de bus nemen naar Alexandrië, om
de drukte van grootstad Cairo nog eventjes te kunnen vermijden en rustig aan te
passen aan gebruiken en cultuur. Alex ligt vlak aan de mediteraanse zee en het
is er dus ook iets minder warm dan in Cairo.
In Alex verbleven we in het “Union Hotel”gelegen aan
de oostelijke haven.
’s Avonds ons eerste maal Egyptische gaan eten en het
viel onmiddellijk in de smaak!
(Vooral de tahini’s, een brij van hoofdzakelijk
geplette bonen en soms ook met wat verse groenten vermengd, vonden we al gauw
verslavend!) De broden in Egypte zijn als platte pannekoeken en smaken naar
niet veel maar samen met de tahini super lekker en met choco is het ook best te
doen.
En voor die diegene die ongerust zijn dat ze er niks
zouden van lusten er is in Alex ook een Carrefour maar hij ligt wel net buiten
de stad. Het is te voet te doen want wij hebben het gedaan maar het is niet
altijd de meest aangename weg om te wandelen omdat je naast de grote weg loopt
en er veel verkeer is.
Bibliotheca Alex: De bibliotheek van Alexandrië is
zeker de moeite waard om een bezoekje te brengen. Op het feit na dat er VEEL
boeken staan, is de bibliotheek ook voor een deel museum: historische ontstaan
van Alexandrië. Het heeft ook een “culturama”waar de geschiedenis van Egypte
wordt weergegeven in een interactieve show over negen schermen, een
manuscripten museum en een planetarium! Het is dus groot maar het meest
impressionante is de buitenkant van het gebouw; de muren staan vol met ingekerfde
letters, pictogrammen, hiërogliefen en symbolen van elk gekend alfabet!!! En ja
ook in het Nederlands!
Een paar dagen later hebben we de bus genomen naar
Marsa Matruh.
Marsa Matruh ligt nog meer naar het westen maar nog
steeds aan de zee, er is niet zo veel te doen op de groeten en fruit markten na
maar het is er wel rustig om langs het water te lopen.
Wij verbleven in een heel basis hostelleke: “Gazala
Hotel” waar een 78 jarige man ons mee naartoe neemt en verhalen verteld over
zijn jeugd en tijd in het leger, hij heeft zelfs nog een pintje gepakt met Mont
Gommery…
Hier kom je zo goed al geen toeristen tegen of af en toe
iemand die gewoon doorheen Marsa Matruh reist en er 1 nacht blijft om weer
verder te gaan…
Van Marsa Matruh beslissen we om nog een stukje verder
in d woestijn te gaan en gaan we met de bus naar Siwa (Siwa Oasis)
Hier ben je echt verwijderd van enig vorm van toerisme
en bevind je je temidden van lokale
bevolking en Egyptische nomaden (Berbers)
Een taxi is hier nog steeds een karretje met een
ezeltje ervoor (caretas) en vaak kinderen van 6-7 jaar die het besturen…
Ons grootste avontuur hier is wellicht dat we door de
woestijn gefietst hebben!
In het dorp kan je fietsen huren voor een dag, het is
leuk omdat je je wat sneller kan verplaatsen en niet overal naartoe hoeft met
taxi’s.
We hebben “The Temple of the Oracle” bezocht, “The
ruined Temple of Umm Ubayd en een
verfrissende duik genomen in “Cleopatra’s bath” En na de toch wel 4 uur
rondrijden op een fiets in de zon waren we blij even een dutje te doen en ons
zere achterwerk wat te ontlasten…
Na ons fietsavontuur en rondstappen in de hitte van
woestijnlandschap houden we het voor bekeken. Hoewel we wel graag naar de
verschillende oases wouden gaan maar het enige vervoermiddel daar is een
stevige 4 maal 4! Aangezien wij die niet in onze rugzak steken hebben en het
toch niet zo goedkoop was om via de oases helemaal terug te geraken tot Cairo,was
de enige weg terug opnieuw langs de kust…
We gaan terug
naar Marsa Matruh, helaas deze keer bus zonder arco en slapen opnieuw één nacht
bij onze 87-jarige man en beginnen dan aan de relatief lange (6u) busreis naar
Cairo.
CAIRO
Op de bus naar Cairo ontmoeten we Nancy, een
Egyptische jongedame van Cairo die ons uitnodigt met haar mee te gaan en samen
met haar vader en vrienden te eten bij haar thuis.
Het eten was zelfbereid en eenvoudig maar speciaal
voor ons met al de nieuwe smaken en leuk omdat de kok mee aan tafel zit en je
makkelijk kan vragen wat wat is…niet tegenstaande alles lekker was!
