Verslagje

Diezelfde avond een taxi genomen naar de vlieghaven van Cairo. Eerst weer over Libie en van daaruit een conectievlucht naar Ouagadougou (Burkina faso)

Voor degenen die nog nooit van Burkina faso hebben gehoord, wees gerust de meesten kennen dit land niet. Een troost wij kenden het ook niet alvoor we er naartoe zouden gaan.

Ergens in het midden van de nacht stonden we dus op de vlieghaven van Ouagadougou, dat op zich niet veel meer voorstelt dan een soort politiebureau met traag werkende mensen die liever niet te veel vragen krijgen…

Dus rugzak oppakken en stappen maar want een taxi was niet echt nodig want de meeste hotellekes zijn op dezelfde straat, 1 km van de vlieghaven.

Er heerste een aangenaam temperatuurtje toen we daar pas aankwamen doch we vonden het wel al lichtjes verdacht dat het daar zo een 27 graden was om 2 u s’nachts…

Want zoals iedereen ondertussen wel al weet, was het onze bedoeling om daar intensief Afrikaanse dans te gaan volgen. Ziehier het verhaal:

Die nacht toegekomen zijn we naar het hotel Yennenga gegaan. Een basis kamertje genomen zonder airco en hier verschoten we ons wel al een beetje van de prijzen want hiervoor betaalden we al ongeveer zo een 15 euro! De volgende dag konden we dan nog altijd gaan rondkijken voor iets goedkoper maar zo bleek dat dit al goedkoop was! Ook de prijzen van eten en zelfs fruit en groenten op de markten zijn vergelijkbaar met Europese prijzen.

Dat hadden we niet echt verwacht aangezien Burkina Faso het derde armste land van de wereld is! Maar wat blijkt? Hun munt, de CFA is gekoppeld aan de euro met als gevolg dat zij wel een zeer sterke munt hebben. De mensen die er wonen, hebben dit probleem niet echt want zij leven samen in familieverband en delen alles met elkaar of leven van ruilhandel.

Niet tegenstaande de financiële kant van de zaak was het ongelooflijk boeiend om gewoon tussen deze mensen rond te lopen. Iedereen spreekt Frans wat een taal is die wij ook spreken, toch wel wat makkelijker dan het Arabisch voor ons…Toch waren er geregeld momenten dat je perfect een gesprek kon hebben met een Afrikaan in het Frans en hij toch halverwege tegen je in het Engels begon te spreken…waarom is ons nog tot op heden niet duidelijk?...

Al gauw werd het Cultureel Centrum ons toeverlaat aangezien er een hele week dans-en muziekfestival aan de gang was! Zo hebben we een hip-hop concert bijgewoond en lekker uit de bol gegaan. Tot onze verbazing waren alle andere mensen in het publiek redelijk rustig, nu weten we ook waarom… het is hier bijna dag en nacht 37 graden en wanneer je dan snel dingen wil doen of veel bewegen, of vollebak gaan dansen in zalen zonder airco, haal je het gewoon niet!Dus ja twee dagen na aankomst waren we al wat ziekjes van de warmte met als grootste resultaat de vele wc-bezoeken!

Enkele dagen later zijn we dan ook verhuisd naar een echt hotel, het is te zeggen een zeer propere ruime kamer met airco en eigen badkamer. En ja na een dag en nacht in airco te vertoeven ( 25 graden want kouder kan je het niet krijgen) voelden we ons al pakken beter, ons lichaam had tijd om terug af te koelen. Het klinkt misschien dwaas maar wij Westerlingen zijn niet gewoon aan zulke temperaturen, eerst en vooral zouden we ons levensritme al enkele versnellingen moeten terugschakelen. Dus nu weten wij ook dat negers geen luie mensen zijn, zoals velen hier denken maar zij leven op een ander ritme omwille van hun warme klimaat.

Na een weekje in Ouagadougou hebben we de bus genomen naar Bobo-Dioulasso, de tweede grootste stad van Burkina Faso. Tot onze verbazing is Afrika vrij goed georganiseerd met hun openbaar vervoer, in tegenstelling tot Azië! Je koopt je ticket aan een loket ofwel autobus aclimatisé of non-acclimatisé. Alleen mensen met een ticket komen op het plein waar de bus(sen) staan en aan de poort staan mannen die hierop toezien. Dus helemaal geen verkopers of bedelaars te bespeuren als je op je bus staat te wachten. Aan je bagage wordt een kaartje gehangen met een nummertje dat je krijgt zodanig dat je gemakkelijk je zak kan terug vinden en bewijzen dat het de jouwe is. Je zakken gaan zelfs in een kofferbak die op slot gaat en slechts door dezelfde man telkens wordt geopend!