Samen nog een thee’tje gedronken, internet gecheckt en
daarna heeft Nancy ons een lift gegeven naar downtown Cairo waar we een
hostelleke hebben gezocht om te verblijven.
Hotel Luna, het was niet zo goedkoop dan we dachten
maar het was wel super proper en het ontbijt was ook inbegrepen, dus 1 nachtje
ça va en daarna zijn we verhuisd naar een goedkoper plekje; Lialy Hostel, een
ongelofelijke aanrader voor back-packers! Je ontmoet er vele andere mensen die
aan het reizen zijn en de staf hier is ongelooflijk vriendelijk en behulpzaam.
Ook is er een keuken die je mag gebruiken wat wel fijn is om soms eens zelf te
koken…(zeker als je eventjes met den diarree zit…)
In Cairo hebben we het “Egyptian Museum” bezocht en de “Pyramids of Giza”
Het museum is echt wel groot, je kan er met gemak een
dagje in vertoeven en jezelf even in het mytische Egypte wanen…Het is wel aan
te raden er inderdaad vroeg aan te schuiven en het museum onmiddellijk te
bezoeken na de opening want slechts een goed uur later komen alle bussen met
toeristen toegereden en wordt het algauw vrij druk!
De piramides waren iets minder groot dan we het ons
hadden voorgesteld maar dat is ook misschien omdat je er al zoveel over gelezen
en geleerd hebt dat de verwachtingen ook heel hoog liggen…Niettegenstaande was
het spannend om in zo’n piramide te gaan en helemaal naar boven te klateren
lans een smalle, lage gang om zo in de grafkamer uit te komen.
We hebben de piramide van khufu (cheops) vanbinnen
verkent, dit is echt de oudste piramide in Giza en ook de grootste in heel
Egypte. Op zich is er niet zoveel te zien maar er heerst een zekere sfeer en je
weet gewoon dat die piramide er al voor zo’n 4000 jaar staat!!! Niet altijd
vatbaar voor ons hoofdje…Wat zou er van onze eeuw nog overblijven in bijna
perfecte staat na 4000 jaar?
LUXOR
Van Cairo hebben we de trein genomen naar Luxor,
Weliswaar in 1ste klas gereisd; meer ruimte om te zitten en liggen
met je zetel en airo. Dit was wel welkom na net ziek te zijn en ook wetende dat
de reis zo’n 8uur in beslag zou nemen…
Als we s’ochtends in Luxor toekwamen werden we
afgehaald en naar een hotel gebracht, wat wel eens gemakkelijk is dachten we…
nu ja het is te zeggen in Cairo in het Lialy hostel was er één van de mannen
die daar werkten die ons vertelde dat er in Luxor een zelfde hostelketen is dan
die in Cairo en of we geïnteresseerd waren om daar direct een boeking te maken
en dan zouden ze ons ook afhalen. Dus ja waarom niet we waren zeer tevreden van
het Lialy hostel!
Als we daar dus uiteindelijk met de trein aankomen
worden we naar een totaal ander, superduur hotel met zwembad gebracht…waarom
weet ik nog steeds niet maar enfin we hebben er gewoon die ene nacht verbleven
en hetzelfde tarief betaald dan in Lialy hostel wat wel cool was want dat was
eigenlijk maar zo een tiende van de echte prijs…
De dag erna zijn we naar hat Nubian Oasis Hotel
verhuisd dat net vernieuwd was en proper geschilderd en prijselijk!
Hier hebben we de Luxor-tempel bezocht, Valley of the
Kings ontdekt, een felucca ride naar het bananeneiland genomen, de tempel van
Karnak aanschouwd en de tempel van Hatsheput nog snel meegepikt.
Luxor tempel hebben we s’avond bezocht en dat is wel
echt mooi dan met belichting die er op staat , je waant je even in het
oude mystieke Egypte…
Valley of the Kings was een echt avontuur voor ons! De
dag ervoor hadden we reeds fietsen gehuurd zodat we die ochtend al vroeg konden
vertrekken. Iets voor 6u zijn we vertrokken naar de ferry om ons samen met de
fietsen over te zetten naar de andere kant.(westelijke oever) Dit is geen ferry zoals die bij ons de overzet
naar Engeland doet maar gewoon een grote, oude, boot die zoveel mogelijk mensen
in één keer overbrengt naar de andere zijde en omgekeerd. En ongelooglijk
stinkt.