In Bobo was het enkele gaden minder warm maar dat deed al ongelooflijk veel voor ons. Ook de vegetatie is er groener en de mensen vriendelijker en warmer dan in Ouagadougou.

Hier verbleven we op een camping; Campement le Pacha, waar we een kamertje namen en een mooie tuin met terrasjes en bonsais hadden. De plaats was zeer netjes en de kamers een pak frisser dan in Ouagadougou!

Hier hebben we een Italiaans koppel leren kennen met een volledig uitgeruste 4maal4 met zelfs een uitklapbare tent op hun dak! Zij reizen meestal 2 maal per jaar naar Afrika telkens voor een maand of 3 en rijden vaak met hun eigen 4maal4 vanuit Italië of huren er één in Afrika. Op zich is dit gewoon “de manier” om Afrika te doen en toch betaalbaar aangezien je steeds zelf kan koken en veel van thuis kan meenemen. Voor ons was het ongelooflijk fijn om hen te leren kennen en hun vele reisverhalen over verschillende landen in Afrika te horen want zij doen dit al 20jaar!

We hebben ook samen de “grand marché” gedaan wat wel echt een aanrader is!!!

Wel moet je gewoon keihard afbieden en wees gerust ons Italiaans madameke kon er wat van maar de aanhouder wint en het loonde zeker! Wij zijn nu trotse bezitters van een handgemaakte Afrikaanse stoel en al lijkt het op het eerste zicht wat raar om er op te gaan zitten, het zit merkwaardig confortabel!

Zo zijn we ook samen met hen naar Banfora geweest, een klein stadje in één van de mooiere streken van Burkina. De landschappen die we doorkruisten waren echt bijzonder mooi maar je hebt wel echt een 4maal4 nodig voor sommige stukken, zeker toen we naar de waterval gingen kijken. Karfiguéla Waterfall ligt zo’n 15 km noord-west van Banfora maar is wel de moeite voor het uitzicht dat je hebt op de top! Het water van deze waterval wordt ook volledig gebruikt om de katoen- maar vooral de rijstvelden te voorzien van water. Via irrigatietechnieken bereikt het water de nodige plaatsen via sproeiers en kanaaltjes om het land vruchtbaar te maken.

Na ons watervalavontuur zijn we samen met onze vrienden naar een camping in Banfora gereden, waar zij de nacht zouden doorbrengen en hebben we samen gegeten. Daarna hebben ze ons afgezet aan het busstation van de buscompagnie Rakieta en zijn wij teruggekeerd naar Bobo, Campement le Pacha en moe maar voldaan in ons bedje gekropen. Zij zouden hun reis vervolgen naar het Zuiden.

De volgende dag hebben we de bus terug genomen naar Ouagadougou en hebben we daar nog 1 nachtje geslapen om dan de volgende avond een taxi naar de vlieghaven te nemen.

Hier probeerden ze ons nog te doen betalen om onze stoel mee te nemen omdat het hout is moet je speciale papieren hebben , gelukkig wisten we dat dat slechts geldt voor antiek en onze stoel was misschien pas vorige week gemaakt?...T’ja er zullen zeker nog wel genoeg toeristen zijn die ze hiermee kunnen strikken en munt uitslaan…

De vlucht terug vertrok met ruim anderhalf uur vertraging richting Libië maar dat maakte wel goed dat we Libië gewoon door de transit moesten en onmiddellijk opnieuw konden boarden voor Brussel. Zo een goede 2 uur later stonden we dan weer in Brussel op Zaventem.

Heel wat frisser hier maar geloof ons vrij we vonden het absoluut niet erg en hadden het niet koud! (Misschien is België toch nog niet zo slecht…)

Van Zaventem de trein naar Brussel Centraal en dan op de bus naar Schepdaal waar we omstreeks de middag aankwamen. Hallo, we zijn terug en weer een heel avontuur rijker!