Nu zo vroeg waren er gelukkig nog niet zoveel mensen
en viel het nog betrekkelijk mee om je eigen fiets vast te houden. Meestal wil
iemand je daarmee persé helpen maar vraagt er dan natuurlijk weer een fooi
voor, ja steeds met voorbedachten rade hé…
Aan de overkant aangekomen zijn we dan beginnen
fietsen, het was toch nog een stevig uurtje fietsen voor we bij “The Valley of
the Kings”uiteindelijk aanbelanden als één van de eerste bezoekers wat wel
aangenaam was. Met je toegangsticket heb je recht om 3 tombes binnen te gaan,
telkens je een tombe binnenkomt wordt er gaatje in je ticket geperforeerd door
een tombewachter. De tombes zijn echt wel de moeite en ik kan er nog steeds
niet bij hoe goed bewaard zoveel van die muurschilderingen zijn en zelfs hoe
intens de kleuren soms nog zijn!
Het wordt er wel snel warm met een aantal mensen
erbinnen en mensen met claustrofobie; geen aanrader…
Nog net voor de middaghitte doorbreekt, hernemen we
onze fietstocht en op de weg terug bezoeken we de tempel van Hatsheput. Deze
tempel is volledig uitgekapt uit de rotsen!
De schilderingen waren hier niet meer zo mooi maar het
geheel is gewoon heel indrukwekkend om te zien, alsof het zo in de natuur
ontstaan is.
Hier hebben we wel niet meer te lang rondgelopen want
het begon al goed warm te worden.
Plekje langs de weg in de schaduw gezocht en even gepicknickt
en veel water drinken.
Daarna op ons gemak teruggefietst naar de ferry,
gelukkig was het nu meer bergaf en waren we er dus al gauw. Aan de ferry zelf
moesten we niet zolang wachten maar probeerden ze ons wel duurdere ticketjes te
verkopen voor onze terugreis, helaas we waren ze te slim af geweest en hadden
een retour ticketje op zak…
In de late namiddag zijn we vertrokken voor een
felucca ride ( een zeilbootje ) De zeiltocht op zich was zeer aangenaam en we
hadden goede wind; tja niet onbelangrijk als je van de wind afhankelijk bent…Na
eventjes te varen zijn we naar de overkant gegaan en hebben er voet aan wal
gezet op het bananeneiland. Hier staat het dus vol bananenstruiken en kan je
zien hoe de bananen bloeien en groeien. Nu afloop van het eilandje te
overschouwen, worden er je dan ook bananen aangeboden om te eten. Op zich was
het wel ok maar al die andere witte mensen die daar ook bananen aan het eten
zijn, is er net wat te veel aan, het is weer duidelijk dat het een toeristische
attractie is geworden en sommige mensen proberen dan ook een aankomst of
departure-tax te ontvangen…Nu wij hebben er ons niet te erg aan gestoord en
zijn snel terug weggegaan van het bananeneiland en genoten van de prachtige
zonsondergang vanuit onze felucca.
De tempel van Karnak zijn we ook eens s’ ochtends gaan
bezoeken, dan is het nog betrekkelijk fris en zijn de meeste toeristenbussen
nog niet aangekomen.
Deze tempel is ongelooflijk en te monumentaal en
overdonderend om onder woorden te brengen je moet het gewoon zien! De tempel
strekt zich maar liefst uit bij een lengte van 1,5 km en is ongeveer 800meter
breed! Ja het is wel al eventjes wandelen om hem helemaal te zien…The great
Hypostyle Hall (de grote zuilenzaal) is ongetwijfeld het meest inpressionante;
een hal van 6000 vierkante meter met maar liefst 134 stenen pilaren! De
tekeningen zijn nog super duidelijk en mooi van kleur op sommige plaatsen,
alsof het vorige week getekend en gegraveerd werd.
ASUAN
Van Luxor hebben we de bus naar Aswan genomen.
In Aswan verbleven we in het Hathor hotel met zicht op
de Nijl!
Hier hebben we in het hotel een tour geboekt omdat we
ook graag Abu Simbel wouden bezoeken en dit niet zo eenvoudig is op onszelf
want dan moet je in politieconvoi naar daar rijden en dat is sowieso al niet
fijn en niet goed goedkoop vermoedelijk.
Dus hebben we zo’n dagtrip genomen en zijn we om 6u s’
ochtends naar Abu Simbel vertrokken, ligt nog zo een 3uur rijden van Aswan.
Abu Simbel is het meest bekent om zijn 4 kolossale
beelden van Ramses II aan de ingang van de tempel en ok ze zijn wel groot (20m)
maar persoonlijk waren wij meer onder de
indruk van de tempel van Karnak dan van Abu Simbel…Naast deze tempel staat ook
de tempel van zijn vrouw koningin Nefertari waar de beelden natuurlijk niet zo
groot zijn als die van Koning Ramses II. Rond de tempels ligt het Nassermeer
wat waarschijnlijk het grootste kunstmatige meer in de wereld is. Op de
terugweg zijn we gestopt op de Hoge Dam om het Nassermeer te overschouwen,
daarna verder gereden en de tempel van Isis bezocht op Philae.(Agilkia island)
Deze tempel stond vroeger, voor de realisatie van de
Hoge dam, 6maand per jaar onder water en zou weldra gedoemd zijn tot ten onder
gang. De tempel werd steen voor steen
afgebroken en opnieuw opgebouwd 20meter hoger op het Agilkia eiland. Het
was een project van Unesco en mede mogelijk door de realisatie van de Hoge Dam.
Verder op de terugweg zijn we nog gestopt bij de niet
afgemaakte obelisk ( the unfinished obelisk) die gewoon neerligt en nooit is
afgemaakt omdat hij tijdens het houwen gescheurd was. Wel kan je goed zien hoe
nauwkeurig deze vormen en figuren werden uitgehouwen en daarna zorgvuldig glad
gepolijst werden.
Na de toch wel vermoeiende dag hebben we s’avonds
onmiddellijk de bus genomen naar Hurgada waar we dan onmiddellijk aansluiting
dachten te hebben met de ferry naar Sharm el-Sheikh…Het is te zeggen er zou een
ferry zijn om 4u s’ morgens en wij komen aan met de bus rond 2u dus goede
timing, niet te lang wachten. Maar de eerstvolgende ferry bleek pas rond 9u te
gaan dus nog effekes geduld vereist. T’ja veel geslapen hebben we niet gedaan
op dienen bus dus hebben we ons daar op een bankje gelegd en een dutje gedaan…
Eindelijk werd het tijd om aan boord te gaan van de
ferry en o jee wat die allemaal meenemen…het duurde dus nog wel eventjes voor
we echt wel degelijk afvoeren.
De overtocht duurde ongeveer 2u.
Op de ferry leerden we een Canadees koppel kennen en
zij hadden al een reservatie gemaakt in een hotelletje in Dahab en werden
afgehaald door die mensen. Dus hebben wij eventjes van de situatie gebruik
gemaakt en gevraagd of we met hen mochten meerijden, wat op zich voor hen dan
ook goedkoper uitkwam omdat we de taxi-bus met meerderen deelden…
Sowieso wouden wij ook naar Dahab en dit was wel
absoluut de snelste weg op dat ogenblik.
Na een dikke 2uur rijden komen we uiteindelijk aan in
de Penuin Village waar zij geboekt hadden en het moet onze geluksdag geweest
zijn want ze hadden ook nog een kamer voor ons en binnen ons budget!
Die nacht en de volgende dag hebben we eventjes slaap
ingehaald en niet zoveel uitgestoken.
Dahab is echt wel vakantie; als iemand een
huwelijksreisbestemming zoekt…
Dahab ligt vlak aan de Rode Zee en is alom bekend om
er te gaan duiken, wat we dan ook gedaan hebben. De zichtbaarheid onder water
is er enorm en de kleuren gigantisch!
Eerst hebben we een refreshment-dive gedaan, ja om
alles weer eventjes te oefenen en terug gewoon te worden maar zelfs na 2 jaar
niet te duiken ging het allemaal heel vlotjes en hadden we algauw te smaak
opnieuw te pakken! We hebben een deep-dive (30meter) gedaan een drift-dive (mee
met de stroom; dus je komt op een andere plaats boven water dan dat je
vertrokken bent) en naturalisten dive (visjes en coralen kijken, benoemen, over
leren)
Het was echt geweldig en verfrissend!!!
Na onze duikavonturen te hebben afgesloten zijn we met
een minibusje van de Penguin Village terug naar Cairo gereden. Dit was wel
ietsje duurder dan de gewone bus maar wel handig want je werd ook meteen
gedropt waar je moest zijn; nl opnieuw het Lialy Hotel en je had meer plaats op
de bus want het is toch zo een 6 uur rijden…We waren rond 10u vertrokken en
rond 16u in het hotel. Die avond nog iets gaan drinken met onze Canadese
vrienden die ook reeds in Cairo waren van s’ochtends maar nog tot 1u s’nachts
moesten wachten om hun volgende vliegtuig te nemen. Dus hebben we voor wat
entertainment gezorgd… De volgende dag hebben we Islamitisch Cairo bezocht, dit
is het oudste gedeelte van de stad. Veel meer lokale winkeltjes hier maar ook
wel veel meer mensen. Mooie Kathedraal bezocht en verschillende moskees gezien.
Diezelfde avond een taxi genomen naar de vlieghaven
van Cairo. Eerst weer over Libie en van
daaruit een conectievlucht naar Ouagadougou (Burkina faso)
Voor degenen die nog nooit van Burkina faso hebben
gehoord, wees gerust de meesten kennen dit land niet. Een troost wij kenden het
ook niet alvoor we er naartoe zouden gaan.